Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘ப்ரணவ் ம(த)ந்திரம்’ Category

Pranav and Newton’s’ law of gravity.

Pranav loves Science to the core of his heart. I have seen children wanting to become a Doctor, teacher, sport persons and even a movie actor. But if anyone asked Pranav what he wanted to become, his immediate response would be this : “I want to become a Space Scientist.”

At six, his passion about knowing our solar system and stars beyond our solar system is pretty amazing. He reads books that discuss about planets with such dedication. He knows lots of stuff about stars, planets, comets, meteorites and such asteroids that I don’t know or hardly remember. He says me why Pluto is not a planet anymore.

Our sample discussion.

Pranav: Ma , I love saturn ..it’s my most favorite planet.
I: I know ..you would . yes..sata( r) n , of course !
Pranav: you know why?
I: ???
Pranav: Saturn has got thousands of rings around and around it…and each rings ..is full of gases..and …they are ..
I: My head would spin .
Pranav: have any idea How many moons Jupiter has?
I : 63?
Pranav( not satisfied with my answer) : they are just the beginning mom, we(the scientists) are yet to explore the other side.

I: 😡 😡 😡

One day I was talking to him very seriously about the great scientists and mathematicians the world have ever had. I was wondering whether he would be amazed if I say What made sir Newton discover the law of gravity. I went to my kitchen and brought a beautiful apple to our study. My face was glowing with the thought how Pranav would be excited to see the Apple falling down and me explaining the mere fact that led Sir. Newton to discover the law of gravity..!

Pranav darl, I am going to demonstrate you an experiment that propelled a great scientist like Newton to invent the law of gravity. ( Gravity is always there…so it is not an invention 😦 ) . Saying this, I took the Apple and dropped it down. My face was beaming and I was slowly turning towards Pranav . Then I asked him whether he had any idea why the apple fell down.

Pranav simply said: Because the apple can’t fly, mom !

I: I was just stupefied and pulled over by the gravity of his response. Could not proceed 😦

Newton in his famous confessing letter to Bentley: “”That one body may act upon another at a distance through a vacuum without the mediation of anything else, by and through which their action and force may be conveyed from one another, is to me so great an absurdity that, I believe, no man who has in philosophic matters a competent faculty of thinking could ever fall into it.”

See how simply Pranav explained the above.

Children rule.

Quiz: If you went to moon and dropped an apple and a feather simultaneously, which would reach the ground first and why?

Pranav knows the answer 😀

*************************************************************

Advertisements

Read Full Post »

இந்த உரை கவிதையை எழுதி கிட்டத் தட்ட ஆறு வருடங்கள் ஓடி விட்டது. இந்தக் கவிதையில் சில மாற்றங்களை மாத்திரம் செய்து இங்கு பதிவிடுகிறேன்.. எனக்கு ஆண் குழந்தை பிறக்கும் என்று நான் கனவிலும் எதிர் பார்க்கவில்லை .. என் சகோதரிகள் இருவருக்கும் பெண் குழந்தைகள் மாத்திரமே ..எங்கள் வீட்டிலும் நாங்கள் மூவரும் பெண் குழந்தைகளே ..( ஹி ஹி .. எங்க அம்மா எங்களை இன்னமும் குழந்தைகள் என்று தான் சொல்கிறார்கள் 🙂 ..)

பிரேமிற்கும் பெண் குழந்தை தான் வேண்டும் ..என்று ஆசை .. 😀

இந்தக் கவிதையை நான் கன்சீவ் ஆன மூன்றாவது மாதத்தில் தொடங்கி சிட்னியில் இருந்த ஆறு மாதம் வரை அவ்வப் பொழுது கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் எழுதியது .. கல்யாணமான புதிதில் நிறைய பெண்ணியல் குறித்த கவிதைகள் எழுதி இருப்பேன் ..

ஆணின் அடக்கு முறையால் பெண்கள் தவிப்பது போல.., வீட்டுக் கைதியாய் பெண்கள் வாடுவது போல அவை எல்லாம் இருக்கும் .. படித்த என்னுடைய சில நண்பர்கள் பிரேம் தான் என்னை ஏதோ கஷ்டப் படுத்துவதாய் நினைத்து தீவிர விசாரணையில் இறங்கி என்னை தொடர்பு கொள்ள ..நான் அவரிடம் தொலை பேசியை கொடுத்து விட்டு ஓடி விடுவேன்.. 😉

அவருடன் பேசிய பிறகு என் நண்பர்களுக்கு எல்லாம் பிரேமை ரொம்பப் பிடித்து விட்டு என்னை ஓரம் கட்டும் அநியாயம் நடக்க ஆரம்பித்தது.

என் நெருங்கிய நண்பன் என்னிடம் கேட்டது ..”அதெப்படி … நீயே அனுபவித்தது போல எழுதற ஷ்யாம் .. நான் கூட ஆரம்பத்தில் கொஞ்சம் பயந்துட்டேன் ..உன்னை கூட ஒருத்தர் கொடுமை படுத்தராரே என்று ”

நான் : அதென்ன உன்னை கூட ஒருத்தர் கொடுமை படுத்தராரே ..?

நண்பன் : ஹி ஹி ..

அனுபவங்கள் என்பது நாமே அனுபவிப்பது இல்லை ..நம்மால் அனுபவிக்கப் படுவது என்று தான் நான் கருதுகிறேன் .. நெருப்பில் கை வைக்காமலே அது சுடும் என்று சொல்வது போலத் தான் அது..

சரி மொக்கை போதும்..விஷயத்திற்கு செல்வோம்..

இதோ பிரணவ் குட்டி வயிற்றில் இருந்த போது எழுதின கவிதை ..( கவிதைனு ஒத்துக்கோங்கப்பா .. அதனால் ஒன்றும் பெரிய loss ஆகி விடாது .. 😀 )

என் சின்னஞ்சிறு கண்மணிக்கு

என் சின்னஞ்சிறு
கண்மணிக்கு
அம்மா எழுதுவது ..
இன்றோடு நீ உதித்து
பதினோரு வாரம்..
என் வயிற்றில் நீ
இனியதொரு பாரம் ..!

தாயும் பிள்ளையும்
என்றாலும்
வாயும் வயிறும்
வேறாம்..!
சொல்பவர்கள்
சொல்லட்டும்
அவர்களுக் கென்ன
தெரியும் ..
உன் பசிக்கு
என்றே உண்டு
உன் உறக்கம்
மட்டும் உறங்கி
உனக்காகவே வாழும்
நம் ஓருடல் ஈருயிர் வாழ்வு ..!

