Archive for the ‘வாழ்வியல் தகவல்’ Category

Radhe Krsna,

Dear friends ,
Hope you are all doing great with the blessings of divine grace. Yesterday I was talking to a friend whom I met recently. He asked me what my ambition was! I reflected for a while and then replied : to protect mother earth.I see her more important than my biological mother who has given me shelter in her womb for around 10 months and under her wings until I get married.But mother earth , whom I dearly call , Bhoodevi thaayar , gives shelter to me until I reside in this world and a place after I leave my body. As we are NRIs, many ask us to invest on plots which I am very against to do. If only we buy a plot, it should be in a place where the construction can be started immediately and surrounded by homes , not farm lands. I am very against to buying plots that have been created by destroying agricultural lands in remote place where the possibilities of forming civil colonies filled with homes are as remote as the place itself.

I also guess we should all aim to reduce the unnecessary wastes that is dumped on our beloved mother Bhu Devi. Every one has a biological mother and needless to say we all love her. For many, It is very hard to love and respect someone else without expecting anything in return. Children of mother earth have become very selfish and that’s the reason we see violence and hatred everywhere . I believe this is the reason that even in places like India where women was believed to be godlike, women are now treated very poorly and as a result we see many distressing incidents against them.

We don’t share love and respect on a mutual platform. Every one has their own philosophies, own religion, own ways to connect to & with the Almighty (in my case , It’s Sri Krsna 🙂 ). But do we have to feel other religion is different from ours? Other names of denoting the almighty are not as powerful as the one we are used to ? If we look up to the history, we should know how many wars and crimes were done in the name of Almighty and religion. For instance, Nobody questions and tries to change me if I say I like blue color or No body argues with me if I say like vegetable okra(ladies finger, bendi, bendakai, vendakkai) . No body forces me to change my views on matters such as which color I like or which fruit I like. But when I say, I am from this religion and worship my almighty with this name , some try to convert my beliefs by describing other religions are fake and other names for God is not right but blasphemous.

Every language has a different dialects and phonetics. Not all the languages sound similar. Perumane is a way to call Baghavan or almighty in a respectable way. That is how we call Him, the almighty Sri Krsna ,in Tamil. That’s how even Christians call their almighty (yesu pirane or yesu perumane , yesu nathane) in Tamil. every name in sanskrit means particular amsam or specific attribute of Almighty. I guess names such as Allah and Krsna would mean all attractive, omnipotent, omnipresent. We don’t go and tell a Tamil-speaking child to call his mother “mummy ” or a North Indian to call his mummy “thalli” (which is Telugu version of the word mother) . When it comes to the name of Almighty , we fight and argue over the differences of these ways and philosophies to reach him. While there are matter such as religion and doctrines differ from person to person, there are some thing which could not be denied by anyone who is born in this world. Yes, there is something we all can’t deny which is common for everyone regardless of the religions we follow , region we are from and a language we speak. Our love for mother earth and the responsibility in taking care of her are what I believe should be common for every one.If we try to unite with the mutual love and respect on our common ever-caring and highly tolerant mother-earth , we can be enlightened easily with the knowledge of reaching our eternal father. There is no point in honoring father by torturing and abusing our mother.

No body can deny that it is our beloved mother earth who has given a shelter to us and has given a shelter to our ancestors and is going to give shelter to our future generation until she exhausts and be destroyed completely. If we treat her with respect she deserves and with love she deserves, she will not be ruined like this this.
In India , One state refuses to give water to other state and builds dams and reservoirs to stop the water to reach other states. If we think it’s only one mother and all the lands on this earth are part of her body, we will not do such things. We won’t harm a leg to protect the leg or won’t eat food only enough to nourish our head. Every part of our body is very important. What is the point of letting other parts of mother earth go dry, barren and deforested while we boast some part of her look beautiful?

I have strengthened my ambitions again this new year and seeking His blessings and divine guidance to help me stay motivated on them. Protect and nourish mother earth.
1. No more unusable plastic containers and plastic covers.
2.use the existing plastics for ever and never throw them in bin and only recycle them with appropriate resources
3.buy enough clothes and eat enough food
4.help mother earth remain clean in every possible way by not throwing rubbish on her just to prove laziness or save little time
5.try to encourage agricultural business and farmers
6.use biodegradable things
7.learn about environmental science with the view of protecting mother earth.
8.Inspire others by action , not words
9.looking forward to improve my knowledge for the well-being of mother earth by keeping my mind open
10.Educating younger generation to care our mother earth and mother nature
11.Motivate farmer and agricultural business to use earth-friendly procedures and methods to protect mother earth
12.contribute towards the well-being of mother earth by action

Please kindly add your valuable suggestion and plans to help protect mother earth.

Best regards,

P.S: The suicidal rates among the farmers of Cauvery-delta region in Tanjure district, Tamil Nadu , India is very disturbing . Are these issues something which can’t be prevented or beyond human-control? How can we expect mother nature to be very generous and kind to us (no tsunamis, no earth quakes , no floods , no drought, no this and no that) while we won’t do anything generous and loving from our side by not even letting the water go in its own course from one region to another?How any one can differentiate one region from other and claim ownership of certain part of mother earth alone and neglect other part of her to go ruined when every bit of this earth is herself?

A short story : A mother had four children. Each of them said they loved their mother very dearly and wanted to take care of her. They came to an agreement that they should divide her mother equally into four parts. A part up to face and a part before belly and a part up to thigh a part up to her legs. As they lived in different places, they thought it would be better to take the portion that belonged to each of them so that they could take care of their portions without the worry of trespassing the portions of others. So each of them took with them only the portion that belonged to them and tried to look after that part of the body alone from their homes. Alas! Without the other part of the body, each portion of their mother’s body perished and none of them were able to protect or save their mother. As a result of their own action, they all lost the mother whom they thought they loved dearly. Even after the death of their mother who silently agreed to what ever her children wished without complaining even when they were dividing her with their selfish motives, her children blamed each other for the failure saying the others have not taken care of their portions properly.

This short story might seem ridiculous or unrealistic. But this is a real story and this is what we are doing under the name of patriotism, nationalism, regionalism , etc. Even people separate themselves from one area to another within a same village that is not even about one square kilo meter. How can our mother earth be benefited from such silly attitudes of her children?


