Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘திரைகடல் ஸ்பெஷல்’ Category

The mercy of Lord Govinda!

According to Sri Vaishnava principles, one should not leave Lord Hari’s and Acharyan’s divya Desams and especially cross ocean ! adiyen was ignorant and hardly knew or cared these things when adiyen got married !! But Acharyan and Lord were kind enough to accept adiyen and adiyen’s family under their shelter ..  While offering bhoga to The Lord Govinda, it is strictly recommended to offer it with fresh tulasi, fresh fragrant flowers like Jasmin and Lotus and  fresh fruits such as Bananas and  Mangos! adiyen live in a place where they are hard find mostly due to lack of efforts from this adiyen.  Since the day Adiyen realised the importance of serving Lolrd and acharyan, not a single day passed thinking about the misery of not able to serve at least ‘patram , pushpam , palam and toyam’ to Lord Govinda and Acharyan in a proper vedic-style and without longing to go back and serve Them in our Divya Desam !! This insincere adiyen is tied through samsara bandham. Only Lord Hari, as He released Gajendra from the clutches of Huhu(crocodile ), can save this insincere soul from the clutches of samsara.

When adiyen looked at the pictures taken couple of days ago on Sri Jayanthi day, adiyen felt Lord Has finally arrived in the form of Hari .. I hope He will soon release me from all the clutches and make me a pure devotee ..

When adiyen served the Lord Govinda His Bhojanam on Sri Jayanthi Day, adiyen has attempted to serve it so it would look pleasing to the Lotus-eyes of Lord. adiyen used a mould to serve the rice so it would look like govardhana hill in the middle of the Plate with a cow-ghee on the top of it. Within moments of serving , the bhojanam looked like below.  Adiyen felt Lord has personally appeared and taken few mouths. adiyen knows adiyen sounds crazy , may be crazy but crazy about Krsna.

வைத்துதர நல்துளசியோ சூடக்கொடுக்க புதுப்பூவோ
ஊதிக்கொடுக்க நருங்கனியொ இல்லையே கண்ணணுக்கு
என்றெண்ணாத நாளும் உணர்ந்தபின் சென்றதில்லை
சிறைப்படவெ கடல் தாண்டிணோம் காகுத்தா என்றாலும்
மீட்டெடுக்க நீயும் துள்ளினாய் அன்றோ மத்ஸயமாய்
எம்முலகளந்தாய் நாரணணே என்றோ உத்தமனாய்
கண்டருளப் பண்ணீயதைக் கொண்டருளிய கோவிந்தா
நீ அன்னாடம் எம்மோடிருக்க என்னாடும் கோகுலமே !

-Adiyen Ramanuja Embar Dasyai

Radhe Krishna's photo.Radhe Krishna's photo.
Advertisements

Read Full Post »

Acharyar Sri Embar Jeeyar thiruvadigale charanam!

Radhe Krsna Bhagavatha Bandhus,

Please accept adiyenin namaskarams. May Lord Govinda and All Bhagavatha bandhus forgive this insincere soul for the below write up. May Lord Govinda be present in my consciousness as He was present on the yezhuthani (pen) of thumbikai Azvan when he compiled Srimad Mahabaratham! May my beloved Lord Krsna conduct my writing !

adiyen’s Acharyar used to explain the word ‘Ayengar’ denotes the people who have undertaken panchasamskaram (ainthu angangalayum udayavar) and it is not specific to any caste or creed. I used to be ignorant and arrogant thinking I am a Brahmin because I am born so. I was just an useless mere ‘ I’ then. Now this ‘I’ became adiyen through Acharya sambandam, a proper ayengar, a surrendered soul/ prapannan / surrendered devotee. adiyen begs all swamis pardon for being not humble and saying I have become Lord’s devotee and servant. Adiyen believes Lord Govinda would definitely take me as His servant due to udayavar and adiyen’s Acharyar’s sambandham and saranagathi. Adiyen has not even a iota of doubt about their mercy in granting moksham to adiyen.

All Bhagavatha Bandhus, Kindly bless and pray for this adiyen so this adiyen could strengthen the Krsna bakthi and Acharya Bakthi and follow our Sri vaishanvam like the way our LokAcharyar Sri Ramanujar would expect. He gave thiru manthiram to every one regardless of the caste or creed and made all as aiyangars. Let this adiyen respect every one as Lord Givinda’s servant only .

As per our Acharyar, an aiyangar can come from any of the four asrama and being an aiyangar does not mean one is Brahmin , but more than that , a Sri vaishnava. A Sri Vaishnava is superior to all as she is a prapannan. I was about to use the pronoun ‘he’ in the preceded sentence but then realised Lord Sriman Narayana is the only ‘He’ as firmly declared by Udayavar and hence was directed by His mercy to use ‘she’ .

Duties as per VarnAsrama – Brahmin,Kshatria , Vaisya and Sudra – are different form the duties of Aiyangar. One has to fulfil the duty of dharma one is assigned to her varnasrma dharma. A duty of a Brahmin is to educate others about absolute truth /parabrahmam/ Lord Sriman Narayana in a satvik way and a duty of kshatria is to protect the dharma and all the living entities. A duty of true vaisya is to conduct business in such a way all living entities are nourished and a duty of Sudra is to render service to run the chaitanyam of Lord Sruiman Naryana in any way one can.

But a duty of Sri vaishnava is to follow the dharma set by Emperumanaar and that is lovingly imparted into us by our Acharyars – a total unwavered surrender at the Lotus Feel of Lord Govinda and serving His devotees with unbound joy and complete prapatti and avoiding engaging into activities that distract us from this service. Whenever adiyen gets any sanjalam, adiyen refers to Emperumanar Darshanam. Adiyen must admit living on overseas due to the dharma of wife, adiyen has no right to utter the thirumanthiram or consider myself an adiyen. May adiyen seek lord Govinda, all poorvacharyars, adiyen’c Acharyar and all bhagavatha bandhus to shelter this insicere soul so adiyen could also serve the Lord Govinda the way Udavar would approve.