முதன் முதலில்
உன்னை
மின் ஓவியமாய்
பார்த்தேன் நேற்று ..
பார்த்ததும் நெஞ்சுக்குள்
ஆசையின் ஊற்று ..
என் வயிற்றுக்
கத கதப்பில்
கருவறைக்குள்
சுகமாக நீந்திக்
கொண்டிருந்தாய் நீ ..
வார்த்தைகள் அற்ற
பரவசத்தினில் நான்..!

இரண்டே
அங்குலம் தான்
இருப்பாய் என்றார்கள் ..
ஆனால் அதற்குள்ளே
எத்தனை ஆக்ரமிப்பு
எனக்குள்ளே நீ..!!

கனவுகளில் கண்ட
உன் முகத்தை
கணிப்பொறி காட்டிய
கணம் அழியாத
புகை படமாய்
கைகளில் ஒன்றாக ..
என் நினைவுகளில்
ஆயிரங்களாக ..!

அவ்வப் பொழுது
தலை சுற்றல் ..
எப்பொழுதும் வருவது
வாந்தி மயக்கம் ..
உடல் களைத்திட்டாலும்
உள்ளம் மகிழ்கிறதே..
என்னில் நீ
இருக்கிறாயோ
அல்லது உன்னில்
நானிருக்கிறேனோ
என்று என்னை நான்
கேட்கின்றபோது
நம்மில் நாமிருக்கிறோம்
என்று செல்லமாய்
கூறி வயிற்றுக்குள்
எட்டி உதைக்கிறாய் நீ..
உன்னிடம்
உதை படுவதும்
சுகமாய் தான்
இருக்கிறது எனக்கு..!

நூலகம் நுழைந்து நான்
தேடுவதெல்லாம் ,
“காட்டுக்குள்ளே திருவிழா”
“வன தேவதையும்..
விறகு வெட்டியும் ” .. தான்
“பாட்டி வடை சுட்ட
படக் கதை”- யும்
தவறுவதில்லை..
கூடவே பிடிபடாத
கணக்குப் பாடத்தை
சிரத்தையுடன்
செய்கின்றேன்..
அம்மாவின் ஐக்யூ தான்
குட்டி பாப்பாவிற்கும்
வந்து விடுமென்று
சொன்னதினால்
வந்த பயம்..!!

காத்திருப்பு
என்றுமே சுகமாய்
இருந்ததில்லை ..
ஆனால் இப்பொழுது
இருக்கிறதே
வெகு பரவசமாய்..
இன்னமும் ஏழு
மாதங்கள்
இருக்கிறதாம்..
முழு நிலவாய்
உன்னை மண்ணில்
நான் காண்பதற்கு ..!
என் கருவறையின்
கத கதப்பில்
இதயத்தின்
தாலாட்டில்
சுகமாகத் திரியும்
உன்னை நிரந்தரமாய்
சிறையில் தள்ள
காத்திருகின்றேன் நான் ..!

பயந்து விடாதே ..
இது அன்பெனும்
கம்பிகள் கொண்ட
நம் குடும்பமெனும்
பாச(அ)றை ..!
இதற்குள் என்றைக்கும்
பிணைக் கைதிகளாய்
நானும் உன் அப்பாவும் ..
விரைவில் நீயும் …!
இருப்பாய் தானே..?
நீ இருப்பாய்
என்கின்ற
நம்பிக்கை தான்
எங்கள் வாழ்வாதாரம்..!!

நீ பெண்ணாக
இருப்பாய் என்று
உன் அப்பா ‘சகி’
என்று பெயரிட்டார்..
ஒவ்வொரு நாளும்
நீ அழகாய் வளர்ந்திட
என்னுடன்
இணைபிரியாத ஓர்
ஒப்பந்தம் இட்டார்..
ஆனால் நீயோ
ஆண் குழந்தையாம்..
மருத்துவர்
சொல்லிவிட்டார்..
இப்பொழுது
பிரணவ் என்று
மாற்றி உன்னை
அழைக்கிறோம் ..
உயிரில் இருந்து
உயிராக வந்தவன்
என்பதால்
மட்டும் இல்லை..
பெண்மையை
உயிராய் மதிப்பாய்
என்பதனாலும் தான்..

உன்னை பெண்ணாக
பாவித்து சில நாட்கள்
வாழ்ந்ததினால்
பெண்ணின் உணர்வுகளும்
உனக்கு புரிந்திடவே
செய்யும் என்று நம்புகிறேன் ..
அன்னையின் கருவுக்குள்ளே
வேதங்களே கற்றிடுமாம்
சிறு குழந்தை ..
நீ பெண்ணியலா
கல்லாமல் இருந்திடுவாய்..

என் விருப்பு நான் மறந்து
உன் வளர்வில்
மனம் நிறைகின்றேன்..
எனக்கென்ற கனவுகள்
இருந்தது ஒரு காலம்..
நிஜமென நீ இருக்கையில்
கனவுகளும் நீயாய் போனாய் ..!

ஒவ்வொரு மாதமும்
வளர்வது
நீ மட்டுமல்ல ..
உன்னுடன் நானும் ..
உன் அப்பாவும் தான்..!
கூடவே சில சிரமங்களும்..
நிஜங்களையும்
நீ அறிந்திடவே
நான் இதனை கூறுகின்றேன்..
உன் வாழ்கை
தேன் கிண்ணமாய்
தித்திப்புடன் மட்டுமே
என்றென்றும் இருக்கும்
ஓயாமல் உழைக்கும்
தேனீக்களாய் நானும்
அப்பாவும் இருக்கும்வரை..!

பிரதி பலனாய்
நான் கொஞ்சம்
எதிர் பார்க்கவும்
செய்கிறேன் கண்ணா,
நீ ஆண் என்று
அறிந்ததில் இருந்து ..!
முட் கிரீடத்தை
சூட்டி விடுவேன்
என்று
நினைத்து விடாதே !
ஒவ்வொரு
பெற்றோருக்கும்
ஒரு சில கனவுகள்
இருந்தே தீரும்..
சிலர் சொல்கிறோம்..
சிலர் மறைக்கிறோம்..!

தலைப் பிரசவம்..
பிழைத்தால்
எனக்கிது மறு ஜன்மம்..
இல்லாவிடின் மறு ஜனனம் ..
என் உயிர் ஊட்டி
உன் உடல் வளர்க்கிறேன் ..
என் பிரதி பலிப்பாய்
இருந்திடுவாய்
என்பதால் அல்ல..
உனக்கொரு முகவரியுடன்
தனித்துவமாய் இருப்பாய் என்று !

எப்போதும் நினைவுகொள் ..
ஆணிற்குப் பெண்
என்றைக்கும் சமமில்லை..
தாயாகும் பெண்ணிற்கு
வேறொன்றும் ஈடில்லை ..
உடன்படு..அதனால் கடன்படு ..
உயிர்பட்ட கடனை
எல்லா உயிர்களிடத்தில்
சமத்துவ அன்பு காட்டி
வட்டியுடன் தீர்…!