Read Full Post »

“To get into the heart of a man is through his stomach ” அப்படின்னு சொல்வாங்க.. இதை கல்யாணம் ஆகிப் போகும் பெண்களுக்கு மறக்காமல் சொல்லி அனுப்புவது எல்லா நாட்டு மக்களுக்கும் வழக்கமாய் இருக்கிறது .. அடுப்பூதுவது நம்முடைய பாரத நாட்டு பெண்களுக்கு மாத்திரம் இல்லை எல்லா நாட்டு பெண்களுக்கும் விதிக்கப்பட்டுள்ள வேலை போலிருக்கிறது என்கிற ரீதியில் கல்யாணத்திற்கு முன்பு எண்ணி ரத்தக் கொதிப்பிற்கு ஆளாவது வழக்கம். .

எனவே என் கல்யாணத்தின் போது பிரேமிடம் எனக்குச் சமைக்கத் தெரியாது என்று சொன்னபோது அவர் , “அதெல்லாம் கஷ்டமே இல்லை ..ரெண்டே வாரத்தில் உன்னை நான் எக்ஸ்பர்ட் ஆக்கி விடுவேன் .. ரொம்ப ஈசி ” என்று அமைதியாய் சொன்னார். அதோடு என்னை தேற்றுவதாய் எண்ணி அவர் தான் சமைக்கக் கத்துக் கொண்ட அனுபவங்களை எல்லாம் சொல்ல சொல்ல, நான் வெளிப்படையாகவே “இதோ பாருங்கள் .. பெண்கள்னா சும்மா சும்மா சமைக்கறது , துணி துவைப்பது , வீடு கூட்டுவது “இப்படியே எத்தனை நாள் இருக்கறது .. எனக்கு இதெல்லாம் கத்துக்கவும் நாட்டம் இல்லை, இதிலெல்லாம் சுத்தமாய் ஈடுபாடும் இல்லை” என்று சொன்னதை என்னை இப்பொழுது எனக்கே சில்லியாய், சின்னத்தனமாய் இருக்கிறது !

இதெல்லாம் நம் வீட்டு வேலை தானே ..அவர் செய்தால் என்ன நான் செய்தால் என்ன ? அதோடு நம் இல்லம் கண்ணன் நம்மோடு உரையும் ஒரு கோவிலே என்கிற உண்மை புரிந்திருக்கும் இந்த தருணத்தில்,
இது போன்ற வேலைகளை செய்வதற்குக் கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும் என்றே தோன்றுகிறது .. நாம் சமைப்பதேல்லாம் கிருஷ்ணருக்கு என்று தோன்றிய கணத்தில் இருந்து சமைப்பது எத்தனை உற்சாகமாய் , இன்பமாய் இருக்கிறது தெரியுமா?

Like Bhaktha Meera said, தி ஒன்லி மேன் என்னை பொறுத்தவரையில் கிருஷ்ணர் தான் 🙂 எனக்கு ஒழுங்காய் அவருக்கு மட்டுமே என்று வாழ்ந்து பக்தி பண்ணத் துப்பில்லை ..பெரிய மகான்களை போன்று அற்புதமாய் கீர்த்தனங்கள் எல்லாம் பாடவும் வராது .. சாஸ்த்திர ஞானம் சுத்தமாய் இல்லை .. பிறகு நானெல்லாம் எப்படி அவருக்கு சேவை செய்வது ..? ஆனால் எதாவது ஆசையாய் அவருக்குச் செய்ய வேண்டும் என்று மாத்திரம் இருக்கிறதே ?

ராமர் பாலம் கட்டிய போது , அந்த சிறு அணில் தானும் ஒரு சிறு கல்லையாவது சுமந்து அவருக்கு சேவை பண்ண வேண்டும் என்று தோனிற்றே .. !சகல அண்டங்களையும் படைத்த அவருக்கு ஒரு சிறு பாலம் கட்ட எதற்கு மற்றவரின் உதவி எல்லாம் ..? அதுவும் அணிலான தன்னின் உதவி எல்லாம் என்றெல்லாம் அது எந்த சிந்தனையிலும் ஆழ்ந்து விடவில்லை .. தன்னால் முடிந்ததை அது செய்ததது இல்லையா? அதே போல அந்தச் சிறு அணிலின் சேவையில் அவர் உள்ளம் நெகிழ்ந்தார் தானே ! .. நாம் சமைத்துப் போட்டால் தான் அவருக்கு பசி ஆறுமா ? இருந்தாலும் அந்தக் குட்டி அழகு அணில் தந்த துணிச்சலாலும் தைரியத்தாலும் , பக்தி செய்ய கண்ணனின் பால் அன்பு மாத்திரம் தான் ரொம்ப முக்கியம் ..ரொம்பப் பெரிய ஞானம் இல்லை என்கிற தைரியத்தோடு சமையல் கட்டிலிருந்து அவருக்கு சிறு கைங்கர்யம் பண்ணத் தொடங்கி இருக்கிறேன் ….

பெரிதாய் ஏதும் செய்வதில்லை … கொஞ்சம் அவருக்காய் குறைந்தது அன்னாடம் ஒரு பச்சரிசி சாதம், சுட்ட அப்பளம் , ஒரு மிளகு ரசமாவது வைக்க முடியாதா என்ன? அது கூட முடியாமல் போனால் அப்படி என்ன வாழ்க்கை ? அதோடு இதெல்லாம் என்னுடைய சந்தோஷங்களே அன்றி அவருக்கான சேவை கூட இல்லை என்பதே உண்மையாய் இருக்கிறது ? சேவை என்பது அவருக்கு ஏதேனும் தேவை இருந்து நான் செய்வதாய் இருக்க வேண்டும் இல்லையா? எல்லாவற்றிற்கும் காரண கர்த்தாவான, அவருக்கு என்ன தேவை இருக்கிறது ? நாமெல்லாம் ஒழுங்காய் எந்நாளும் நிம்மதியாயிருக்க வேண்டுமென்றே அவர் நமக்காய் லீலைகள் புரிந்து கொண்டிருக்கும்போது, உண்மையில் நானென்ன சேவை அவருக்கு செய்ய முடியும் ? இதெல்லாம் என்னுடைய ஆனந்த்திற்காய் அவருக்கு நான் செய்வது !