When Thirumazhisai Azwar who is regarded as reincarnation of Lord Sudharshana, considers Hismself as untouchable , not belonging to any of these 4 high class categories, what this adiyen can consider about adiyen’s useless status?

அங்கங்களை திவ்யமாக்கும் திருமந்திரம்
உரக்கச் சொன்னால் நரகமே உனதிருப்பிடம்
ஆனாலும் சொன்னாய் ஊருக்கு – ஐயனே
உன் கருணையது எம்பெருமானுரை பாற்கடலை
விஞ்சிட ஆனாய் நம்பிக்கும் எம்பெருமானாராய் !

ஓரங்கமும் உருப்படி இல்லா அடியேன் எனக்கிரங்கி
தந்தீர் எப்போதும் பழுதாக அங்கங்கள் ஐந்தை –
ஆதலால் ஆனேனோ ஐயங்கார் – இல்லை
காரே கருணை இராமானுசா எப்போதும்
உனக்கும் உன் அடியாருக்கும் அடியேனாய்
வாழ்ந்தாலே போதும் தகர்பாயே யெனதகங்காரத்தை!

குற்றமதே வாழ்வானதால் க்ஷமிக்கப் பிரார்த்திக்கிறேன் for this write-up.
Adiyen
Ramanuja Dasyai Shyama

PS: Many of adiyen’s friends are from non-tamil speaking back ground. So kindly forgive this adiyen for not using AzwArgalin divya mozhi to write this post. May the divine namas of Lord and Acharyars glorify the language English so it becomes a suitable language for writing about Them.

Read Full Post »

Sri:

Seimathe Ramanujaya Namaha!

Radhe Krsna all,

We celebrated KrsnaJaynthi  from 16th August 2014 through 19th August 2014. Since we are Telugu, we celebrated Sri Jayanthi one month in advance as that was when all my family members in India also celebrated. It also normally coincides with the celebration of North Indian states including Madhura/Gogulam/Vrindavan where Lord Krsna was born ,brought up and performed all pastimes.

Adiyen came to know KrsnaJayanthi is celebrated on a different date in Tamil Nadu later though a friend of mine . What a bonus !!! As our Tamil Nadu is the place where the great devotees of Lord such as Alwars , Sri Ramanujar and Sri Appan Parakala Ramauja Embar Jeeyar were born, it is no wonder the great devotees and their descendants would plan to celebrate Janmashtami this month in a very grand way. Adiyen was very glad to know we could celebrate Janmashtami twice a year 🙂

 

On Saturday , We hosted a small celebration for Lord Sri Govinda with friends and children. We did uri adithal , chariot festival and boat festival for the Lord in a simple yet devoted way. My friends and my mother did most of the work as adiyen was as usual busy with tension and day dreaming about how to organise the event in stead of organising anything !!! Adiyen may need few janmam to put any of my thoughts into action or start doing little kaimgaryam. Adiyen promised myself that adiyen would do better next year as the way a promise was made by adiyen last year 🙂

 

Adiyen have got a very wonderful friends and community in Sydney who did such a beautiful job. My friends did everything from the kolam to preparing pinate /uri panai filled with chocolates, kadalai urundai, burfis and til/yellu/nuvvulu urundai in stead of butter for the children to experience fun and kolagalam in Krsna-way.

 

Please watch some of the celebration of Lord Govinda at Sydney below in this post. My mother and adiyen made few snacks and sweets with simple meals for Krsna as neivedyam . My mother made all the snacks without my help and adiyen made all the sweet items with the help of my mother.

Snacks: Thenguzhal, Butter chakkillu/Murukku  , Cheedai and Ribbon Pakoras

Sweets: Thirattu pal, Malpua, kadalai/peanut urundai, till/nuvvulu/yellu urundai, Cashew urundai

Neivedyam – Bhogam – Manjal pongal, Venpongal, chatni, Vadapappu/gosmalli, spicy buttermilk, fresh yogurt and Aval/poha with Achu vellam and fresh butter

 

Lord was given thirumanjanam. See how dark and glowing Lord has become after taking thirumanjanam. Adiyen know it might sound crazy to some but like a small child, Lord was very adamant when we tried to remove His earrings as we wanted to put a matching earring. Then we gave up our attempt 🙂 Look the pride on the face of Lord in His new Birthday dress, adiyen is very sure that you can see the difference in these pictures yourself! Please see how Lord in the old dress and Lord in the new birth day dress 🙂 look different.

Celebrate Lord’s Jayanthi on every day and have kolagalam like Gopis with the Lord.

 

IMG_0519 IMG_0520 IMG_0522 IMG_0532 IMG_0544 IMG_0545 IMG_0569 IMG_0579 IMG_0583 IMG_0586 IMG_0605 IMG_0609 IMG_0567 IMG_0603 IMG_0541

 

 Happy SriJayanthi and Gokulashtami.