நியூட்டன் , எடிசன்
ஐன்ஸ்டீன் அறிவுடன்
இருந்திடாமல் போனாலும்
புத்தர், காந்தி
தெரசா பணிவுடன்
என்றென்றும் வாழ்ந்திடு ..
போலித் தனம் தவிர்…
மொழி வெறி, இன வெறி
நிற வெறி , மத வெறி
ஏதும் இல்லாத புதியதொரு
உலகம் சமைத்திடு ..
அதில் சமாதானப்
பூக்களை
நாளும் வளர்த்திடு
பின்பு எனக்கு கொள்ளியிடு…..!

இப்படிக்கு
உன்னிடம் இருந்து
நிறைய்ய்ய எதிர்பார்க்கும்
உன் சுயநலக்கார
அம்மா

பின் குறிப்பு : எனக்குப் பேத்திகள் பிறக்கும் போது பெண்ணியல் எனும் இந்த சொல் வழக் கொடிந்த வார்த்தைகள் ஆக வேண்டும் என்பது என் ஆசை.

டியர் பிரணவ்,
எனக்கும் மத்த அம்மாக்கள் மாதிரி எதையும் எதிர் பார்க்காமல் அன்பை மாத்திரம் பொழிய ஆசை தான் ..But நான் அப்படி இல்லைடா ..அப்படி இருக்கிறேன் நான் என்று சொன்னால் அது போலியாய் சொல்வது ..

So Sorry ..நீ வயிற்றில் இருக்கும் போது கூட பெண் குழந்தையாய் நீ இல்லாமல் போனாயே என்று சின்னதாய் வருந்தியதற்கு ..பட் பிரணவ் …எனக்கு உங்களை எவ்வளவு பிடிக்கும் தெரியுமா….?


If I say I love you upto sky , Then it is not a proper measurement of my love…I love you as much as I love your daddy .. and I love him as much as I love Krsna .. 😀 !!

இன்னமும் ஒன்பது நாளில் உங்களுக்குப் பிறந்த நாள் வருகிறது .. சோ நிறைய உங்களை பற்றி எழுதலாம் என்று இருக்கிறேன்..நீங்க என்னில் ஏற்படுத்திய மாறுதல்களை யாருமே ஏற்படுத்தியது இல்லை ப்ரெஷி செல்லம் ..

I am happy and fortunate to be your mom ..!!

Read Full Post »

பிரணவ் கிட்ட சொன்ன “பாட்டி வடை சுட்ட கதை “

ஒரு ஊருல ஒரு பாட்டி வடை சுட்டுக் கிட்டு இருந்தாங்களாம் ..ஒரு வடை இல்லை ரெண்டு வடை இல்லை.. நிறைய வடை ..எல்லாம் செம டேஸ்ட்டி வடை ..வகை வகையா ..இருந்தது அவங்க சுட்ட வடைகளனைத்தும் ..

கார வடை ..மெது வடை.. ஆம வடை..மசாலா வடை..வாழப்பூ வடை.. வாழக்காய் வடை ..முட்டை கோஸ் வடை .. பருப்பு வடைன்னு எல்லா வடையும் ஒரே நேரத்துல ஆசையா பேரன் பேத்திகள் சாப்பிடனும்னு செஞ்சாங்களாம் அந்த பாட்டி.

வடையோட மணம் அப்படியே காத்துல பரவிச்சாம். அது பக்கத்து மரத்துல வசிச்சுட்டு இருந்த ஒரு சோம்பேறிக் காக்காவையும் சுண்டு இழுத்துச்சாம் ..

வாயூரிய காக்கா அந்த பாட்டி கிட்ட போயி , ” பாட்டி ..இவ்ளோ விதம் விதமா வடை ..நான் பார்த்ததே இல்லை.. எதாவது ஒன்னே ஒன்னையாவது எனக்குத் தரியா ” , என்று கேட்டுச்சாம்..

பாட்டிக்கு வயசு தான் பெருசே தவிர மனசு ரொம்ப சின்னது ..சீ போ ஒன்னும் இல்லைன்னு விரட்டி அடிச்சாங்களாம்..

சும்மா போகுமா இந்த காக்கா.. மெல்ல மெல்ல கள்ளம் அதன் மனசுல புக , அது திருட்டு காக்காவாய் மாறி வடையை திருடிட்டு ஓடிடுச்சாம்..

மரத்து மேல ஏறி உக்கார்ந்து கிட்ட காக்கா, அதை சாப்பிட ஆரம்பிக்கும்போது ஒரு குள்ள நரி அங்க வந்துச்சாம்.

அது காக்காவை பார்த்து “ஹேய் காக்கா ..நீ ரொம்ப அழகு .. உன் குரலோ ரொம்ப இனிமை ..உன் பாட்டை கேக்காம எனக்கு டெய்லி தூக்கமே வருவது இல்லை.. எனக்காக ஒரே ஒரு பாட்டை பாடேன் ப்ளீஸ் ” என்று கெஞ்சி கேட்டுச்சாம்.

காக்கா கொஞ்சம் புத்தி சாலி ..அது அவ்ளோ சீக்கிரம் ஏமாறலை ..எனக்கே அல்வாவானு மனசுக்குள் நெனச்ச காக்கா , வாயில் இருந்த வடையை எடுத்து , காலுக்கு அடியில் வச்சிக்கிட்டு கா.. கானு கத்திச்சாம்..

நரி மாத்திரம் கேனையா என்ன..? மனசுக்குள் காக்காவின் சாமார்த்தியத்தை எண்ணி மெச்சிக் கிட்டாலும், நரி காக்காவை விட தந்திரம் வாய்ந்தது தானே ..அது காக்கா பாடறதை விடாம கேட்டு ரசிக்கிற மாறி நடிச்சதாம்..

உண்மையா பாராட்டுவது போல , ஆஹா ஓஹோ என்று பாராட்டிக் கிட்டே இருந்துச்சாம்.. குள்ள நரியின் புகழ்ச்சியில் இந்த காக்கா கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் புத்த்தியை இழக்க ஆரம்பிச்சதாம்.