வானுயர்ந்த வாட்ட சாட்ட வானர மெல்லாம்
மேரு மலையையொத்த கல்லை எல்லாம் லகுவாய் தூக்கி
பூப்பந்தை போலே நொடியில் வீசிக் கட்டு கின்றன , பாலம் கட்டு கின்றன !
என் அன்பு அத்தான், அழகு அணிலே என்ன சொல்கிறாய்
(நீயும்) இந்தச் சின்னஞ் சிறு கூழாங்கல்லை பெரிய மூட்டையை போலே
முதுகில் வைக்கச் சொல்கிறாய் , என்னை வைக்கச் சொல்கிறாய் !

ஆசைக் கண்ணே , காதலியே அண்ணல் ராமரை பாரேன்
அன்பு அன்னை சீதை இன்றி அவர் வாடுகிறாரே !
பார் கடலை மெத்தையாக்கி சயனம் செய்வாரே – இந்தச்
சிறு இலங்கை சூழ் கடலை பொசுக்க நொடியுமாகுமோ ?
கடலில் பாதி தண்ணீரெல்லாம் அன்னையின் கண்ணீர்
அதில் பாதம் பட்டால் நோகுமேன்றே பாலம் கட்டு கி(ன்)றார் !

வலிமையான வானரம் போல் அடியேன் என்றுமே இல்லை !
சிறு துரும்பை எடுத்து போடக்கூட  வலுவுமே இல்லை !
ஒரு கல்லை நீயும் முதுகில் வைத்து உதவி செய்வாயே – கண்ணே
நாமும் கண்ணனுக்காய் ரொம்பச் சின்னதாயேனும் அலுவல் செய்யலாம்!

சொல்லிப் பாலம்கட்ட உதவி செய்த அவ்வணிலின் வீரம்
நானும் பெற்று துடங்கி விட்டேன் என் சிறு அடுப்பூதும் அலுவல் அதனை !

குழலூதும் கண்ணா, சமையல் கட்டே என்னை உன்னோடு இணைக்கும் பாலம்
அதில் சமைக்க எறியும் அடுப்பே இங்கு உனக்காய் நான் வளர்க்கும் யாகத்தீ !
உன் கனிவாயூரும் அறுசுவையான ஆடம்பர போஜனத்தை பலவிதமாய்
அன்னாடம் உனக்களிக்க வக்கில்லை என்றாலும் – என் கண்ணா
ஆசையோடு அன்போடு காதலோடு சிரத்தையோடு அக்கறை
எல்லாம் சேர்த்து பக்தியெனும் ஒரே ஒரு சுவை கொண்டேனும்
தருவேனே அன்னாடம் ரொம்பச் சின்னதாயேனும் உனக்கொரு போகம் !

திருமலையில் உறைந்திருக்கும் சியாமள வண்ணனே கோவிந்தா
என் பிழை யாவும் பொறுத்து என் சிறு போஜனத்தையும்
என்னாளும் நீயும் ஏற்க ஒரு வரம் தருவாயே – அது போதும்
அதுவே போதும் இங்கிருக்கின்ற நாளும் எல்லாம்
விருந்தா வனத்திலே உன்னுடன் நானும் இருப்பதாய் எண்ணி
இப்பிறப்பும் எப்பிறப்பும் எல்லாம் இன்பமாய் கழித்திடுவேனே நான் !

Read Full Post »

எம்கண் கொள்ளப் பார்ப்பதற்காய் கடல் கொண்ட
கார் வண்ணம் தழுவும் திருமாலின் தோற்றம்
எம்முயிர் வளர் நுகர்ச்சியாய் இளந்துளசி மாலையோடு
பால் வெண்ணை கமழும் அவன் மேனி நாற்றம்
அவன் அருள் பொங்கும் பார்வையோடு சட கோபமும்
எம்வினை தீர்க்க நீண்டெம்முடி தொடும் ஸ்பரிசம்
அமுதெலாம் தோற்கும் அவன் உண்ட பின் காதலுடன்
யாம் சுவைக்க எமக்காய் அவன் வைக்கும் மீதம்
தெய்வக் குழலோடு சங்கு சக்ரம் கதை ஏந்தி
அதனோடு அவன் அருள் பொங்கும் பார்வை ஏந்தி இப்படியாய்
ஐம்புலன்களை இளங்குழந்தை செயலாக இன்பமோடு யாமடக்க
திரு அன்னையவள் துணையயொடு எமக்கெனவே திருமலையில்
திரு வேங்கடத்தை வ்ருந்தாவனமாக்கி விண்ணுயர உறைந்திருக்கும்
அந்தச் ச்யாமளக் கண்ணனை கண்டுவிட்டால் போதுமே
அக்கணம் தொட்டே வைகுண்ட வாசம் நமக்கு !

Read Full Post »

Hare Krsna,

Dear All,

I have posted here some of the pictures taken on Last Ekadasi day. Ekasdasi is a very special day for us . My family will fast on Ekadasi with restricted diet prasadam and feast on the sumptous nectarean divine darshan of our beautiful deties at our humble home temple .We perform thirumanjanam for the divine couples on Ekadasi with milk, tulasi water ,curd honey etc. But I always stick to milk and tulasi water for thirumanjanam at any cost. I will give holy bath with flower petals,Honey ,Sugar, ghee, lemon,coconut water and Yogurt along with milk and holy tulasi water on special occasions like ekadasi and Lordship’s thirunakshatram.

While writing this post , this thought occurred to me that I must do thirumanjanam to Emperuman (Divya Thambadhilu) everyday with even more sincerity at least sticking to  five kinds of Holy baths  recommended by great Acharyars and sincere devotees. (milk, honey, sugar, ghee, yoghurt).