Adiyen

 

 

 

Read Full Post »


எம்கண் கொள்ளப் பார்ப்பதற்காய் கடல் கொண்ட
கார் வண்ணம் தழுவும் திருமாலின் தோற்றம்
எம்முயிர் வளர் நுகர்ச்சியாய் இளந்துளசி மாலையோடு
பால் வெண்ணை கமழும் அவன் மேனி நாற்றம்
அவன் அருள் பொங்கும் பார்வையோடு சட கோபமும்
எம்வினை தீர்க்க நீண்டெம்முடி தொடும் ஸ்பரிசம்
அமுதெலாம் தோற்கும் அவன் உண்ட பின் காதலுடன்
யாம் சுவைக்க எமக்காய் அவன் வைக்கும் மீதம்
தெய்வக் குழலோடு சங்கு சக்ரம் கதை ஏந்தி
அதனோடு அவன் அருள் பொங்கும் பார்வை ஏந்தி இப்படியாய்
ஐம்புலன்களை இளங்குழந்தை செயலாக இன்பமோடு யாமடக்க
திரு அன்னையவள் துணையயொடு எமக்கெனவே திருமலையில்
திரு வேங்கடத்தை வ்ருந்தாவனமாக்கி விண்ணுயர உறைந்திருக்கும்
அந்தச் ச்யாமளக் கண்ணனை கண்டுவிட்டால் போதுமே
அக்கணம் தொட்டே வைகுண்ட வாசம் நமக்கு !

Read Full Post »

Hare Krsna,

Dear All,

I have posted here some of the pictures taken on Last Ekadasi day. Ekasdasi is a very special day for us . My family will fast on Ekadasi with restricted diet prasadam and feast on the sumptous nectarean divine darshan of our beautiful deties at our humble home temple .We perform thirumanjanam for the divine couples on Ekadasi with milk, tulasi water ,curd honey etc. But I always stick to milk and tulasi water for thirumanjanam at any cost. I will give holy bath with flower petals,Honey ,Sugar, ghee, lemon,coconut water and Yogurt along with milk and holy tulasi water on special occasions like ekadasi and Lordship’s thirunakshatram.

While writing this post , this thought occurred to me that I must do thirumanjanam to Emperuman (Divya Thambadhilu) everyday with even more sincerity at least sticking to  five kinds of Holy baths  recommended by great Acharyars and sincere devotees. (milk, honey, sugar, ghee, yoghurt).

After the thirumanjanam, The deities will be dressed in different alankaram . You won’t feel like eating anything on that day . A simple and devoted glance at their divine lordships with their beautiful fresh alankaram is a big feast worth waiting for.. Still there will be their wonderful prasadam to quench our appetite. I normally prepare neivedyam or holy bhojanam for the divine couple with dried fruits, fresh fruits, greens and salads, yogurt,milk, butter, saffron milk , etc. I avoid using grains, pulses and some vegetables as well in prasadam preparation as we fast on that day. We can offer anything to Sri Govinda as He is never on any diet 🙂 So sometimes I feel like cooking them some rice, sambar , curries etc for divine couples along with usual ekadashi prasadam for the entire family. We honour the grains and pulse based prasadam on Dwadasi day along with grand Dwadasi prasadam 🙂 . Double treat !!!!!

Here is a simple and humble Ekadasi celebration at home.
First you are viewing the deities in the temple with previous day alankaram.

Then Thirumanjanam with milk. My mother is giving them palabishekam(Abishekam with milk) singing nice south indian bajanas.

Then Deities are giving divine dharshan with Ekadasi alankaram.

Then simple ekadashi feast to the divine couples.
May the mercy of Lord Krishna shower on all of us to get rid of loga maya and get back to Him soooooooon….

Happy viewing !!!!

This slideshow requires JavaScript.

As usual , I am ending this post with my humble prayer desiring to serve His Lotus Feet.



In Past, I used to be a soul of this and that ..
Never was I genuinely happy and fully content
Now that I am at His sheltering lovely lotus feet
At last I am at great comfort in His divine Nest !

He is the ultimate home where I come from..
He is the eternal abode where I am going to..
This earth is the boat that takes me across
The ocean of samsara to The banks of Vaikunta !

Boomi is my loving mother, not a curse or Maya
Who provides two supreme rows to steer the boat !
Clutching Love with left, Devotion with my right hand
Rowing am I the boat singing the glories of Supreme Lord !

Not a cyclone of mind boggling threefold miseries
Nor a storm of multitudes of assorted religious faiths
Can change the Destination of my devoted journey
For the Path is entirely shielded by Lord Vamana’s feet!

Now I happily row my boat serving Only His lotus feet
For I have no fear of being toppled down or infinitely lost ,
As I am in the safe lap of a compassionate divine mother
Who is secured by the palatial nose of the transcendental boar!

Read Full Post »

This slideshow requires JavaScript.

கருமை நிறக் கண்ணா !

என்னுடைய ப்ளாக் தோழி குந்தவை , இந்தக் கருத்தை திரைகடலில் வெளியிட்ட போதே , என்னுடைய கருத்தையும் விரிவாக பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று நினைத்தேன் …பின் இதையே ஒரு பதிவாகப் போட்டு விடலாம் என்று தோன்றியதால் … இந்தப் பதிவு 🙂

//
குந்தவை:-

அதை கூட சகித்து கொள்ளலாம்… என்னமோ கருப்பா இருந்தா ஒன்றுமே அவங்களுக்கு கிடைக்காது மாதிரியும்.. சிகப்பா இருந்தால் தன்நம்பிக்கை அதிகரிப்பதுடன் எல்லாமே சாதிக்கமுடியும் போலவும் காட்டுவதை தான் சகிக்கமுடியவில்லை. எனக்கு அந்த விளம்பரத்தை பார்த்தாலே எரிச்சலாக இருக்கும்.
//

கருப்பு நிறமாய் இருந்தால் இந்தியாவில் மதிப்பு கம்மி … பெண் கருப்பாய் இருந்தால் திருமணம் தள்ளிப் போகும்.. ரிசப்ஷனிஸ்ட் முதற் கொண்டு அலுவலகம் கூட்டும் வேலைக்கு ஆள் எடுப்பதாய் இருந்தாலும் மனிதர் சிகப்பாய் ஆள் பார்க்க நன்றாய் இருக்க வேண்டும் …அப்போது தான் நேர் முகத் தேர்வில் ஒரு சுற்று முடிந்து அடுத்த சுற்றிற்கு செல்ல முடியும் .. நல்ல குணமுள்ள ஒருவரை வெள்ளை யுள்ளம் கொண்டவர் என்றும், கொஞ்சம் அப்படி இப்படி என்று போக்கு காட்டுகிறவர்களை , உன் உள்ளமும் உன்னை போலவே கருப்பு என்று கேலி செய்யும் கொடுமை எல்லாம் தாங்க முடிவதில்லை ..