மேலும் , மேலும் பாராட்டின நரியின் வார்த்தைகள் கேட்டு இந்த காக்கா உற்சாக மாய் “நிஜமா நாம ரொம்ப நல்லாத்தான் பாடறோமோ ” என்று நினைத்து அது பாட்டுக்கு பாடிட்டே கிடக்க இப்ப நரி தந்திரமாய் சொல்லுச்சாம் ..” ஏய் காக்கா ..நீ பாடறதே சூப்பராய் இருக்குதே ..நீ பாடிட்டே டான்ஸ் ஆடினால் எப்படி இருக்கும் ..எனக்காக ஒரு டான்ஸ் ஆடேன் ப்ளீஸ் ..அதையும் பார்த்துட்டு போயிடறேன்னு ” 🙂

புகழ் போதையில பரவசமான காக்காய் , இப்ப எச்சரிக்கை குணம் குறைந்து ஒரு குதியாட்டம் போட காலடியில் இருந்த வடை கீழே விழுந்திடுச்சாம் 😦

நரி வடையை எடுத்துகிட்டு , நாளைக்கு வந்து மீதி ஆட்டத்தை பார்க்கிறேன் காக்கா ..ஸீ யு ..சூன் -னு சொல்லி ஓடியே போயிடுச்சாம்.. 😉

நீதி 1: பாட்டி கிட்ட காக்கா மரியாதைய கேட்கறச்ச பாட்டி வடை கொடுத்து இருக்கலாம்.. பாட்டிக்கு நல்ல பேராவது வந்து இருக்கும் .. ஏமாளி பட்டம் கிடைச்சு இருக்காது ..

நீதி 2: வடையை வாங்கிட்டு போன திருட்டு காக்காய் ..முதலில் வடையை சாப்டுட்டு மத்த வேலை பார்த்து இருக்கலாம்.. .. எவ்வளவு பெரிய புத்திசாலியாய் இருந்தாலும் , . எவ்ளோ எச்சரிக்கையாய் இருந்தாலும் பத்தாது .. புகழ் போதையில் மாட்டி கிட்டா அவ்வளவு தான் ..அதிகமாய் யாராவது நம்மை புகழ்ந்தால் நாமும் அதிகமாய் விழிப்புணர்வு வோடு இருப்பது நல்லது ..

நீதி 3: நரி போல அசராமல் காரியத்திலேயே கண்ணாய் இருந்தால் , .ஏதாவது ஒரு வழி பொறக்கும். வெற்றி நிச்சயம்!


விபத்து : வடை திருடிட்டு வேகமா ஓடிப் போன நரி பாட்டி , சர்கஸ் கம்பனி வச்சி நடத்தும் பாட்டியோட பேரன் கிட்ட மாடிக்கிச்சாம்.. இப்ப கூண்டுக்குள்ள அடைஞ்சி கிடக்கு .. என்று கேள்வி.. தப்பு செஞ்சால் தண்டனை ஏதாவது ஒரு ரூபத்தில் வந்தே தீரும் ..

கொசுறு நீதி : வாய்மை எப்படியாவது வெல்லும்.

சின்ன வயசுல பாட்டி வடை சுட்ட கதை ரொம்ப பாமஸ்.. யார் முதலில் எழுதி வைத்தார்களோ தெரியாது .. இந்த பஞ்ச தந்திரக் கதைகள் காலத்துக்கும் அழியாதவை ..இங்கே அதை ரீ -மிக்ஸ் மாத்திரம் நான் பண்றேன்.. ஏன்னா இப்ப இருக்கிற குழந்தைகள் ரொம்ப புத்திசாலிகள்.. கேள்வி மேல கேள்வி கேட்கிறாங்க..அவங்க கேள்விக்கு விடை சொல்றதுக்குள்ள முழி பிதிங்கிடுது ..என் குழந்தை கிட்ட கதை சொல்லும்போது நான் ரொம்ப யோசிச்சு பொறுமையா சொல்லணும் … சமீபத்தில் அப்படி சொன்ன கதை தன் இதுவும்..

இந்தக் கதை கூட பிரணவோட கேள்விகளுக்கு நான் கொடுத்த பதில்களால தான் உருவானது ..
வடை தானே காக்கா கேட்டுச்சு ..அந்த பாட்டி சுத்த மோசம்.. காக்கை வடயை காலடியில் வச்சிகிச்சாம்..என்றால் ..ஏன் நரி டான்ஸ் ஆட சொல்லலைனு 🙂 ஒரு கேள்வி ..

பரவாயில்லை பையன் என்னை இல்லை .. அப்பாவ மாறியும் இல்லை ..ரொம்ப விவரமாய் தான் இருக்கான் என்று மனதிற்குள் நினைத்து பெருமூச்சு விட்டுக் கொண்டேன்..

அந்த சர்கஸ் விஷயம் மாத்திரம் தான் என்னோட டச் .. சோ ஏதாவது நல்லா வந்து இருந்ததுன்னா அதற்கும் காரணம் ப்ரணவ் மட்டுமே ..

எச்சரிக்கை : இதை பதிவுன்னு எல்லோரும் ஏத்துகிட்டு ஒழுங்கா பின்னூட்டம் இடுங்கள்.. இல்லாட்டி இதே போல் நிறைய மொக்கை போடுவேன் .. ;)இல்லாட்டியும் இதே போல் தான் மொக்கை போடுவேன்.. 😀

அச்சச்சோ இத மறந்துட்டேனே :- இந்தக் கதையை நான் ப்ரனவிற்கு சொன்னப்ப , அவனோட பாட்டி கூடவே இருந்தாங்க.. அவங்களுக்கு செம சந்தோசம்.. நான் முழி பிதுங்கினாலும் சமாளிச்சு கிட்டு அவனுக்கு பதில் சொல்ல, எங்க அம்மா என்னை பார்த்து இப்ப தெரியுதா ..உன்னை எல்லாம் வளர்க்க நானும் அப்பாவும் எவ்ளோ கஷ்டப் பட்டு இருப்போம்னு .. நீ அப்ப கேள்வி கேட்ட இப்ப உன் பையன் உன்னை மடக்கறான்னு சொல்லி ஒரே கலாட்டா.. பாட்டிங்களுக்கு தான் பேரங்க மேல எவ்ளோ பாசம்..

Read Full Post »

பஞ்சவர்ணக் கிளியும் ,அண்டங் காக்கையும்

ஒரு ஊர்ல ஒரு பஞ்ச வர்ணக் கிளி இருந்துச்சாம். அதுக்கு பக்கத்து வீட்டுல
கன்னங் கரேல்னு ஒரு அண்டங் காக்கா வாழ்ந்துட்டு வந்துச்சாம். பஞ்ச வர்ணக் கிளி பார்க்கவே ரொம்ப ரொம்ப அழகாம். அதனோட அழகு மேல அதுக்கு ரொம்ப பெருமை. வெறும் பெருமை மட்டும் பட்டுகிட்டு சும்மா கிடந்து இருக்கலாம் அந்தக் கிளி. ஆனா அதுக்கு இந்தக் கன்னங் கரேல்னு இருந்த அண்டங் காக்காவை தன்னோட ஒப்பிட்டுப் பார்த்து தன் அழகு மேல ஒரே கர்வம் வேற வந்துச்சாம்.