After the thirumanjanam, The deities will be dressed in different alankaram . You won’t feel like eating anything on that day . A simple and devoted glance at their divine lordships with their beautiful fresh alankaram is a big feast worth waiting for.. Still there will be their wonderful prasadam to quench our appetite. I normally prepare neivedyam or holy bhojanam for the divine couple with dried fruits, fresh fruits, greens and salads, yogurt,milk, butter, saffron milk , etc. I avoid using grains, pulses and some vegetables as well in prasadam preparation as we fast on that day. We can offer anything to Sri Govinda as He is never on any diet 🙂 So sometimes I feel like cooking them some rice, sambar , curries etc for divine couples along with usual ekadashi prasadam for the entire family. We honour the grains and pulse based prasadam on Dwadasi day along with grand Dwadasi prasadam 🙂 . Double treat !!!!!

Here is a simple and humble Ekadasi celebration at home.
First you are viewing the deities in the temple with previous day alankaram.

Then Thirumanjanam with milk. My mother is giving them palabishekam(Abishekam with milk) singing nice south indian bajanas.

Then Deities are giving divine dharshan with Ekadasi alankaram.

Then simple ekadashi feast to the divine couples.
May the mercy of Lord Krishna shower on all of us to get rid of loga maya and get back to Him soooooooon….

Happy viewing !!!!

This slideshow requires JavaScript.

As usual , I am ending this post with my humble prayer desiring to serve His Lotus Feet.

In Past, I used to be a soul of this and that ..
Never was I genuinely happy and fully content
Now that I am at His sheltering lovely lotus feet
At last I am at great comfort in His divine Nest !

He is the ultimate home where I come from..
He is the eternal abode where I am going to..
This earth is the boat that takes me across
The ocean of samsara to The banks of Vaikunta !

Boomi is my loving mother, not a curse or Maya
Who provides two supreme rows to steer the boat !
Clutching Love with left, Devotion with my right hand
Rowing am I the boat singing the glories of Supreme Lord !

Not a cyclone of mind boggling threefold miseries
Nor a storm of multitudes of assorted religious faiths
Can change the Destination of my devoted journey
For the Path is entirely shielded by Lord Vamana’s feet!

Now I happily row my boat serving Only His lotus feet
For I have no fear of being toppled down or infinitely lost ,
As I am in the safe lap of a compassionate divine mother
Who is secured by the palatial nose of the transcendental boar!

Read Full Post »

Halaal , Kosher or Kashrut But Prasadam

ஹலால் , கோஷர் அல்லது கஷ்ருட் அதாவது பிரசாதம் !

நான் பார்த்த வரையில் உண்மையான யூதர்கள் , கிறிஸ்த்தவர்கள் மற்றும் முஸ்லீம்கள் சுத்தமான சாத்வீகர்களாய், சாத்வீக உணவினை மட்டுமே எடுத்துக் கொள்பவர்களாய் இருக்கிறார்கள்.. எனக்கு தெரிந்து சிட்னியில் சில முஸ்லீம்கள் காப்பி, டி மற்றும் கோக்கோ முதலான கபைன் ரிச் பொருட்களையும் உபயோகிப்பதில்லை . அவர்கள் காய் கறி, கீரை , கனி வகைகள் , தானியம் மற்றும் பருப்பு வகைகள் மாத்திரமே பிரசாதமாய் எடுத்துக் கொள்கிறார்கள் .. இவர்கள் ஹலால் மற்றும் கோஷருக்கு உண்மையான பொருள் அறிந்தவர்கள் .. துரதிர்ஷ்ட வசமாக இவர்களை பற்றி யாரும் அதிகம் பேசுவது இல்லை என்பதோடு இவர்கள் ஏதோ விந்தையான பழங்கால மனிதர்கள் அல்லது பழமை வாதிகள் என்பது போல சித்தரிக்கப் படுவது வேதனையிலும் வேதனை ..

இந்த ஹலால், கோஷர் அல்லது கஷ்ருட் என்பதற்கெல்லாம் பொருள் , தாங்கள் பயன்படுத்துவதை பெருமாளுக்கு முதலில் நிவேதனம் செய்து விட்டு பிறகு எடுத்துக் கொள்வது என்று பொருள் … ஆனால் துரதிர்ஷ்ட்ட வசமாக இப்போது வதைத்துக் கொல்லப்பட்ட மிருகங்களின் இரத்தம் மற்றும் ஜெலாட்டின் இல்லாத பொருட்கள் மட்டும் கோஷர் மற்றும் ஹலால் என்று முத்திரை இடப்பட்டு வியாபாரத்தை பெருக்கும் ஒரு யுத்தியாகி விட்டது … வதை படாமல் எந்த உயிரையாவது யாரேனும் கொல்ல முடியுமா என்று எனக்குத் தெரிய வில்லை .. 😦

துருவை நான் பிரசவித்த சமயம் , எனக்கு பார்ஷியல் அனஸ்தீசியா கொடுத்தார்கள் .. பிரசவ வலி தெரியாமல் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக ..! அந்த ஊசியை முதுகில் குத்திய போது வலித்ததே ..அதைக் குத்திக் கொண்டிருந்த நேரம் முழுதும் சுருக் சுருக் என்று இருந்து கொண்டே இருந்தது ..குழந்தையை பெறப் போகும் ஆர்வத்தில் அந்த வலிகள் எல்லாம் பெரிதாய் தெரிய வில்லை .. தெரிவதில்லை !!!

அல்லாவும் , ஜெஹோவாவுமாய் பகவான் உயிர்களை வதைக்காமல், அவற்றின் ரத்தத்தை சிந்தாமல் தயாரிக்கும் பொருட்களையே உங்கள் உணவாக எடுத்துக் கொள்ளலாம் ..அதையும் எனக்கு நிவேதனம் அளித்த பின்பே அருந்துங்கள் என்று சொன்னதின் பொருள் வெறும் தாவரங்களை மட்டுமே நீங்கள் உணவாகப் பயன் படுத்திக் கொள்ளலாம் என்பது தானே ஒழிய , ஆட்டையும் மாட்டையும் முதலில் குரல் வளையை கட் செய்து மொத்த ரத்தத்தை உறிஞ்சி எடுத்து பிறகு பயன் படுத்துங்கள் என்பதில்லை .. இவர்கள் அதன் குரல் வளையை அறுக்கும்போது அது எத்தனை வேதனை படும் .. ? தன் கன்றினை பிரிந்த தாய் மாடும், தன் தாயை பிரிந்த கன்றும் எத்தனை வதை படும் ..துடி துடிக்கும் .. கோழியைப் பிரிந்த குஞ்சும், குஞ்சினை பிரிந்த தாய் கோழியும் எத்தனை தவி தவிக்கும்.