இதெல்லாம் பர வாயில்லை விவரம் புரியாத வயதிலேயே, குழந்தை கொஞ்சம் கருப்பாய் இருந்தால் , உன்னை ஹாஸ்பிடலில் மாற்றி விட்டார்கள் என்கிற வேடிக்கை பேச்சில் இருந்து, பருவ வயதில் விளையாடும் குழந்தைகளை , வெயிலில் விளையாடாதே , முகம் கருத்து அப்பறம் பார்க்க சகிக்க மாட்டாய் என்கிற வரையில் எல்லாமே கருப்பை தாழ்வுணர்ச்சியின் அடையாளமாகவே நம் நாட்டில் பெரும்பாலான மக்கள் சித்தரிக்கிறார்கள்..

அழகு என்றாலே நல்ல நிறமாய் இருப்பது என்கிற ஒரு மாயத் தோற்றம் வந்து விட்டது இப்போது .. !!!

ஆனால் பாருங்கள் .. கோகுலம் இருப்பது நார்த் இந்தியாவில் .. அங்கு தென்னகத்து மக்களை விட மக்கள் நிறத்தில் கொஞ்சல் கூடுதலாய் இருப்பார்கள் என்று கருதுகிறேன் .. அங்கு வளரும் நம் செல்லக் கண்ணன் கருப்போ கருப்பு ..அப்படி ஒரு கருப்பு … அந்த கருப்பை போல யாருமே கண்டது இல்லை ..எனவே அதை ஆழ்ந்த நீல வண்ணக் கருப்பு என்று கொண்டாடிப் பேசி மகிழ்ந்தார்கள் கோகுல வாசிகள் … அவர்கள் யாருமே ரொம்ப படிப்பு வாசமோ, பெரிய செல்வச் செழிப்போ இல்லாத வெகுளி மனிதர்கள் … இருந்தாலும் கண்ணனின் வண்ணமே சிறந்தது என்று அவர்களுக்குப் புரிந்தது .. நம் பெருமானும் தனது வண்ணமாய் கருப்பினையே தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டதில் இருந்தே இதன் சிறப்பை நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் .. உடனே சிகப்பாய் இருந்தால் , வெள்ளையாய் இருந்தால் குற்றமா என்று யாரும் எண்ணி வருந்த வேண்டாம் 🙂 கண்ணனுக்கு அதுவும் பிடிக்கும் …மகா லக்ஷ்மி ராதை நல்ல பொன்னிறமாம் ..

ஒரு பெண் கருப்பாய் இருந்தால் , அவளுக்கு கண்ணனின் அம்சம் வந்திருப்பதை எண்ணியும், அவளே சிகப்பாய் இருந்தால் லக்ஷ்மியின் அம்சம் வந்திருப்பதாகவும் எண்ணி எப்படி இருந்தாலும் சந்தோஷப்பட வேண்டும் … நம்ம துருவிற்கு ராதையின் அம்சமும் கண்ணனின் அமசமும் கலந்து இருப்பதாய் எனக்குப் படுகிறது 🙂 (நான் தான் பேராசைக் காரியாயிற்றே .. எனவே கிருஷ்ணர் என் பேராசையை நிறைவேற்றி இப்படிக் குட்டிக் கண்ணனாய் என்னிடம் வந்திருக்கிறார் என்று நினைக்கிறேன் )

நம்ம குட்டி துருவ் பிறந்து சொன்ன முதல் வார்த்தை ராதா … அவன் முதன் முதலில் தானாய் எழுந்து ஓடிய நாள் நாங்கள் ஆண்டாள் கல்யாணம் செய்த பங்குனி உத்திரம் நாள் … ஓடி சென்று ராதை எடுத்துக் கையில் வைத்துக் கொண்டு ராதே ராதே என்று பாடினான் … பிறகு நடக்க சுத்தமாய் ஆர்வம் காட்டவே இல்லை .. ஆனால் முட்டி போட்டுக் கொண்டே நடப்பான் .. யானை போல் முட்டிக் கால் போட்டு இல்லை .. பெரிய மனிதர்களை போல, ஏதோ அவனுக்கு யாரோ தண்டனை கொடுத்து விட்டது போல .. அவ்வப்பொழுது கார் பெட்டில் மட்டுமே நடப்பான் .. தரையில் நடக்க ரொம்பவே தயங்குவான் … ஒரு வேளை குழந்தை பால் சரியாய் குடிக்காமல் இருப்பதால் , கால்சியம் குறைபாடு வந்து நடக்க முடிய வில்லையோ என்றெல்லாம் யோசித்துக் கொண்ட இருந்த போது திடீரென்று , நரசிம்மர் ஜெயந்தி முதற் கொண்டு ஒரேயடியாய் ஓடி யாடத் தொடங்கினான் ..