ஒரு நாள் இரண்டும் ஒன்னா இரை தேடக் கிளம்பிச்சாம் . வழக்கமாய் போற காட்டுக்கு அருகே, ஒரு பூங்கா வனத்துல சின்னக் குழந்தைங்க நிறைய பேர் பூப்பந்தாட்டம் ஆடி கிட்டும் சருக்கா மெத்தையில் சறுக்கிக் கிட்டும் மகிழ்ச்சி பொங்க விளையாடி கிட்டு இருந்தாங்களாம். அப்ப அந்தப் பக்கம் வந்த இந்த கிளியை பார்த்ததும் குழந்தைங்க குதூகலம் அடைஞ்சி, அவங்க சாப்பிட கொண்டு வந்த கடலையையும் , சுண்டலையும் கொஞ்சம் எடுத்து அதுக்குத் தூக்கிப் போட்டாங்களாம். கிளியோட சேர்ந்து ஆசையா சாப்பிட வந்த காக்காவை “ஷூ ஷூ ” னு சொல்லி விரட்டி அடிச்ச பசங்க, பஞ்ச வர்ணக் கிளிக்கு மாத்திரம் , இன்னும் துண்டு செய்த பழங்களையும் கொடுத்து ராஜ உபச்சாரம் பண்ணாங்களாம்.

மரத்து மேல உட்கார்ந்து பரிதாபமாய் பார்த்துட்டு இருந்த அண்டங் காக்காவை , கர்வமாய் பார்த்து சிரிச்சுதாம் பஞ்ச வர்ணக் கிளி . நல்லா சாப்டுட்டு மரத்து மேல போய் உட்கார்ந்து கிட்டு, ” ஐயோ பாவம் நீ..உனக்கு எதுக்கு இப்படியும் ஒரு பொழப்பு ..இந்த ஜன்மத்துல தான் நீ என்னை மாதிரி இல்லை..அட் லீஸ்ட் .. அடுத்த ஜன்மத்துலயாச்சும் என்னை மாறி ஒரு பஞ்ச வர்ணக் கிளியா பொறக்கனும்னு கடவுள் கிட்ட வேண்டிக்க… உன்னை பார்த்தால் யாருக்குமே பிடிக்க மாட்டேங்குது பாரு.. ” என்று சொல்லி காக்காவை ஏளனம் பண்ணுச்சாம்.

மேலும் விடாம, “அதோ நான் சாப்டதில் கொஞ்சம் மிச்சம் இருக்கு பாரு.. எல்லோரும் போனப்பறம் நீயும் கொஞ்சம் சாப்டு”, என்று ரொம்ப கர்வமாய் சொல்லுச்சாம்..

அண்டங் காக்கைக்கு இதை எல்லாம் கேட்டு ரொம்ப வருத்தமாய் போச்சாம்.. இறைவா என்னை மாத்திரம் ஏன் இப்படி பொறக்க வச்ச.. எல்லோரும் வேணாம்னு ஒதுக்கற மிச்சங்களையும் எச்சில்களையும் சாப்டுட்டே இப்படி என்ன ஒரு வாழ்க்கை.. எனக்கு.. குழந்தையும் தெய்வமும் ஒன்னுன்னு சொல்வாங்களே .. அந்தக் குழந்தைகளுக்குக் கூட என்னை பிடிக்கலையே.. என்னை ஏன் இப்படி படைச்ச .. என்று புலம்பிக் கொண்டே ஒன்னும் சாப்பிடாமல் வெறும் வயித்தோட, கிளியோட வருத்தத்தோட வீட்டுக்குக் கிளம்பிடுச்சாம் காக்கா.

சாப்பிடமால் வந்த காக்காவை பார்த்து , ” நீ ஏற்கனவே கருப்பு..இதுல இப்படி சாப்பிடாமல் குச்சி குச்சியா ஆனால் , அப்பறம் உன்னை பார்க்க சகிக்குமா ..” என்று மேலும் தன் வண்ண இறக்கையை ஆட்டி கர்வமாய்ப் பேசி வெந்த புண்ணுல வேலைப் பாய்ச்சிச்சாம் இந்தப் பஞ்ச வர்ணக் கிளி.

சில நாட்கள் இப்படியே ஓடுச்சாம்.. அன்னைக்கும் இரை தேட இரண்டும் வழக்கம் போல ஒன்னாக் கிளம்புச்சாம் ..அதே பூங்காவிற்குத் தான் போகனும்னு கிளி அடம் பிடிக்க, . அதுக்கு காக்கா ” அங்க ..வேணாம் பா .. இன்னைக்கு நாம வழக்கமாய் போகும் பக்கத்துக் காட்டுக்கே போலாம். அங்க நிறைய புத்தம் புது பழங்கள் இருக்கும் . ருசியான பருப்பு வகைகள் கிடைக்கும்.. ஆசையாய் திண்ணலாம்னு “, சொல்லுச்சாம்.

அத கேட்டு கிளிக்கு ஒரே கோவம் வந்துச்சாம். அது காக்காவை பார்த்து “என் மேல உனக்கு ரொம்ப பொறாமை .. என்னை மத்தவங்க புகழரதை பார்த்து உனக்கு ரொம்ப வயித்து எரிச்சல் ..அதான் இப்படி நீ புலம்பற ..நீ வேணா போ ..நான் வர மாட்டேன் ” என்று சொல்லுச்சாம்.. அதுக்கு காக்கா ” வேணாம் ..அடிக்கடி ஒரே இடத்துக்கு நீ போறது உனக்கு நல்லது இல்லை.. நீ வேற ரொம்ப அழகா இருக்க ..அதனால உன் நல்லதுக்கு தான் சொல்றேன்னு “, எவ்வளவோ எடுத்துச் சொல்லிப் பார்த்துச்சாம்..

கிளிக்கு கோபம் அதிகமாய் ஆகி .. ” சீ வாயை மூடு.. எனக்கு நல்லது எதுன்னு எனக்கு தெரியும் ..நீ உன் வேலையே பார்த்துட்டு போ..எவ்வளவு பொறாமை என் மேல உனக்கு ..” என்று சொல்லிட்டு , சமீபத்துல அடிக்கடி போகும் பூங்கா வனதிற்கே பறந்து போச்சாம்..கிளி.

காக்காவும் வேற வழி இல்லாமல் தனியாகவே காட்டுக்கு போய் கொஞ்சம் பழங்களை சாப்டுச்சாம் ..ஆனா அதுக்கு மனசு கேக்காம , மறுபடியும் தன்னோட பிரெண்டை தேடிட்டு அந்த பூங்காவனதுக்கே வந்துடுச்சாம்.