தன் துணையை பிரிந்த அன்றில் பறவை, மணி புறா, லவ் பார்ட்ஸ் எல்லாம் விரைவிலே அந்த துயரத்திலே மாய்ந்து விடுமாம் .. எந்த தோட்டத்தில் சென்று பொறுக்கினாலும், கோழியும், அதன் குஞ்சுகளும் அதனதன் குடும்பத்தோடு தான் இணைகின்றன.. ஒரு கோஷாலையில் எத்தனையோ கறவை மாடுகள்.. அதனதன் கன்றுகள் சரியாய் அதனதன் தாயை நோக்கி ஓடுவதில்லையா? அதெப்படி இவற்றிற்கெல்லாம் ஒன்றும் தெரியாது என்று நம்முடைய அறியாமையால் நாம் அவற்றை நம் நாவின் சுவைக்காக உண்போம் !

நம் குழந்தை கீழே விழுந்து லேசாகக் கீறிக் கொண்டால் கூட பதை பதைக்கும் நாம் , இன்னொரு உயிரை எப்படி அடித்துக் கொன்று, அதையும் சமைத்து வேறு சாப்பிடுகிறோம் .. இந்த வாயில்லா பிராணிகளும், கையாலாகாத பிராணிகளும் நம்மை விட பலம் மற்றும் புத்தி குறைவு என்கிற ஒரே காரணத்தால் நமக்கு உணவாகிப் போக வேண்டுமா?நம் குழந்தைக்கு மூளை வளர்ச்சி குறைவு என்றால் என்ன செய்வோம் ? இன்னமும் பொத்திப் பொத்தி பாது காத்து விசேட அக்கறை எடுத்துக் கொள்ள மாட்டோம் ?

வெறும் வாய் ருசிக்காக இப்படி மற்ற உயிர்களை அழித்துத் தின்பவர்களை பார்க்க எனக்கு ரொம்ப வருத்தமாய் இருக்கிறது .. எங்கள் வர்க்கத்திலேயே சிலர் இருக்கிறார்கள் இப்படி .. செய்வது பெருமாள் கோவில் பூசாரி வேலை … தின்பது முனியாண்டி விலாஸ் சாப்பாடு என்று இருக்கும் இது போன்ற ஆட்களை பார்த்தால் அடி வயிறு கலங்குகிறது ..

இவர்களை பற்றி எல்லாம் நான் எதற்கு வருந்த வேண்டும் என்றால் ..சொல்வது சுலபம் ..ஆனால் மனது நிச்சயம் வருந்துகிறது .. யாரேனும் எக்கேடு கேட்டு போனால் எனக்கென்ன என்று எப்படி இருக்க முடியும் ..? இப்படி செய்து விட்டு நமக்கு இறை நம்பிக்கை உள்ளது என்று வேறு சொல்லிக் கொள்கிறோம் … எல்லோருக்கும் அவரே தந்தை எனும் பற்றத்தில் , நாம் செய்யும் பிழையை மாத்திரம் பகவான் பொறுத்துக் கொள்வார் என்று எப்படி நாம் நம்பலாம் ..? அதற்கு லஞ்சமாய் சில பூஜைகள் காணிக்கைகள் கொடுத்து விட்டால் சரியாகி விடுமா? நம் குழந்தை தவறு செய்யும்போது , அதை கண்டித்துத் திருத்த நாமும் அவர்களுக்குத் தண்டனை தருகிறோம் இல்லியா? அது அக்கறையின் வெளிப்பட்டு தானே ? அதே போல நாம் செய்யும் எல்லாத் தவறுகளுக்கும் பகவானின் சபையில் நிச்சயம் நமக்கு தண்டனை உண்டு என்பதான அமைப்பே இந்த பாவ புண்ணிய வங்கிக் கணக்கு எல்லாம் என்று நான் நம்புகிறேன் !

பகவானே .. உலகம் முழுவதும் எல்லோரும் எல்லோர் மீதும் அன்பு பாராட்டி வாழ்ந்து , முடிவில் எல்லோரும் உன்னையே அடையச் செய்யுங்கள் …

நான் ஒன்றும் சாப்பிடு வதில்லை …ஆனால் என் குழந்தைகளுக்குத் தருகிறேன் … நான் ஒன்றும் கொல்வதில்லை … நானும் சாப்பிடுவதில்லை என் குடும்பமும் சாப்பிடுவதில்லை ..ஆனால் என் கடையில் இதை வைத்து விற்கிறேன் … ஏன் என்றால் நான் வைத்திருப்பது பல சரக்குக் கடை என்றெல்லாம் என்னை போன்று பல குறைகளை வைத்துக் கொண்டு சப்பை கட்டு கட்டுபவர்களுக்கு !

ஒரு உயிரை கொல்பவர்கள், ஒரு உயிரை உணவாக எடுத்துக் கொள்பவர்கள், ஒரு உயிரை கொன்று அதை தாங்கள் புசிக்காமல் போனாலும் அதை மற்றவர்களுக்கு பரி மாறுகிறவர்கள் , ஒரு உயிரைக் கொல்வதற்கு உறுதுணையாய் இருப்பவர்கள் அதன் மூலம் வியாபாரம் நடத்துபவர்கள் , ஒரு உயிர் கொல்லப் படுவதை பார்த்து ஏதேனும் செய்ய முடியும் நிலையில் இருந்தாலும் ஒன்றும் செயாமல் சும்மா இருப்பவர்கள் என்று இவர்கள் எல்லோரும் ஒரே அளவிலேயே பாவம் செய்கிறவர்கள் என்று பகவான் சொல்லுகிறார் .. என் தங்கையை கொன்று தின்று விட்டு , என் அப்பாவிடம் நான் நல்ல பெயர் வாங்க முடியுமா ? அப்படி என்ன ஒரு சுயநலமான பிறவி எனக்கு வேண்டும் பகவானே , என்னை நீயே நல் வழிப் படுத்த வேண்டும் என்று அவரிடம் இறைஞ்சிக் கேட்டுக் கொள்கிறேன் ..!