கிருஷ்ணா வை நானா என்பான் .. கோவிந்தாவை தாதா (பெரிய தாதா என்பது போல 🙂 ) என்பான் .. ராதை மாத்திரம் ராதா என்று அழகாய் சொல்லுவான்.. மிருந்தங்கம் போன்ற அமைப்பில் எது கிடைத்தாலும் வாசிக்கத் தொடங்கிவிடுவான் … “ஆஆஅ ராதே ராதே ராதே.. ஆஆஅ..”என்று கீர்த்தனம் பாடிக் கொண்டே இருப்பான்.. 🙂

குழந்தை பேசுவது மழலையாய் இருந்தாலும், லோகத்திற்கே தந்தையை சரியாய் நானா என்று சொல்வதில் எனக்கு சந்தோசம் .. எல்லோருக்கும் தலைவனான நம்ம திருமலை வாழ கோவிந்தனை தாதா என்று அழைப்பதில் பூரிப்பு .. எல்லாக் குழந்தையும் அம்மா வென்று சொல்லுமே என்று நானும் ஆசையாய் எதிர் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாலும், ராதா என்று லோக மாதாவை முதலில் அழைத்ததால் அளவில்லாத மகிழ்ச்சி என்று யசோதையின் பாவத்தை எனக்கு ரொம்பப் புரிய வைத்த குழந்தை … என்னுடைய குரு … !

கண்ணனைக் காட்டுபவர் தானே நம் குரு ..நான் குழந்தை துருவில் கண்ணனையே காண்கிறேன் ..எனவே அவனே என்னுடைய குரு …


மேக வண்ணச் ஸ்யாமளனைக் காட்டி

கிருஷ்ணா சொல்லு என்றேன்

நானா என்றாய் …!

திருமலை வாழ் பெருமானைக் காட்டி

கோவிந்தா சொல்லு என்றேன்

தாதா என்றாய் !

அப்படி இல்லை இப்படி சொல்லு

என்று மீண்டும் மீண்டும் சொன்னேன் …!

கை கொட்டிச் செல்லக் குட்டி

நீ சிரித்த சிருங்காரச் சிரிப்பில்

சுள்ளென்று உறைத்ததடா,

நீ சொல்லாமல் சொன்ன பாடமெல்லாம் !

லோகத்திற்கு தந்தையை

நானா என்று நீ சொல்வதே சரி !

ஈரேழு லோகத்திற்குத் தலைவனை

தாதா என்று நீ அழைப்பதே உண்மை !

சொல்லித் தருவதை விட்டு விட்டு

கற்றுக் கொள்ள என் ஆசான்

இவர் மூலம் கற்றேன் பாடம்

பேசுவது மழலை சொல்லில்லை கேளீர்

மாயக் கண்ணனாம் இவர் பேச்சு

என் கண் திறக்கச் சொல்லும் வேதம் !

Read Full Post »

This slideshow requires JavaScript.

பகவானிற்கு சமைக்க மடி அவசியமா?
Hare Krsna,

ஒரு சிலர் தாங்கள் உணவருந்தும் அதே தட்டுகளோடு பகவானின் தட்டு, டம்பளர் , சமைக்கும் பாத்திரங்கள் எல்லாம் போட்டு கழுவுவதை சில நேரங்களில் பார்க்க நேரிடுகிறது.. மேலும் சில நேரங்களில் தாங்கள் உணவருந்தும் அதே தட்டுகளிலும், கோப்பைகளிலும் பகவாநிற்கு நெய் வேத்தியம் செய்வதையும் அவ்வப்பொழுது காண நேரிடுகிறது. .. ! எனக்கெல்லாம் எங்களது தேவைக்காய் நாங்கள் உபயோகப் படுத்தும் , எங்களது எச்சிற் தட்டுகள், குடுவைகள் மற்றும் கோப்பைகளில் எல்லாம் பகவாநிற்கு உணவை படைக்க வேண்டும் என்கிற சிந்தனை சரியாகப் படவில்லை .. !!!

ஒரு பக்தரின் இல்லத்தில் விருந்திற்கு அழைத்தார்கள் .. சாப்பிடும்போது சாதம் வடித்த பாத்திரத்தில் கொஞ்சம் மிகுந்தது ..அவர் தான் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும் அதே கையால் அதை வழித்துத் தன் தட்டில் வைத்துக் கொண்டார் .. எனக்கு பகவானே என்று இருந்தது .. !!!!! அதே பாத்திரத்தில் அவருக்கு நெய் வேத்தியம் சமைத்து அதை நானே பகவானுக்கு அன்று படைக்கவும் செய்தேன் .. பொதுவாக நன் பிரசாதம் மட்டுமே அருந்துவதால், எங்களது நண்பர்களின் இல்லத்திற்கு செல்லும்போது நானே சில நேரங்களில் அவர்கள் முன்பே நெய்வேத்தியம் செய்திராத பட்ச்சத்தில் பகவானுக்கு படைக்கவும் செய்து விடுவேன் .. ! இது பெரிய வரம் இல்லையா !!

சரி மீண்டும் விஷயத்திற்கு வருகிறேன்.. தான் அவ்வாறு நடந்து கொண்டதும் அவருக்கே ஏதோ தோன்றியது போல, உன் போல நான் ரொம்பவும் சுத்தம் இல்லை என்று அவர் என்னிடம் சொன்னார் .. “சபரி எல்லாம் எச்சில் படுத்தித் தந்ததை ராமர் எடுத்துக் கொண்டார் இல்லியா … நீ தான் ரொம்பவும் அப்படி இப்படி என்று இருக்கிறாய் .. ஏன் கூடுதல் சிரமம் … அப்படித்தான் நீ பண்ண வேண்டும் என்று இருக்கிறதா என்ன .. அதுவும் நாமிருக்கும் இந்த அந்நிய தேசத்தில் இதெல்லாம் அவ்வளவு சாத்தியம் இல்லை “, என்று அவர் ஏதேதோ உதாரணம் வேறு சொல்லிக் கொண்டு போக , அவருக்கு சபரி போன்ற களங்கமில்ல பக்தி என்றும் இப்படியே நிலைத்திட பெருமாளிடம் வேண்டிக் கொண்டு என்னுடைய கருத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டேன்..