கிளி குழந்தைங்க போடும் பழத் துண்டுகளை எம்பி எம்பி சாப்டுட்டு உற்ச்சாகமாய் சிறகை விரிச்சு குதிச்சுக் கிட்டே இருந்துச்சாம். அப்ப அங்கு ஒரு பெரிய மீசைக்கார ஆள் ஒருத்தர் பெரிய தட்டில் பலவகை பருப்புகளையும் தானியங்களையும் வச்சிக்கிட்டு கிளிக்கு அருகில் வந்தாராம் . அதை பார்த்த காக்காவிற்கு இதில் ஏதோ சூது இருக்குமோ என்று சந்தேகம் வந்து கிளியை பார்த்து உரக்கக் கத்தி கூபிடுச்சாம்..

“கிளி..சாப்டது போதும்..சீக்கிரம் மேலே வா ..” என்று திடீர்னு கத்திய காக்காவை பார்த்த கிளி , ” ஒழிஞ்சது சனியன்னு நிம்மதியா இருந்தேன்..மறுபடியும் வந்துட்டியா..யாராச்சும் எனக்கு நல்லது செஞ்சாலே உனக்கு பொறுக்காதே ..கடவுளுக்கு உன்னை பிடிக்கவே பிடிக்கலை..அதான் உன்னை உன் மனசு போலவே கருப்பாய் படைச் சிட்டார் “, என்று கத்தி அந்த தட்டை நோக்கி ஆவலுடன், வேகமாய் பறந்து போச்சாம் கிளி.

படார்..நு ஒரு சத்தம். அதுவரை பருப்புகளை சுவாரஸ்யமா கொறிச்சுகிட்டு இருந்த கிளி, அப்பத்தான் யாரோ தன் மேல எதையோ வச்சி மூடரத்தை உணர்ந்து திகைச்சு போய் நிமிர்ந்து பார்த்துச்சாம் ..வேற யார்..எல்லாம் அந்த பெரிய மீசைக்கார ஆள் தான்..கிளியை தன்னோட கூண்டில் அடைச்சு மூடிகிட்டு இருந்தார்..

தன்னோட பிரெண்டை பார்த்து கண்ணீர் விட்ட காக்கா, கடவுளுக்கு மனசார நன்றி சொல்லுச்சாம்.. கடவுளே ..அடுத்த ஜன்மத்துலயும் என்னை காக்காவாகவே படச்சுடு.. அப்ப தான் எப்பவும் போல நான் இப்படி சுதந்திரமா இருப்பேன்.. இந்த அழகால வேற ஒரு பிரயோஜனமும் இல்லைன்னு எனக்கு இப்ப நல்லாவே தெரிஞ்சுடுச்சு ..” என்று சொல்லி தன் வீட்டுக்கு நன்றியுடன் பறந்து போச்சாம் காக்கா ..

குறிப்பு 1: இது குட்டீஸ் களுக்கான கதை.. ஆனால் பெரியவங்களும் படிச்சு கமெண்ட்ஸ் சொல்லணும் ..

குறிப்பு 2 : பிரணவ் நீங்க அண்டங் காக்காவை பார்த்தால் கூட பொறி கடலையை அள்ளி வீசறீங்க .. அதையும் ரசிக்கும் உங்க மனோபாவம் வளரும்போதும் மாறிடாமல் இருக்கணும் என்கிற பிரார்த்தனைகளுடன்,

அதீத அன்புடன்,
அம்மா

Read Full Post »



வானவில்லின் வண்ணம் ஏழு



அது ஒரு
வெண் மஞ்சள்
வெயில்
காயும் நேரம் ..
எதிர் பாரா நாட்களில்
மேகம் தூரல் போடும்..
மழையில் வெயில்
கரையும் நேரம் ..
என் ஆசைகளோ ..
காகிதக் கப்பல்கள்
செய்வதிலேயே இருக்கும் ..


மேடு பள்ளங்கள்
நிறைந்த தெங்கள் சாலை ..
அதில்
தேங்கி நிற்கும்
மழை நீர்க் குட்டைகள்
எங்களின்
சின்னஞ்சிறு கப்பல்களை
ஏற்றிச் செல்லும்
ஓடைகள் ..!
கப்பலுக்கு
அப்பால் இருந்து
எண்ணங்களாலேயே
கப்பலை இயக்கும்
சின்னஞ்சிறு
மாலுமிகளாய்
நானும் என் நண்பர்களும்.. !

இப்படி
எங்களின்
இளம் மழைகால
ஆட்டமும்
மத்தாப்பூக்களின்
ஆரவாரத்துடன்
வெகு ஜோராக ஆரம்பமாகும் ..!
பெரும்பாலும் என் கப்பல்
பழைய
செய்தித் தாளாலான
வெற்று ஓடமாகவே இருக்கும்..!
என் நண்பர்கள் மாத்திரம்
வண்ண வண்ண
காகிதங்கள் கொண்டு
பாய்மரக் கப்பல் முதல்
கத்திக் கப்பல் வரை ..
விதம் விதமாய்
அலங்கார மாய்
ஓடங்களை
செய்திருப்பார்கள் . ..!


கடைசி வரை
யாரின் கப்பல் மூழ்காமல்
இருக்கும் என்று
எங்களுக்குள்
விறு விறுப்பாய்
சிறு பந்தயம் நடக்கும் …
எத்தனை
கெஞ்சிக் கேட்டாலும்
நீர் மூழ்கா கப்பல்களின்
ரகசியங்கள்
காப்பற்றப் பட்டே வந்தன..!
எனவே என்றைக்கும்
தோற்பது
நானாகவே இருக்கும் ..!


மூழ்கியும் மூழ்காமலும்
தடுமாறிடும்
என் பந்தயக் கப்பல்..!
வெற்றியினை
தெரிவிப்பதற்காக ,
சில சமயங்களில்
இரக்கமின்றி
அமிழ்த்தப்படும்
கரை சேரு முன்பாகவே..!


வெற்றி
ஒரு போதை..
அது ஒன்றுடன்
நிற்பதில்லை..!
வென்று விட்ட
நண்பர்கள்
கலைந்து போவார்கள்..
மற்றும் ஒரு
வண்ணப் படகினை
செய்து வர ..!
இப்படி
ரகசியங்கள்
காப்பாற்றப் படும்
அவ்வேளைகளில்,
வழக்கம் போல்
தனியாக
நின்று விடுவேன் நான்..!


வண்ணங்களற்ற
என் அமிழ்ந்துவிட்ட
காகித ஒடத்தினை
பார்க்கும் நேரம்
என்
மனதிற்குள் பரவும்
சின்னதாய் ஒரு பாரம்..
கூட்டின் கத கதப்பை
ஏக்கமாய் நாடும்
சிறு பறவை போல்
வெடு வெடுக்கும்
அவ்வேளையில்
எங்கிருந்தோ வரும்
அந்த வண்ணமய
வானவில்
எனக்கு ஆதுரவாய்
நட்புடன் குடை பிடிக்கும்..!