Read Full Post »

This slideshow requires JavaScript.


அயோத்தியில் உன் அன்னையர் கவுசலையும் சுபத்திராவும்
அவரோடு கேகேயியும் அதிகாலை முதற் கொண்டே
அரண்மனையின் அமுத கூடத்தில் ஆவலாய் ஆசையோடு
தங்கத் தட்டில் தக தகக்கும் நெய் பூரியும் , பவுர்ணமிபோல் போளியும்
பட்டு பட்டு ரொட்டி வகையும் கர கர கச்சோரியோடு காகராவும்
பத்து வகை பஜ்ஜி வடையும் பள பளக்கும் தோக்ளாவும்
நெய் ஓடும் வெண்பொங்கலும் நவ இரத்தின சித்திரானங்களும்
கெட்டித் தயிர் பச்சடியும் நறுமணக்கும் நல் பொடி வகையும்
பதினாறு விதமான காய் கறி கூட்டும் கம கமக்கும் பாஜியும் சட்னியும்
மொரு மொரு பதிற் பேணியும் சித்திரமாய் வண்ண வண்ண ஜிலேபியும்
மெத்து மெத்து ரசகுல்லாவும் பாற்கடலாய் முந்திரி பால் பாயசமும்
இப்படியாய் தொடங்கி நூற்றியெட்டு இனிப்பு வகையும் இதனூடே
பேரும் நானறியா எண்ணி(யும்) மாளா அறுசுவை போஜனத்தை
ஒருவரேனும் சளைக்காமல் ரொம்ப ரொம்ப ஆசையோடு அக்கறையாய்
செல்லகட்டி உனக்கெனவே போட்டி போட்டு தாமே சமைத்து
யார் கண்ணும் பட்டு விடாமல் தசரதனுக்கும் தெரியாமல்
வக்கணையாய் தருவாரே அன்றாடம் உனக்கொரு போகம் !

அவர்களுக்கு போட்டியாய் உனக்கெனவே வாழும் ஓர் தாய்
யசோதையோ ஆசையோடு அன்றாடம் புது வெண்ணை எடுத்து,
நீ உடைக்க வேண்டியே (அதை)உயரமாய் உறிப்பானையில் போட்டு
வெள்ளித் தட்டு நிறைய லட்டும் ஜாங்கிரியும் ரசமான ராஜ போகும்
நெய் மணக்கும் அல்வாவும் தேங்காய் பிட்டும் மோதகமும்
பொக்கிஷம் போல் உன்னி அப்பமும் குழிப் பணியாரமும்
அது போதாமல் திரட்டிப்பாலும் அதிரசமும் அழகாய் செய்து
நெய்யோடும் அக்கார அடிசிலோடு ஸ்ரீகண்டும் குலாப் ஜாமூனும்
பாலோடும் ரச மலாயும் காஜாவும் அதனோடு சந்திரஹாரும்
அதுவும் போதாமல் தட்டையும் சீடையும் சேவையும் வைத்து
சுருள் முறுக்கும் தேன்குழலும் சோமாசியும் சொஜ்ஜப்பமும் நிரப்பி
அதனூடே ஆப்பமும் தோசையும் இட்லியும் இடியாப்பமும் அடுக்கி அதன் பக்கம்
மெதுவடையும் மொரு மொரு போண்டாவும் சட்னியும் சாம்பாரும் என்று
என்றுமே உன் பின்னே நிற்காமல் ஓடுவதால் நேரமது போதாமல்
சின்னதே சின்னதாய் போனாலும் அளவில்லாத ஆசையினும் ஆசையோடு
யார் கண்ணும் பட்டு விடாமல் நந்தனுக்கும் தெரியாமல்
வக்கணையாய் தருவாரே அன்றாடம் உனக்கொரு போகம் !

இவர்களுக்கு ஒரு மாத்தும் குறைவின்றி அதற்கும் மேல்
தெய்வத்தாய் தேவகியும் தானிருக்கும் சின்னஞ்சிறு சிறைக்குள்ளே
சிரத்தையாய் ஆயிரமாய் மனக்கண்ணிலேயே மண மணக்க
நிகரில்லா அற்புதமாய் பெரும் விருந்தை பக்தியோடு உனக்கெனவே
தன் மனப் பள்ளியை உன் மடப்பள்ளியாக்கி தன் கைப்படவே
அறுசுவை போதாமல் ஏழாய் அவள் அன்பின் சுவையும் சேர்த்து
அதிமதுர அருஞ்சுவையில் ஈரேழு லோகமெல்லாம் அதிசயிக்க
தன்கையை கிண்ணமாக்கி தன்கையாலே ஒவ்வொரு வாயாய்
வேறு எந்த நினைப்புமின்றி பொங்கியோடும் ப்ரேமையோடு
யார் கண்ணும் பட்டுவிடாமல் வசுதேவனுக்கும் தெரியாமல்
வக்கணையாய் தருவாரே அன்றாடம் உனக்கொரு போகம் !

இருப்பதோ நான்கே பிடி தட்டை பழம் அரிசி !!
நெய்யோ தீஞ்சுவை பாலோ தேனோ உலர் பழமோ
நொறு நொறுக்கும் நல் பருப்போ நல்லதாய் பல சரக்கோ
அதை சமைக்க பாத்திரமோ வைத்துத் தர மண் வட்டிலோ (வட்டிலதுமோ )
வேறொன்றும் இல்லாமல் போனதினால் பழம் துணியில்
தனதன்பால் வருத்ததை முடித்தாளே (அந்தக்) குசேலரின் பத்தினியும் ..!
தருவதா .. வேண்டாமா ? உனதருமை நண்பனுக்கு தடுமாற்றம் ..!
நீ கேட்டும் ஒன்றுமில்லை என்று சொல்லி மறைத்து விட்ட
அந்த அன்பினாலே வறுக்கப் பட்ட அவல்பொறியை நீயாக
ஆசையோடு எடுத்துண்ண அன்னை ருக்மிணியும் அதிசயிக்க
உன் வயிறு நிறைந்ததென்ன ! உன் இதயம் குளிர்ந்ததென்ன !!!
அன்னையவள் செல்வமெல்லாம் (அந்த) அவல் பொறி முடிப்பிற்கு முடிப்பிற்கு நிகரில்லை
என்று நீ பட்ட திருப்தியிலே பாதி செல்வம் தேய்ந்து விட
பதை பதைத்து லட்சுமியும் உன்னை தடுத்த பின்னாலும் ஆசையோடு
உனை முடித்த நான்கு பிடி அவலயும் ஒரு பிடி பிடித்து விட
யார் கண்ணும் பட்டுவிடாமல் லட்சுமிக்கும் தெரியாமல்
வக்கணையாய் தின்றாயே அது போலும் ஓர் போகம் !