“நீங்கள் இப்படி இருப்பதை பற்றி நான் எதுவும் சொல்ல இயலாது ..அதற்கெல்லாம் எனக்கு எந்த ஒரு தகுதியும் இல்லை.. உங்களுக்கும் கண்ணனுக்கும் இருக்கும் பக்தி உங்களிருவருக்குமே தெரியும்..ஆனாலும் எனக்கு பகவானுகேன்று சிரத்தையாய் , அக்கறையாய் சுத்தமாய் , மரியாதையாய் இருப்பதே பிடித்திருக்கிறது. ஒவ்வொருவரின் பக்தியும் ஒவ்வொரு ரகம். சபரி போல ராமருக்காய் அவர் வரவை மட்டுமே அன்றாடம் எதிர் பார்த்துக் கொண்டு , வேறு எந்த பிடிப்பும் பற்றுதலும் இல்லாமல், அவருக்கு ..அதுவும் என்றோ ஒரு நாள் வரப் போகும் அவருக்காக அத்தனை நாளும் காட்டு வழியை சுத்தப் படுத்தி, வழி எங்கும் நறு மலர் தூவி, புதிய சுவை மிகும் பழங்களை அன்றாடம் அவர் அருத்துவதற்காய் பறித்து , அவரின் வருகைக்காகவே ஒரு மாதவம் இருந்த அவர் போன்ற பக்தி உங்களுக்கும் கை கூடி இருப்பதில் எனக்கு ரொம்பவும் மகிழ்ச்சி .. ஆனால் எனக்கு இன்னமும் அத்தனை யோக்கியதை எல்லாம் இல்லை .. ஒரு வேளை வரும்போது நானும் அவ்வாறு இருப்பேனோ என்னமோ என்று “, சொன்னேன்.

எனவே பக்தியில் இது தான் சரி என்று யாரும் யாரையும் பார்த்து சொல்ல முடியாது .. என் வழக்கமாய் நான் முடிந்த வரை நம்முடைய பெரியவர்கள் கூறி வந்த வழக்கத்தை அவர்கள் தங்கள் அனுபவத்தினால் எது நல்லது என்று முறைப்படி அறிந்து சொல்லி இருப்பதால், பெருமாளுடைய கைங்கர்யத்திற்கு அவற்றையே பின் பற்றுதல் என்பதாக வைத்திருக்கிறேன் .. அதிலே என்னையும் மீறி எத்தனையோ குறை பாடுகள்.. காம்ப்ரமைஸ் .. 😦 .. சில நேரங்களில் நான் முயற்சி பண்ணினாலும், கொஞ்சமும் அந்த வழக்கங்களை பின் பற்றுவது இல்லை இல்லை என்ற குற்ற உணர்வே மிகுதியாகத் தோன்றும் ரீதியிலேயே இருக்கிறது என்னுடைய வழிபாடுகள் எல்லாம் …. 😦

எனவே இங்கு நான் சொல்லி இருப்பது , நான் பின் பற்றும் முறை என்று மற்றுமே.. வழக்கம் போல, உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று இருந்ததது ..

எங்கள் வழக்கம் …

நாங்கள் எது சமைத்தாலும் பகவாநிற்கு நெய்வேத்தியம் அளித்த பின்பு மாத்திரமே சாப்பிடுவது வழக்கம் .. எங்கள் பாட்டி முதலானவர்கள் , பகவாநிற்கு சில வற்றை சமைக்க மாட்டார்கள் .. உதாரணம் வெங்காயம் , பூண்டு .. மேலும் பண்டிகைக் காலங்களில் உருளைக் கிழங்கு, கேரட், பீன்ஸ், கோஸ் போன்ற அந்நிய தேசத்துக் காய்களை தவிர்த்து தேசிக் காய்களிலேயே நெய்வேத்தியம் சமைப்பார்கள் ..

கிருஷ்ணருக்கும் எங்களுக்கும் எல்லா நாளும் பண்டிகை தான் .. எனவே நாங்கள் எது சமைத்தாலும் அது நெய்வேத்தியதிற்கு என்று மாத்திரமே சமைப்பது .. ஏதோ மாதத்திற்கு ஒரு நாள் வரும் பண்டிகைக்கு மாத்திரம் நிவேதனம் தந்தால், மற்ற நாட்களில் அவர் பட்டினியாய் கிடைப்பாரா இல்லை என்றால் நாம் வக்கணையாய் விதம் விதமாய் திங்கும்போது, அவர் வெறும் சாதமும் பாலும் பழமுமே எத்தனை நாள் தான் எடுத்துக் கொள்வார் ?

நம் இல்லத்தில் நித்தியமாய் அர்ச்சா மூர்த்தியாய் , நமக்காய் ரொம்ப விசேஷமாய் , நம்மோடு ஒருவராய் நமது விக்ரஹத்தில் நம்மையும் மத்தித்து குடி இருப்பவருக்கு இப்படித்தான் மரியாதை செய்ய வேண்டுமா ? கொழுக் மொழுக் கண்ணனே அழகு ? அவர் ஒன்னும் டயட்டில் இல்லை , நமது இல்லத்தை தேர்ந்தெடுக்க , என்று நான் என்னுடய பாட்டி மற்றும் அம்மாக்களிடம் வாதிட்டு எனது அம்மாவும் இப்போதெல்லாம் கிருஷ்ணருக்கு அன்றாடம் போகம் தருகிறார்கள் 🙂 !

ஆனால் எனக்கு இங்கு கிடைப்பதெல்லாம் பெரும்பாலும் இந்தக் காய்கறிகள் தான் !!!! நான் வெங்காயம் , பூண்டு மற்றும் மஷ்ரூம் இவற்றை மாத்திரம் தவிர்த்து பிற காய் கறிகளை சமையலில் சேர்த்துக் கொள்வது வழக்கம் … ஏகாதசி அன்று மாத்திரம் அரிசி , பருப்பு , பீன்ஸ் போன்ற வற்றை தவிர்த்து விடுவேன் (நோ க்ரைன்ஸ் அண்ட் நோ பல்செஸ் ) ( தமிழில் பருப்பு, பயிறு வகைகள் மற்றும் தானிய வகைகள் என்று சொல்வார்கள் என்று நினைக்கிறேன் … )

நெய்வேத்தியம் சமைக்கும்போது சுத்தமாய் குளித்து, ஏற்கனவே துவைத்த ஆடையை மட்டும் அணிந்து சமைக்க வேண்டும் … நான் சமையலறையை நன்கு சுத்தப் படுத்தி , ஒரு சின்ன பிரார்த்தனையோடு சமைப்பது வழக்கம் … நாம் சமைப்பது பகவாநிற்காக என்றால் சிரத்தையும் ஈடுபாடும் தானாய் வந்து விடும் … ஒரு சிலர் நெய்வேத்தியம் வெறும் சாதத்தை செய்து விட்டு சுவாமிக்கு வைத்து விட்டு, பிறகு தங்களுக்கென்று சமைத்துக் கொள்கிறார்கள் … ..
ஏன் என்றால் இட்லி,தோசை,பீட்சா , பாஸ்டா மற்றும் கேக் வகையறாக்கள் எல்லாம் சுவாமிக்கு நெய்வேத்தியமாய் வைக்கக் கூடாது என்பது இவர்களின் கருத்து . பாரம்பரியமான சமையலை மாத்திரமே பகவாநிற்கு நெய்வேத்தியமாக வைக்க வேண்டும் என்பது இவர்களின் அபிப்ராயம் .. அவருக்கு படைக்காமல் நாம் மாத்திரம் எப்படி சாப்பிடலாம் என்று நான் கருதுவதால் , நான் இது போன்றவைகளையும் அவருக்குப் படைப்பது.

அதோடு எனக்கு இன்னுமொரு அசையாத நம்பிக்கை. கிருஷ்ணருக்கு அன்றைக்கு எதை சாப்பிட வேண்டும் என்று விருப்பமாய் இருக்கிறதோ அதையே நான் சமைப்பதாக தோன்றும் .. பல நேரங்களில் காலையில் குளிக்கும்போது புதுப் புது ரெசிப்பிக்கள் மற்றும் ஐடியாக்கள் எனக்குத் தோன்றும் … இத்தனைக்கும் சமைப்பதில் எல்லாம் எனக்கு அனுபவம் ரொம்பவும் கம்மியே ! எனவே சமைக்க வைப்பது கண்ணனின் செயல் என்றே தோன்றும் ….

கிருஷ்ணருக்கு சமைப்பது தான் எங்களுக்கு .. கிருஷ்ணருக்கு நிவேதனம் செய்யாமல் நாம் எதை சாப்பிட்டாலும் அது பாவத்தை சாப்பிடுவதற்குச் சமம் என்பதால், ஏற்கனவே தின்ற பாவங்கள் போதும் என்பதாலும் நான் அவருக்கு சமைப்பதை மாத்திரமே எல்லோருக்கும் பரிமாறுவது என்கிற முடிவில் இருக்கிறேன் .. சில நேரங்களில் , கடைகளில் சூழ்நிலையின்(கொழுப்பு மற்றும் சோம்பேறித் தனத்தின் ) பேரால் சில பொருட்களை வாங்க நேரிடுகின்றது … உதாரணம் ப்ரெட் , ஜாம் அண்ட் சிப்ஸ் …

இவற்றையும் நான் கிருஷ்ணருக்குப் படைத்து விட்டு பின்பு தான் எடுத்துக் கொள்வது … இறைவனுக்கு தரும் நெய்வேத்தியம் மூன்று மணி நேரத்திற்குள் தயாரிக்கப் பட்டிருக்க வேண்டும் என்பது தன் சாஸ்த்திரம் … இந்த சிப்ஸ் வகையறாக்கள் எல்லாம் உண்மையில் ப்ரசாதமா என்று கேட்டால், கண்ணனுக்கு தந்து விட்டு , அவரை ஏற்றுக் கொள்ளுமாறு கேட்டு விட்டு பிறகு அருந்துவதால் பிரசாதம் என்று என்னை நானே சமாதானப் படுத்திக் கொள்கிறேன் … இதை எல்லாம் தயவு செய்து நீங்கள் பின் பற்றாதீர்கள் .. நான் முடிந்த வரை கடைகளில் வாங்கு வது குறைவே .. எப்பொழுதோ ஒரு முறை பிரணவ் கடைகளில் கிடைக்கும் சிப்ஸ், சாக்லேட் கேட்டு சில நேரம் அடம் பிடிக்கும்போது மனம் இளகி இப்படி செய்வேன் .. மேலும் ப்ரெட் எங்கள் இல்லத்திற்கு அருகில் சுடச் சுட எந்த ப்ரிசெர்வேடிவும் சேர்க்கப் படாமல் ஒரு பேக்கரியில் தயாரிக்கப் படுவதால், அதை பிரணவிற்கு வாங்குவது … ஸ்கூல் லஞ்சாய் அதை தருவது என் வழக்கம் .. ஏன் என்றால் அவன் பள்ளியில் லஞ்சை சாப்பிட மாட்டான் .. வீட்டிற்கு அப்படியே கொண்டு வருவான் .. இல்லா விட்டால் கடாசி விடுவான் ..இதற்கு இந்த கடை ப்ரெட்டே போதும் என்று இப்படி செய்து விடுகிறேன் .. (சரி ! சரி ! இனப் ஆப் மை எக்ஸ்கியூசஸ் ! )

ஆனால் நான் சொன்னது போல , அவ்வப் பொழுது புதியதாய் சமைத்து பெருமாளுக்கு நெய்வேத்தியம் அளிக்க வேண்டும் .. பிறகு பகவானின் பாத்திரங்களை நாம் பகவானாகவே பாவிக்க வேண்டும் … அவற்றியோ நமது தனிப்பட்ட உபயோகத்திற்குக் கையாளக் கூடாது .. சமைக்கும் போது , உப்பு காரம் எல்லாம் சரியாக இருக்கிறதா என்றெல்லாம் சுவை பார்க்கக் கூடாது … நாம் சாப்பிட்டதை பகவாநிற்கு நெய்வேத்தியம் அளிக்க முடியாது .. முதலில் அவர் சாப்பிட்ட பின் , நாம் எடுத்துக் கொள்வதால் தான் , சமைத்த உணவு பகவானின் பிரசாதம் என்று அழைக்கப் படுகிறது .

மேலும் கை தவறி கீழே விழுந்து விட்ட உணவுப் பொருட்களை பகவாநிற்கு நிவேதனம் அளிக்கக் கூடாது ..உதாரணமாய், புதியதாய் மொரு மொரு வென்று வடையை பொறித்து வைத்திருக்கிறோம் என்ற வையுங்கள் ..அவற்றை படைக்கும் முன் , கை தவறி கீழே விழுந்து விட்டால், அவற்றை மீண்டும் பகவாநிற்கு நிவேதனம் அளிக்கக் கூடாது .. ! கீழே விழுந்ததை நாம் நமது விரோதிக்கும் பரிமாற மாட்டோம் இல்லையா ? அப்படி இருக்கையில் எப்படி கண்ணனுக்கு அளிப்பது !!!

இதெல்லாம் சுகாதாரத்தின் அடிப்படையில் அமைந்தவை என்பதால் இவற்றை நான் தவறாமல் பின் பற்றுகிறேன் ! எங்கள் இல்லத்து கண்ணனுக்கு நான் இந்திய பாரம்பரிய சமையலோடு, பிட்சா , பாஸ்டா , பர்கர் முதலானா அந்நிய தேசத்து உணவு வகைகளையும் சமைத்து நிவேதனம் தருகிறேன் ..

Note:- நான் பார்த்த வரையில் உண்மையான முஸ்லீம்கள் , ஹலால் என்று இல்லாத எதையும் வாயில் வைத்துக் கொள்வதில்லை .. உண்மையான கிறிஸ்த்தவர்களும், யூதர்களும் கோஷர் என்று இல்லாத எதையும் எடுத்துக் கொள்வதில்லை .. இந்த ஹலால், கோஷர் என்பதற்கெல்லாம் பொருள் , தாங்கள் பயன்படுத்துவதை பெருமாளுக்கு நிவேதனம் செய்து விட்டு எடுத்துக் கொள்வது என்று பொருள் …

பெருமாளுக்கு பெயர் மொழிக்கு மொழி, கலாச்சாரத்திற்கு கலாச்சாரம் , ஆளுக்கு ஆள் சற்று வேறு பட்டாலும் , அவரை அடையும் வழி மற்றும் அவரை வழிபடும் வழி எல்லாம் ஏறத்தாழ ஒன்றாகவே இருக்கிறது !

எனவே நீங்கள் எதை அருந்துவதாய் இருந்தாலும், முதலில் கண்ணனுக்கு நிவேதனம் தந்து விட்டு பிறகு அருந்துங்களேன் .. அந்த சுவைக்கு எதுவும் ஈடாகாது என்பது என் நம்பிக்கை .

பிரசாதத்தை எப்படி உண்வது ?

ரொம்ப ரொம்ப மகிழ்ச்சியாய் !!! பிரசாதத்திற்கென்று ஒரு தனி ருசி இருப்பதை அதை சாப்பிட்ட ஒவ்வொருவரும் உணர்வார்கள் .. இது நிச்சயம் பக்குவமாய் சமயத்தவரின் கை மணத்தினாலோ , அல்லது சமைத்த பொருட்களின் ருசியினால் மட்டுமே வந்தது என்று சொன்னால் நான் ஒத்துக் கொள்ள மாட்டேன் .. ஏன் என்றால் நான் சமைப்பது கூட நன்றாய் இருக்கிறதே 🙂

இதற்கு உண்மையான காரணம் , பகவான் அதை சாப்பிட்டு திருப்திப் பட்டதால் தான் .. அவருக்கு பரிமாறும்போது தாயார் ருக்மிணி பார்த்து பார்த்து பரிமாறுவார் இல்லையா . குறை எல்லாம் அவர் சரி பண்ணி விடுவார் … 🙂 நாமும் நிம்மதியாய் , சந்தோஷமாய் பெருமாளின் பிரசாதத்தை ஒரு பிடி பிடிக்கலாம் .. 🙂

அவர் நமக்காய் , நாமும் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்கிற ஆசையில் நமக்கு வைத்த மீதம் என்று அதை உணர்ந்தோமேயானால், அதை உண்ணும்போது நம் மேனி சிலிர்க்கும் ..அதன் சுவை நம் சிந்தையை தூய்மைப் படுத்தும் .. பிரசாதத்தை எடுத்துக் கொள்பவர்கள் , மரியாதையோடு , நமக்கு அன்றாடம் படி அளக்கிறாரே பகவான் என்கிற நன்றியோடு ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பது என்னுடைய அபிப்ராயம் ..! உங்கள் கருத்துக்களையும் தெரிந்து கொள்ள ஆவல் .

***********

This slideshow requires JavaScript.

Read Full Post »

Older Posts »