வானவில்
வரும் நாட்களில்
நான் அதிகம்
மழையில்
நனைந்ததே இல்லை..
சோகத்திலும் தான்..!
சிறு சிறு தூறல்களில் ,
வண்ணங்களை கரைத்து
எண்ணங்களில் கோலமிடும்
வானவில்லை
பார்கையில்
வேறு ஒன்றும்
நினைவில்
நிற்பதும் இல்லை..
மனதினில்
வெறுமையும் இல்லை ..!


ஓடையில் மிதக்கும்
காகிதக் கப்பல்கள்
சில மூழ்கியும் ,
சில மூழ்காமலும்
மறைத்து கொண்டிருக்கும்..
அபூர்வமாய்த்
தோன்றும்
ஒற்றை
வானவில்லின்
பிம்பத்தினை !


என்னுடைய
காகிதக் கப்பல்
மூழ்கியே இருக்கும்
என்பதால் ,
இன்னமும்
ஓடிக் கொண்டிருக்கும்
அழகிய
வண்ணக் கப்பல்களை
மெல்லமாய்
கரை ஒதுக்குவேன்
மூழ்கிடாதபடி நான் ..!
ஒதுக்கிய
நண்பர்களின்
ரகசியங்களும்
இப்படி சேர்ந்தே ஒதுங்கின ..!


ஒரே நேரத்தில்
எண்ணிலடங்கா
வானவில்களை
ஒன்றாகப் பார்த்திடும்
பரவசம் மட்டுமே
மனதிற்குள் நிறையும்,
இந்த வானவில்
காலங்களில்
ரகசியங்கள்
குறித்த என்
கவலைகள்
கரைந்து விடுகின்றன ..
நிமிடத்திற்குள்
நிறம் மாறும்
மனிதர்கள் குறித்து
மனதிற்குள்
ஒரு வண்ணப் பூச்சு
வாத்சல்யத்துடன் நிகழ்கிறது ..!


பள்ளங்கள்,
ஆங்காங்கே
தேங்கி நிற்கும்
குளிர் மழைச் சிப்பிகள் ..
அவை
வானவில்லின்
வண்ணங்களை
காட்டிடும்
அற்புதக் கண்ணாடிகள் ..
அதனுள் முத்துபோல்
சிதறுண்டு பரவும்
வான வில்லின்
பிரதிபலிப்பினை
குதூகலத்துடன்
தொட்டுப்
பார்ப்பேன் நான் ..
தொட்டதும்
ஒட்டிக் கொள்ளும்
மனதிற்குள் வண்ணங்கள்..!


ஏனோ வானவில்
நீண்ட நேரம்
தங்குவதே இல்லை ..
வேறொரு இடத்தில்
என்னை போல்
தனித்திருக்கும் இன்னொரு
என்னைத் தேடி
வண்ணங்களை சேர்ப்பதற்கு
சென்று விடுகிறது..!
அதனூடே
நான்
அறிய விரும்பாத
ரகசியங்களும்
மழை மேகங்களாய்
காற்றினில் கரைகின்றது…!


வெல்வது
ஒன்றே பிடித்திடும்
அவ்வேளைகளில்
தோற்பதற்கு
பழகிக் கொண்டேன் நான்..!
வெற்றியின்
மமதையை விட
விட்டுக் கொடுத்திடும்
சிறு சிறு
தோல்விகள்
வாழ்கையின்
வண்ணங்களை
தேடுவதற்கு
சொல்லிக் கொடுத்தன
வானவில் போல ..!


இதோ ,
வந்து விடுவார்கள்
மற்றமொரு
போட்டிக்கு,
வண்ணக்
கப்பல்கள்களுடன்
நண்பர்கள்..!
தோற்பதற்கென்றே
நிறங்களை தொலைத்த
மற்றுமொரு
வெற்றுக்
காகிதக் கப்பலுடன் ,
இன்னமும்
அங்கே நின்றிருப்பேன் நான் ..!


வளர்ந்து விட்டேன் நான்..
இப்பொழுதெல்லாம்
பள்ளங்களற்ற
சீரான
சாலைகளில் தான்
பயணம்..
அதனால்
மழை காலங்களில்
கப்பல்கள் விடுவதில்லை நான் ..
வெறும் எண்ணங்களை தான் ..!


அன்றைக்கும் இப்படியே ..
மழையும் வெயிலும்
கலந்த ஒரு நேரம் ..
மனதிற்குள் பரவியது
ஏதோ சிறு பாரம் ..
கைகள் தானாய் ஒரு
காகித ஓடத்தை
செய்து கொண்டிருந்தது..
வண்ண வண்ணமாய்
வெகு அலங்காரமாய்
கண்களை பறித்த
என் காகிதப் படகுடன்
ஓடையை தேடி
நடந்தேன் நான்..
ரகசியங்கள்
எனக்கு
பிடிபட்டு தான்
வெகு நாட்களாயிற்றே !


காலங்கள் மாறினாலும்,
பந்தயங்கள்
மாறுவதே இல்லை..
தேடிய
ஓடையும்
தேடுதலின்றி
சீக்கிரம் கிடைத்தது ..
அன்றைக்கும்
விதம் விதமாய்
வண்ண வண்ணமாய்
கப்பல்கள் ஓடிக் கொண்டிருந்தன..
கல கலப்பாய் குழந்தைகளின்
ஆரவாரச் சத்தம் ..
என் பழைய
பந்தயக்கார
நண்பர்களை நினைவூட்ட
ஏக்கமாய் பார்த்திருந்தேன் நான்..!


சில்லிர்ப்பாய் அன்றைக்கும்
ஒரு வானவில்..
அதே ஏழு
வண்ணங்கள் ..
இந்த
வானவில்
மாறுவதே இல்லை..
அதை பார்க்கும்
குளிர் மழை நேரங்களில்
நானும் தான்..!
மெல்ல மெல்லமாய்
குடை போல் விரிந்து
வண்ணத் தூரல்களை
மீண்டும்
தூவத் தொண்டங்கியது..
வானவில் ..!


முன்பு போல்
வானவில்லின்
பிம்பத்தை
நீரில்
தேடுவதில்லை நான் ..
காலத்தால்
துலைந்து போன
நட்புகளில் ..!


வானவில்லின்
வண்ணம் ஏழு..
வந்து போகும்
நட்போ நூறு ..
நண்பர்கள்
மாறினாலும்
நட்பு மாறுவதில்லை..
ஒவ்வொரு
மனதிற்குள் தான்
எத்தனை வண்ணங்கள்..!


பார்த்துக் கொண்டே
இருக்கையில்,
கரையும்
நீர் குமிழி போல்
மின் மினியாய்
மறைந்தது வானவில்..
அங்கே ஓடையில்
அபூர்வமாய் தென் பட்ட
ஒரு வண்ணமற்ற
காகித ஓடம்
சுழலினில் சிக்கித்
தடுமாறிக் கொண்டிருந்தது..!


அருகே தனித்து
விடப் பட்ட
ஒரு சிறுமி..
வெற்று விழிகளால்
ஓடத்தை பார்த்தபடி …
நின்றிருந்தாள்..
தோற்பதற்கு
பழகவில்லை போலும்..!.
அவள் அருகே
சற்று முன் ஆர்பரித்த
நண்பர்கள்..
மற்றுமொரு முறை
வெல்வதற்கு
சென்று விட்டார்கள் …!


சென்று விட்ட
வான வில்லின்
மிச்சத்தினை
தேடிக் கொண்டே
என் வண்ணப் படகினை
அவளிடம்
சேர்க்கிறேன் நான்..
அவள் கண்களில்
மலர்ந்த
ஈரேழு வண்ணங்கள்
மீண்டும்
வானவில்லாய்
என் எண்ணத்தில் சேர்ந்தது..!


இன்றைய
பந்தயத்திலும்
எனக்கு தோல்விதான்..!
பிடித்தவரிடம்
தோற்பதும்
சுகமாய் தான்
இருக்கிறது..
தோற்பவர்கள்
இருப்பதால் தானே
ஜெயிப்பவர்கள் ஜெயிக்கிறார்கள்…!


சுழலுக்குள்
தடுமாறிடும்
வெற்றுக் காகித
ஓடத்தை
வேகமாய் சென்று
ஓடையில்
விடுகிறேன் நான்..!
அப்படியே என்னையும்
சுமந்து கொண்டு
ஓடமும் நகர்ந்து
கொண்டே போகிறது..
அதற்குள்
வண்ணங்களை
தேடிக் கொண்டே நான்….!

-ஜானு

 

ஏனிந்த கவிதை?

இந்த கவிதையை எழுத என்னை தூண்டியது pranav…. ஒவ்வொரு கால கட்டத்திலும் ஒவ்வொரு விதமான நட்புகள் .. சிறு வயதில் நண்பர்களுடன் கொள்ளும் மனப் பிணக்கங்கள் எல்லாம் இந்த வயதில் வேடிக்கையாக தோன்றுகின்றன ..

ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் ஒவ்வொரு குணாதிசயம்.. சில குழந்தைகள் முரட்டுத் தனமாகவும், சில குழந்தைகள் மென்மையாகவும் இருக்கின்றன…

வளர வளர நம்முடைய அடிப்படை குணங்களும் நம்முடன் சேர்ந்தே வளருகின்றன.. மனிதர்களிலும் பல நிறங்கள்.. ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு
வித குணங்கள்.. சிலர் மாத்திரமே அவற்றை மதிக்கத் தெரிந்து கொண்டு வாழ்வில் பாலென்ஸ்ட்-ஆக இருக்கிறார்கள்..

bullying ( வலிவு மிக்க பெரிய குழந்தைகள் , தங்களை விட வலிவு குறைந்த சிறிய குழந்தைகளை வம்பிற்கு இழுப்பது.. சில சமயங்கள் கீழே
தள்ளுவது, ஓங்கிக் குத்துவது , வலிக்க அடிப்பது ..வாக தொடரும் ஒரு செய்கை..) என்னை அதிகம் பாதிக்கும் சம்பவம்..நானும் இதனால்
நிறைய பாதிப்புகள் அடைந்திருக்கிறேன் .. இந்த ஈவ் டீசிங்கே ஒரு வித bullying போல் தான் எனக்கு தோன்றும்.. இதை (bullying ) பற்றி ஒரு தனி பதிவு இட வேண்டும் ..

pranav தான் அவர் வகுப்பில் , வயதில் ( எல்லோரும் அல்மோஸ்ட் செவென் ) உருவத்தில் எல்லாம் சிறியவர் . அவர் இந்த bullying-கை சமாளிக்கும் விதம் நிஜமாகவே ரொம்ப அழகாய் இருக்கும்.. கின்டரில்(kindergarten) படிக்கும் போது அடி வாங்கிக் கொண்டு சிறு காயத்துடன் வரும்போதும், நான் பதறிப் போய் ” என்ன நடந்தது ..இப்படியா செய்வார்கள்.. நான் வந்து டீச்சரிடம் பேசுகிறேன் ..” என்று சொல்வேன் .

அதற்கு அவர் ..”. .. I know they didn’t mean it because they are my friends..I think It’s how they play…and I am going to be alright.. so no worries mummy..!!!” ..என்பார். ( நான் டீச்சரிடம் சென்று அவனுக்கு தெரியாமல் பேசி விட்டு வருவது வேறு விஷயம்..)

வரும் ஏப்ரல் 4th அன்றுதான் அவருக்கு ஐந்து வயது முடிந்து ஆறு தொடங்கப் போகிறது.. ஆனால் அவர் பேசுவதை கேட்டால்.. அம்மாவாய் இருப்பதை விட வேறேதும் பெரிய இன்பம் இல்லை. என்று தோன்றுகிறது… ப்ரணவிற்கு அம்மாவாய் இருப்பதை விட வேறேதும் பெரிய இன்பம் இல்லை … என்று தோன்றுகிறது

போன வாரம் ப்ரணவிற்கு ஸ்டூடண்ட் ஆப் த வீக் அவார்ட் தந்தார்கள் பள்ளியில்.. அவருடைய வகுப்பில் அந்த அவார்டை வாங்கும் முதல் பையன்
அவர் தான் .. கூடவே 20 வின்னர் சைன்ஸ்.. மேலும் ரெண்டு பெஸ்ட் பெர்பார்மர் அவார்ட்ஸ்…. எல்லாம் ..

இப்ப இயர் ஒன்னில் .. எல்லோரும் ப்ரணவிற்கு பிரெண்ட்ஸ்.. he is such a cracker .. அவர் இருக்கும் இடத்தில் கல கலப்பிற்கு பஞ்சமே இருக்காது என்று அவருடைய பக்கத்து கிளாஸ் டீச்சர் ஒருத்தர் தானாக வந்து என்னிடம் பெருமையாய் சொன்னார்..

மேலும் அவர் சொன்னார் ” உங்களுக்கு pranav ஒரே ஒரு பையனா.. இது போல குழந்தைகளை எத்தனை வேண்டுமானாலும் பெற்றுக் கொள்ளலாம் ..” என்று.

pranav செல்லம் .. எனக்கு ரொம்ப பெருமையா இருந்ததுடா.. நீங்க எப்பவும் இப்படியே இருக்கணும் என்கிற பிரார்த்தனைகளுடன்,

அதீத அன்புடன்,
அம்மா

Read Full Post »