தந்து விட துப்பில்லை ஆசை மட்டும் விடவில்லை !
உந்தனுக்கே உந்தனுக்காய் முப்பெரும் தேவிமாரின் ஆசையோடு
தாய் யசோதை அவள் போன்று அளவில்லா(த) காதலோடு
அன்பு அன்னை தேவகியின் சிரத்தையான பக்தியோடு
குசேலரின் பத்தினியின் பெருந் துணிச்சல் நானும் பெற்று
அன்னை லட்சுமியின் ஆசியோடு நீ சுவைக்க தருகின்றேன்
என் சிறு போஜனத்தை என் குறை யாவும் பொறுத்து
ஏற்றுக் கொள்வாய் ! ஏற்றுக் கொள்வாய் !
திருமலை வாழ் கோவிந்தனே ஏற்றுக் கொள்வாய் !
ஏற்றுக் கொள்வாய் ! ஏற்றுக் கொள்வாய் !
வ்ருந்தாவனம் உறை ஸ்யாமளனே ஏற்றுக் கொள்வாய் ..!


This slideshow requires JavaScript.

Read Full Post »

எங்கள் இல்லத்து பிரசாதம் !

பிரசாதம் என்றால் ஏதோ கோவில்களில் கிடைப்பது மட்டுமே என்று சின்ன வயதில் நான் நினைத்துக் கொள்வது வழக்கம் .. பண்டிகை காலங்களில் பட்ச்சணங்கள் , இனிப்பு வகைகள் , விருந்து வகைகள் எல்லாம் செய்து சுவாமிக்கு நெய்வேத்யம் தந்து பின்பு எல்லோரும் அருந்தினாலும் கூட, பிரசாதம் என்றாலே கோவிலில் கிடைக்கும் சிற்றுண்டிக்கான பெயர் என்றே தோன்றும் 🙂

கொஞ்சம் வளர வளர பிரசாதம் என்றால் , பகவான் அருந்தியதன் மீதி என்கிற விவரம் புரிந்தது … பகவான் ராஜாக்களுக்கெல்லாம் ராஜா ..சக்ரவர்த்திகளுக்கெல்லாம் சக்ரவர்த்தி .. எனவே அவருக்கு சமைப்பது என்பது எவ்வளவு விசேஷம் .. நமது இல்லத்திலும் சுத்தமாய், பக்தியோடு அவரையே மனதில் நினைத்துக் கொண்டு சமைத்து , பின்பு முதலில் அவருக்குப் பரி மாறி பின் நாம் எடுத்துக் கொள்ளும் எல்லாம் பிரசாதமாகி விடும் .. ஏன் எனில் இல்லம் என்பது அவர் நம்மோடு உறையும் ஒரு சிறு கோவில் தானே 🙂

எனவே அவருக்காய் நெய் வேத்தியம் சமைப்பதில் தனி ஈடுபாடும் ..காதலும் பெருக ஆரம்பித்தது. இது எத்தனை பெரும் பாக்கியம் என்று உணர்ந்தபோது இன்னமும் சிறப்பாய் செய்ய வேண்டும் என்று உந்துதல் ஏற்படுகிறது ..எனவே அன்றாடம் அவருக்கு குறைந்தது ஒரு போகமேனும் செய்து படைப்பது வழக்கமாய் வைத்துள்ளேன் ..

எங்கள் இல்லத்தில் அவருக்கென்று தினுசு தினுசாய் அழகழகாய் தட்டுகள், டம்பளர்கள், விதம் விதமாய் கப் கள், குடுவைகள் , ஸ்பூன்கள் என்று வைத்திருக்கிறேன் .. 🙂 நாங்கள் உபயோகப் படுத்தும் எதிலும் அவருக்கு படைப்பதில்லை .. கிருஷ்ணர் அவருக்கென்று தனி பாத்திரத்தில் ஆடம்பரமாய் தந்தால் தான் ஏற்றுக் கொள்வாரா ..இல்லை என்றால் அவருக்கு இவ்வளவு ஆடம்பரமாய் வகை வகையாய் பாத்திரங்கள் வாங்கி படைத்தால் தான் ஏற்றுக் கொள்வாரா என்று கேட்டால் ..இல்லை ..!! அதாவது அதை பற்றி சொல்வதற்கு எனக்கெல்லாம் எந்த ஒரு அருகதையும் இல்லை ! அவரே சொல்வது போல் அன்போடும் பக்தியோடும் வெறும் தண்ணீரை மண் குடுவையில் கொடுத்தாலும் அவர் ஆசையோடு அதை ஏற்றுக் கொள்வார் .. குசேலரின் மனைவி கிழிந்த பழம் ஆடையில் முடித்து தந்த அந்த நான்கு பிடி வறுத்த அவல்பொறிதான் இன்றளவும் அவருக்கு ரொம்பப் பிரியமான போகமாய் இருந்திருக்கிறது !!!

ஏதோ என்னுடைய சொற்ப புத்திக்கு இப்படி அவருக்கு செய்து அழகு பார்க்க வேண்டும் என்று ஒரு ஆசை .. விதம் விதமாய் இங்கு பொருட்கள் கிடைக்கும் போது, அவருக்கு அவற்றில் நிவேதனம் செய்து பார்க்க வேண்டும் என்று .. மனதிற்கு தோன்றியது .. அவ்வளவே !

சில நேரத்தில் எங்கள் இல்லத்திற்கு வரும் நண்பர்கள் ஆக்சிடேண்டல்லி பகவானின் பொருட்களை தங்கள் உபயோகத்திற்கோ அல்லது கிருஷ்ணரின் சமயலறையில் உள்ள க்ரிஷ்ணருக்கான பொருட்களை அறியாமல் தங்கள் உபயோகத்திற்காய் எடுத்து கையாளும் சம்பவம் நடக்கும் .. அப்போதெல்லாம் முடிந்த அளவிற்கு பொறுமையாய் விளக்குவேன் .. கண்ணனிடமும் பெரிதாய் என்னுடைய கவனக் குறைவிற்காய் மன்னிப்பை கேட்டுக் கொள்வேன் ..

எங்கள் இல்லத்தில் சமையலறை முற்றிலும் கண்ணனுக்கே சொந்தம் … கிருஷ்ணாஸ் கிட்ச்சன் என்றே எல்லோரும் சொல்லுவோம் .. எங்கள் இல்லத்து மடப் பள்ளி .. ( நாங்கள் கையலம்பிக் கொள்ள, எங்கள் தட்டு , தம்பளர்களை எல்லாம் கழுவிக் கொள்ள ஸ்டாரே ரூமில் தனியாய் சிங்க இருக்கிறது ) .

நாம் சிரத்தையாய் அவருக்காய் சமைத்ததை எல்லாம் அவரருகில் அக்கறையுடன் வைத்து, அவற்றில் சற்றை தனியாய் அவருக்கான தட்டிலும் , கிண்ணிகளிலும் அழகாய் வைத்து, அவர் கை, கால் அலம்பிக் கொள்ள, உணவு அருந்தும் போது இடையில் நீர் அருந்த, உணவு அருந்தியதும் வாய் கொப்புளித்துக் கொள்ள, கை அலம்பிக் கொள்ள என்று நான்கு டம்ப்ளர்களில் அவருக்கு நீரையும் வைத்து என்னுடைய சேவகம் தொடங்கும்..

மேலும் ஒரு சின்ன டப்பாவில் (குட்டியூண்டு டப்பி என்பதே சரி .. 🙂 ) .. துளசி இலைகள் சிறிது, கொஞ்சம் குங்குமப்பூ, கொஞ்சம் ஏலக்காய் , கொஞ்சம் காய்ந்த திராட்ச்சை , கொஞ்சம் கிராம்பு .. இவற்றை போட்டு வைத்து அதையும் அவருக்கு சமர்ப்பிப்பேன் … இந்த சின்னக் குப்பியை நான் லவ் ஜார் ..காதல் குடுவை என்று செல்லமாய் சொல்லுவது .. இதில் என்னுடைய காதல், பக்தி எல்லாம் அடங்கி இருக்கிறது .. என் பக்தியும் இந்தக் குடுவையில் இருக்கும் பொருட்கள் போல ரொம்பக் கம்மி .. மற்றும் காய்ந்து உலர்ந்து போன சரக்கு தான் .. ஆனால் சிரத்தை ரொம்ப உண்மை .. கண்ணனுக்கு பண்ணவேண்டும் என்கிற ஈடுபாடு மற்றும் வைராக்கியம் நிரம்ப உண்மை என்பதால் அப்பெயர் .. 🙂

சமைத்த உணவுகள் எல்லாவற்றிலும் துளியேனும் துளசி இருக்குமாறு செய்ய வேண்டும் .. துளசி இல்லாமல் தந்தால் கண்ணன் எதையும் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார் என்பது ஐதீகம் .. இங்கு ஆஸ்திரேலியாவில் துளசிக்கு டிமேண்ட் அதிகம் என்பதால் , நான் இப்படி சின்னக் குப்பியில் நிழலில் உலர்ந்த துளசியை போட்டு வைத்துக் கொள்வது .. 😦

இது சரியான முறை இல்லை என்றாலும் , “பத்ரம் புஷ்பம் பலம் டயம் யோமே பக்த்தா ப்ரயச்சதி .. தத் அஹம் பக்தி உபஹ்ருதம் அச்ணமி பிரயதாத்மனஹா “என்று அவர் சொல்லுவதால் .. என்னுடைய எளிய உபசரணயையும் அவர் ஏற்றுக் கொள்வார் என்றே நம்புகிறேன் .

நான் “ஹரே கிருஷ்ணா” மகா மந்திரத்தை நான்கு தரம் சொல்லி , பிறகு க்ரிஷ்ணாஷ்டகத்தை பாடுவேன் ..பிறகு பச்சை மாமலை போல் மேனி ..சொல்லுவேன் .. பிறகு “பத்ரம் ..புஷ்பம் ..பலம் டயம் “எனும் பகவான் சொன்ன கீதையின் ஸ்லோகத்தை சொல்லி , நானும் அன்னையர் யசோதை , தேவகி மற்றும் கவுசலையின் அன்புடனும் அன்னை துளசி யின் பக்தியுடனும் இந்த பலகாரங்களை கண்ணனுக்குத் தருவதாய் கண்ணன் தயவு செய்து நினைத்துக் கொண்டு அவற்றை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்று பிரார்த்தித்துக் கொள்வேன். மேலும் அவருக்கான பலகாரங்கள் தயாரிக்கும் போதும், அதை அவருக்கு பறிமாரும்போதும் செய்யும், செய்த பிழைகள் எல்லாவற்றிற்கும் என்னை பொறுத்து மன்னித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் சிரத்தையோடு வேண்டிக் கொள்வேன் ..பிறகு மதுராஷ்டகம், ஸ்ரீமன் நாராயண
ன் கீதங்கள் என்று சூழலுக்குத் தக்கபடி சில கீதங்கள் … பிறகு சில நிமிடங்கள் அவர் உணவருந்தியபின், அவரது பிரசாதத்தை நாங்கள் எல்லோரும் எடுத்துக் கொள்வோம் ..

அவருக்காய் அவ்வப்பொழுது செய்த சில பிரசாதங்களின் புகைப் படங்கள் கீழே தந்துள்ளேன் ..

This slideshow requires JavaScript.

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: