Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘கைமணம்’ Category


எம்கண் கொள்ளப் பார்ப்பதற்காய் கடல் கொண்ட
கார் வண்ணம் தழுவும் திருமாலின் தோற்றம்
எம்முயிர் வளர் நுகர்ச்சியாய் இளந்துளசி மாலையோடு
பால் வெண்ணை கமழும் அவன் மேனி நாற்றம்
அவன் அருள் பொங்கும் பார்வையோடு சட கோபமும்
எம்வினை தீர்க்க நீண்டெம்முடி தொடும் ஸ்பரிசம்
அமுதெலாம் தோற்கும் அவன் உண்ட பின் காதலுடன்
யாம் சுவைக்க எமக்காய் அவன் வைக்கும் மீதம்
தெய்வக் குழலோடு சங்கு சக்ரம் கதை ஏந்தி
அதனோடு அவன் அருள் பொங்கும் பார்வை ஏந்தி இப்படியாய்
ஐம்புலன்களை இளங்குழந்தை செயலாக இன்பமோடு யாமடக்க
திரு அன்னையவள் துணையயொடு எமக்கெனவே திருமலையில்
திரு வேங்கடத்தை வ்ருந்தாவனமாக்கி விண்ணுயர உறைந்திருக்கும்
அந்தச் ச்யாமளக் கண்ணனை கண்டுவிட்டால் போதுமே
அக்கணம் தொட்டே வைகுண்ட வாசம் நமக்கு !

Advertisements

Read Full Post »

This slideshow requires JavaScript.

பகவானிற்கு சமைக்க மடி அவசியமா?
Hare Krsna,

ஒரு சிலர் தாங்கள் உணவருந்தும் அதே தட்டுகளோடு பகவானின் தட்டு, டம்பளர் , சமைக்கும் பாத்திரங்கள் எல்லாம் போட்டு கழுவுவதை சில நேரங்களில் பார்க்க நேரிடுகிறது.. மேலும் சில நேரங்களில் தாங்கள் உணவருந்தும் அதே தட்டுகளிலும், கோப்பைகளிலும் பகவாநிற்கு நெய் வேத்தியம் செய்வதையும் அவ்வப்பொழுது காண நேரிடுகிறது. .. ! எனக்கெல்லாம் எங்களது தேவைக்காய் நாங்கள் உபயோகப் படுத்தும் , எங்களது எச்சிற் தட்டுகள், குடுவைகள் மற்றும் கோப்பைகளில் எல்லாம் பகவாநிற்கு உணவை படைக்க வேண்டும் என்கிற சிந்தனை சரியாகப் படவில்லை .. !!!

ஒரு பக்தரின் இல்லத்தில் விருந்திற்கு அழைத்தார்கள் .. சாப்பிடும்போது சாதம் வடித்த பாத்திரத்தில் கொஞ்சம் மிகுந்தது ..அவர் தான் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும் அதே கையால் அதை வழித்துத் தன் தட்டில் வைத்துக் கொண்டார் .. எனக்கு பகவானே என்று இருந்தது .. !!!!! அதே பாத்திரத்தில் அவருக்கு நெய் வேத்தியம் சமைத்து அதை நானே பகவானுக்கு அன்று படைக்கவும் செய்தேன் .. பொதுவாக நன் பிரசாதம் மட்டுமே அருந்துவதால், எங்களது நண்பர்களின் இல்லத்திற்கு செல்லும்போது நானே சில நேரங்களில் அவர்கள் முன்பே நெய்வேத்தியம் செய்திராத பட்ச்சத்தில் பகவானுக்கு படைக்கவும் செய்து விடுவேன் .. ! இது பெரிய வரம் இல்லையா !!

சரி மீண்டும் விஷயத்திற்கு வருகிறேன்.. தான் அவ்வாறு நடந்து கொண்டதும் அவருக்கே ஏதோ தோன்றியது போல, உன் போல நான் ரொம்பவும் சுத்தம் இல்லை என்று அவர் என்னிடம் சொன்னார் .. “சபரி எல்லாம் எச்சில் படுத்தித் தந்ததை ராமர் எடுத்துக் கொண்டார் இல்லியா … நீ தான் ரொம்பவும் அப்படி இப்படி என்று இருக்கிறாய் .. ஏன் கூடுதல் சிரமம் … அப்படித்தான் நீ பண்ண வேண்டும் என்று இருக்கிறதா என்ன .. அதுவும் நாமிருக்கும் இந்த அந்நிய தேசத்தில் இதெல்லாம் அவ்வளவு சாத்தியம் இல்லை “, என்று அவர் ஏதேதோ உதாரணம் வேறு சொல்லிக் கொண்டு போக , அவருக்கு சபரி போன்ற களங்கமில்ல பக்தி என்றும் இப்படியே நிலைத்திட பெருமாளிடம் வேண்டிக் கொண்டு என்னுடைய கருத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டேன்..

“நீங்கள் இப்படி இருப்பதை பற்றி நான் எதுவும் சொல்ல இயலாது ..அதற்கெல்லாம் எனக்கு எந்த ஒரு தகுதியும் இல்லை.. உங்களுக்கும் கண்ணனுக்கும் இருக்கும் பக்தி உங்களிருவருக்குமே தெரியும்..ஆனாலும் எனக்கு பகவானுகேன்று சிரத்தையாய் , அக்கறையாய் சுத்தமாய் , மரியாதையாய் இருப்பதே பிடித்திருக்கிறது. ஒவ்வொருவரின் பக்தியும் ஒவ்வொரு ரகம். சபரி போல ராமருக்காய் அவர் வரவை மட்டுமே அன்றாடம் எதிர் பார்த்துக் கொண்டு , வேறு எந்த பிடிப்பும் பற்றுதலும் இல்லாமல், அவருக்கு ..அதுவும் என்றோ ஒரு நாள் வரப் போகும் அவருக்காக அத்தனை நாளும் காட்டு வழியை சுத்தப் படுத்தி, வழி எங்கும் நறு மலர் தூவி, புதிய சுவை மிகும் பழங்களை அன்றாடம் அவர் அருத்துவதற்காய் பறித்து , அவரின் வருகைக்காகவே ஒரு மாதவம் இருந்த அவர் போன்ற பக்தி உங்களுக்கும் கை கூடி இருப்பதில் எனக்கு ரொம்பவும் மகிழ்ச்சி .. ஆனால் எனக்கு இன்னமும் அத்தனை யோக்கியதை எல்லாம் இல்லை .. ஒரு வேளை வரும்போது நானும் அவ்வாறு இருப்பேனோ என்னமோ என்று “, சொன்னேன்.

எனவே பக்தியில் இது தான் சரி என்று யாரும் யாரையும் பார்த்து சொல்ல முடியாது .. என் வழக்கமாய் நான் முடிந்த வரை நம்முடைய பெரியவர்கள் கூறி வந்த வழக்கத்தை அவர்கள் தங்கள் அனுபவத்தினால் எது நல்லது என்று முறைப்படி அறிந்து சொல்லி இருப்பதால், பெருமாளுடைய கைங்கர்யத்திற்கு அவற்றையே பின் பற்றுதல் என்பதாக வைத்திருக்கிறேன் .. அதிலே என்னையும் மீறி எத்தனையோ குறை பாடுகள்.. காம்ப்ரமைஸ் .. 😦 .. சில நேரங்களில் நான் முயற்சி பண்ணினாலும், கொஞ்சமும் அந்த வழக்கங்களை பின் பற்றுவது இல்லை இல்லை என்ற குற்ற உணர்வே மிகுதியாகத் தோன்றும் ரீதியிலேயே இருக்கிறது என்னுடைய வழிபாடுகள் எல்லாம் …. 😦

எனவே இங்கு நான் சொல்லி இருப்பது , நான் பின் பற்றும் முறை என்று மற்றுமே.. வழக்கம் போல, உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று இருந்ததது ..

எங்கள் வழக்கம் …

நாங்கள் எது சமைத்தாலும் பகவாநிற்கு நெய்வேத்தியம் அளித்த பின்பு மாத்திரமே சாப்பிடுவது வழக்கம் .. எங்கள் பாட்டி முதலானவர்கள் , பகவாநிற்கு சில வற்றை சமைக்க மாட்டார்கள் .. உதாரணம் வெங்காயம் , பூண்டு .. மேலும் பண்டிகைக் காலங்களில் உருளைக் கிழங்கு, கேரட், பீன்ஸ், கோஸ் போன்ற அந்நிய தேசத்துக் காய்களை தவிர்த்து தேசிக் காய்களிலேயே நெய்வேத்தியம் சமைப்பார்கள் ..

கிருஷ்ணருக்கும் எங்களுக்கும் எல்லா நாளும் பண்டிகை தான் .. எனவே நாங்கள் எது சமைத்தாலும் அது நெய்வேத்தியதிற்கு என்று மாத்திரமே சமைப்பது .. ஏதோ மாதத்திற்கு ஒரு நாள் வரும் பண்டிகைக்கு மாத்திரம் நிவேதனம் தந்தால், மற்ற நாட்களில் அவர் பட்டினியாய் கிடைப்பாரா இல்லை என்றால் நாம் வக்கணையாய் விதம் விதமாய் திங்கும்போது, அவர் வெறும் சாதமும் பாலும் பழமுமே எத்தனை நாள் தான் எடுத்துக் கொள்வார் ?

நம் இல்லத்தில் நித்தியமாய் அர்ச்சா மூர்த்தியாய் , நமக்காய் ரொம்ப விசேஷமாய் , நம்மோடு ஒருவராய் நமது விக்ரஹத்தில் நம்மையும் மத்தித்து குடி இருப்பவருக்கு இப்படித்தான் மரியாதை செய்ய வேண்டுமா ? கொழுக் மொழுக் கண்ணனே அழகு ? அவர் ஒன்னும் டயட்டில் இல்லை , நமது இல்லத்தை தேர்ந்தெடுக்க , என்று நான் என்னுடய பாட்டி மற்றும் அம்மாக்களிடம் வாதிட்டு எனது அம்மாவும் இப்போதெல்லாம் கிருஷ்ணருக்கு அன்றாடம் போகம் தருகிறார்கள் 🙂 !

ஆனால் எனக்கு இங்கு கிடைப்பதெல்லாம் பெரும்பாலும் இந்தக் காய்கறிகள் தான் !!!! நான் வெங்காயம் , பூண்டு மற்றும் மஷ்ரூம் இவற்றை மாத்திரம் தவிர்த்து பிற காய் கறிகளை சமையலில் சேர்த்துக் கொள்வது வழக்கம் … ஏகாதசி அன்று மாத்திரம் அரிசி , பருப்பு , பீன்ஸ் போன்ற வற்றை தவிர்த்து விடுவேன் (நோ க்ரைன்ஸ் அண்ட் நோ பல்செஸ் ) ( தமிழில் பருப்பு, பயிறு வகைகள் மற்றும் தானிய வகைகள் என்று சொல்வார்கள் என்று நினைக்கிறேன் … )

நெய்வேத்தியம் சமைக்கும்போது சுத்தமாய் குளித்து, ஏற்கனவே துவைத்த ஆடையை மட்டும் அணிந்து சமைக்க வேண்டும் … நான் சமையலறையை நன்கு சுத்தப் படுத்தி , ஒரு சின்ன பிரார்த்தனையோடு சமைப்பது வழக்கம் … நாம் சமைப்பது பகவாநிற்காக என்றால் சிரத்தையும் ஈடுபாடும் தானாய் வந்து விடும் … ஒரு சிலர் நெய்வேத்தியம் வெறும் சாதத்தை செய்து விட்டு சுவாமிக்கு வைத்து விட்டு, பிறகு தங்களுக்கென்று சமைத்துக் கொள்கிறார்கள் … ..
ஏன் என்றால் இட்லி,தோசை,பீட்சா , பாஸ்டா மற்றும் கேக் வகையறாக்கள் எல்லாம் சுவாமிக்கு நெய்வேத்தியமாய் வைக்கக் கூடாது என்பது இவர்களின் கருத்து . பாரம்பரியமான சமையலை மாத்திரமே பகவாநிற்கு நெய்வேத்தியமாக வைக்க வேண்டும் என்பது இவர்களின் அபிப்ராயம் .. அவருக்கு படைக்காமல் நாம் மாத்திரம் எப்படி சாப்பிடலாம் என்று நான் கருதுவதால் , நான் இது போன்றவைகளையும் அவருக்குப் படைப்பது.

அதோடு எனக்கு இன்னுமொரு அசையாத நம்பிக்கை. கிருஷ்ணருக்கு அன்றைக்கு எதை சாப்பிட வேண்டும் என்று விருப்பமாய் இருக்கிறதோ அதையே நான் சமைப்பதாக தோன்றும் .. பல நேரங்களில் காலையில் குளிக்கும்போது புதுப் புது ரெசிப்பிக்கள் மற்றும் ஐடியாக்கள் எனக்குத் தோன்றும் … இத்தனைக்கும் சமைப்பதில் எல்லாம் எனக்கு அனுபவம் ரொம்பவும் கம்மியே ! எனவே சமைக்க வைப்பது கண்ணனின் செயல் என்றே தோன்றும் ….

கிருஷ்ணருக்கு சமைப்பது தான் எங்களுக்கு .. கிருஷ்ணருக்கு நிவேதனம் செய்யாமல் நாம் எதை சாப்பிட்டாலும் அது பாவத்தை சாப்பிடுவதற்குச் சமம் என்பதால், ஏற்கனவே தின்ற பாவங்கள் போதும் என்பதாலும் நான் அவருக்கு சமைப்பதை மாத்திரமே எல்லோருக்கும் பரிமாறுவது என்கிற முடிவில் இருக்கிறேன் .. சில நேரங்களில் , கடைகளில் சூழ்நிலையின்(கொழுப்பு மற்றும் சோம்பேறித் தனத்தின் ) பேரால் சில பொருட்களை வாங்க நேரிடுகின்றது … உதாரணம் ப்ரெட் , ஜாம் அண்ட் சிப்ஸ் …

இவற்றையும் நான் கிருஷ்ணருக்குப் படைத்து விட்டு பின்பு தான் எடுத்துக் கொள்வது … இறைவனுக்கு தரும் நெய்வேத்தியம் மூன்று மணி நேரத்திற்குள் தயாரிக்கப் பட்டிருக்க வேண்டும் என்பது தன் சாஸ்த்திரம் … இந்த சிப்ஸ் வகையறாக்கள் எல்லாம் உண்மையில் ப்ரசாதமா என்று கேட்டால், கண்ணனுக்கு தந்து விட்டு , அவரை ஏற்றுக் கொள்ளுமாறு கேட்டு விட்டு பிறகு அருந்துவதால் பிரசாதம் என்று என்னை நானே சமாதானப் படுத்திக் கொள்கிறேன் … இதை எல்லாம் தயவு செய்து நீங்கள் பின் பற்றாதீர்கள் .. நான் முடிந்த வரை கடைகளில் வாங்கு வது குறைவே .. எப்பொழுதோ ஒரு முறை பிரணவ் கடைகளில் கிடைக்கும் சிப்ஸ், சாக்லேட் கேட்டு சில நேரம் அடம் பிடிக்கும்போது மனம் இளகி இப்படி செய்வேன் .. மேலும் ப்ரெட் எங்கள் இல்லத்திற்கு அருகில் சுடச் சுட எந்த ப்ரிசெர்வேடிவும் சேர்க்கப் படாமல் ஒரு பேக்கரியில் தயாரிக்கப் படுவதால், அதை பிரணவிற்கு வாங்குவது … ஸ்கூல் லஞ்சாய் அதை தருவது என் வழக்கம் .. ஏன் என்றால் அவன் பள்ளியில் லஞ்சை சாப்பிட மாட்டான் .. வீட்டிற்கு அப்படியே கொண்டு வருவான் .. இல்லா விட்டால் கடாசி விடுவான் ..இதற்கு இந்த கடை ப்ரெட்டே போதும் என்று இப்படி செய்து விடுகிறேன் .. (சரி ! சரி ! இனப் ஆப் மை எக்ஸ்கியூசஸ் ! )

ஆனால் நான் சொன்னது போல , அவ்வப் பொழுது புதியதாய் சமைத்து பெருமாளுக்கு நெய்வேத்தியம் அளிக்க வேண்டும் .. பிறகு பகவானின் பாத்திரங்களை நாம் பகவானாகவே பாவிக்க வேண்டும் … அவற்றியோ நமது தனிப்பட்ட உபயோகத்திற்குக் கையாளக் கூடாது .. சமைக்கும் போது , உப்பு காரம் எல்லாம் சரியாக இருக்கிறதா என்றெல்லாம் சுவை பார்க்கக் கூடாது … நாம் சாப்பிட்டதை பகவாநிற்கு நெய்வேத்தியம் அளிக்க முடியாது .. முதலில் அவர் சாப்பிட்ட பின் , நாம் எடுத்துக் கொள்வதால் தான் , சமைத்த உணவு பகவானின் பிரசாதம் என்று அழைக்கப் படுகிறது .

மேலும் கை தவறி கீழே விழுந்து விட்ட உணவுப் பொருட்களை பகவாநிற்கு நிவேதனம் அளிக்கக் கூடாது ..உதாரணமாய், புதியதாய் மொரு மொரு வென்று வடையை பொறித்து வைத்திருக்கிறோம் என்ற வையுங்கள் ..அவற்றை படைக்கும் முன் , கை தவறி கீழே விழுந்து விட்டால், அவற்றை மீண்டும் பகவாநிற்கு நிவேதனம் அளிக்கக் கூடாது .. ! கீழே விழுந்ததை நாம் நமது விரோதிக்கும் பரிமாற மாட்டோம் இல்லையா ? அப்படி இருக்கையில் எப்படி கண்ணனுக்கு அளிப்பது !!!

இதெல்லாம் சுகாதாரத்தின் அடிப்படையில் அமைந்தவை என்பதால் இவற்றை நான் தவறாமல் பின் பற்றுகிறேன் ! எங்கள் இல்லத்து கண்ணனுக்கு நான் இந்திய பாரம்பரிய சமையலோடு, பிட்சா , பாஸ்டா , பர்கர் முதலானா அந்நிய தேசத்து உணவு வகைகளையும் சமைத்து நிவேதனம் தருகிறேன் ..

Note:- நான் பார்த்த வரையில் உண்மையான முஸ்லீம்கள் , ஹலால் என்று இல்லாத எதையும் வாயில் வைத்துக் கொள்வதில்லை .. உண்மையான கிறிஸ்த்தவர்களும், யூதர்களும் கோஷர் என்று இல்லாத எதையும் எடுத்துக் கொள்வதில்லை .. இந்த ஹலால், கோஷர் என்பதற்கெல்லாம் பொருள் , தாங்கள் பயன்படுத்துவதை பெருமாளுக்கு நிவேதனம் செய்து விட்டு எடுத்துக் கொள்வது என்று பொருள் …

பெருமாளுக்கு பெயர் மொழிக்கு மொழி, கலாச்சாரத்திற்கு கலாச்சாரம் , ஆளுக்கு ஆள் சற்று வேறு பட்டாலும் , அவரை அடையும் வழி மற்றும் அவரை வழிபடும் வழி எல்லாம் ஏறத்தாழ ஒன்றாகவே இருக்கிறது !

எனவே நீங்கள் எதை அருந்துவதாய் இருந்தாலும், முதலில் கண்ணனுக்கு நிவேதனம் தந்து விட்டு பிறகு அருந்துங்களேன் .. அந்த சுவைக்கு எதுவும் ஈடாகாது என்பது என் நம்பிக்கை .

பிரசாதத்தை எப்படி உண்வது ?

ரொம்ப ரொம்ப மகிழ்ச்சியாய் !!! பிரசாதத்திற்கென்று ஒரு தனி ருசி இருப்பதை அதை சாப்பிட்ட ஒவ்வொருவரும் உணர்வார்கள் .. இது நிச்சயம் பக்குவமாய் சமயத்தவரின் கை மணத்தினாலோ , அல்லது சமைத்த பொருட்களின் ருசியினால் மட்டுமே வந்தது என்று சொன்னால் நான் ஒத்துக் கொள்ள மாட்டேன் .. ஏன் என்றால் நான் சமைப்பது கூட நன்றாய் இருக்கிறதே 🙂

இதற்கு உண்மையான காரணம் , பகவான் அதை சாப்பிட்டு திருப்திப் பட்டதால் தான் .. அவருக்கு பரிமாறும்போது தாயார் ருக்மிணி பார்த்து பார்த்து பரிமாறுவார் இல்லையா . குறை எல்லாம் அவர் சரி பண்ணி விடுவார் … 🙂 நாமும் நிம்மதியாய் , சந்தோஷமாய் பெருமாளின் பிரசாதத்தை ஒரு பிடி பிடிக்கலாம் .. 🙂

அவர் நமக்காய் , நாமும் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்கிற ஆசையில் நமக்கு வைத்த மீதம் என்று அதை உணர்ந்தோமேயானால், அதை உண்ணும்போது நம் மேனி சிலிர்க்கும் ..அதன் சுவை நம் சிந்தையை தூய்மைப் படுத்தும் .. பிரசாதத்தை எடுத்துக் கொள்பவர்கள் , மரியாதையோடு , நமக்கு அன்றாடம் படி அளக்கிறாரே பகவான் என்கிற நன்றியோடு ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பது என்னுடைய அபிப்ராயம் ..! உங்கள் கருத்துக்களையும் தெரிந்து கொள்ள ஆவல் .

***********

This slideshow requires JavaScript.

Read Full Post »

This slideshow requires JavaScript.


************************************************************************************

அயோத்தியில் உன் அன்னையர் கவுசலையும் சுபத்திராவும்
அவரோடு கேகேயியும் அதிகாலை முதற் கொண்டே
அரண்மனையின் அமுத கூடத்தில் ஆவலாய் ஆசையோடு
தங்கத் தட்டில் தக தகக்கும் நெய் பூரியும் , பவுர்ணமிபோல் போளியும்
பட்டு பட்டு ரொட்டி வகையும் கர கர கச்சோரியோடு காகராவும்
பத்து வகை பஜ்ஜி வடையும் பள பளக்கும் தோக்ளாவும்
நெய் ஓடும் வெண்பொங்கலும் நவ இரத்தின சித்திரானங்களும்
கெட்டித் தயிர் பச்சடியும் நறுமணக்கும் நல் பொடி வகையும்
பதினாறு விதமான காய் கறி கூட்டும் கம கமக்கும் பாஜியும் சட்னியும்
மொரு மொரு பதிற் பேணியும் சித்திரமாய் வண்ண வண்ண ஜிலேபியும்
மெத்து மெத்து ரசகுல்லாவும் பாற்கடலாய் முந்திரி பால் பாயசமும்
இப்படியாய் தொடங்கி நூற்றியெட்டு இனிப்பு வகையும் இதனூடே
பேரும் நானறியா எண்ணி(யும்) மாளா அறுசுவை போஜனத்தை
ஒருவரேனும் சளைக்காமல் ரொம்ப ரொம்ப ஆசையோடு அக்கறையாய்
செல்லகட்டி உனக்கெனவே போட்டி போட்டு தாமே சமைத்து
யார் கண்ணும் பட்டு விடாமல் தசரதனுக்கும் தெரியாமல்
வக்கணையாய் தருவாரே அன்றாடம் உனக்கொரு போகம் !

அவர்களுக்கு போட்டியாய் உனக்கெனவே வாழும் ஓர் தாய்
யசோதையோ ஆசையோடு அன்றாடம் புது வெண்ணை எடுத்து,
நீ உடைக்க வேண்டியே (அதை)உயரமாய் உறிப்பானையில் போட்டு
வெள்ளித் தட்டு நிறைய லட்டும் ஜாங்கிரியும் ரசமான ராஜ போகும்
நெய் மணக்கும் அல்வாவும் தேங்காய் பிட்டும் மோதகமும்
பொக்கிஷம் போல் உன்னி அப்பமும் குழிப் பணியாரமும்
அது போதாமல் திரட்டிப்பாலும் அதிரசமும் அழகாய் செய்து
நெய்யோடும் அக்கார அடிசிலோடு ஸ்ரீகண்டும் குலாப் ஜாமூனும்
பாலோடும் ரச மலாயும் காஜாவும் அதனோடு சந்திரஹாரும்
அதுவும் போதாமல் தட்டையும் சீடையும் சேவையும் வைத்து
சுருள் முறுக்கும் தேன்குழலும் சோமாசியும் சொஜ்ஜப்பமும் நிரப்பி
அதனூடே ஆப்பமும் தோசையும் இட்லியும் இடியாப்பமும் அடுக்கி அதன் பக்கம்
மெதுவடையும் மொரு மொரு போண்டாவும் சட்னியும் சாம்பாரும் என்று
என்றுமே உன் பின்னே நிற்காமல் ஓடுவதால் நேரமது போதாமல்
சின்னதே சின்னதாய் போனாலும் அளவில்லாத ஆசையினும் ஆசையோடு
யார் கண்ணும் பட்டு விடாமல் நந்தனுக்கும் தெரியாமல்
வக்கணையாய் தருவாரே அன்றாடம் உனக்கொரு போகம் !


இவர்களுக்கு ஒரு மாத்தும் குறைவின்றி அதற்கும் மேல்
தெய்வத்தாய் தேவகியும் தானிருக்கும் சின்னஞ்சிறு சிறைக்குள்ளே
சிரத்தையாய் ஆயிரமாய் மனக்கண்ணிலேயே மண மணக்க
நிகரில்லா அற்புதமாய் பெரும் விருந்தை பக்தியோடு உனக்கெனவே
தன் மனப் பள்ளியை உன் மடப்பள்ளியாக்கி தன் கைப்படவே
அறுசுவை போதாமல் ஏழாய் அவள் அன்பின் சுவையும் சேர்த்து
அதிமதுர அருஞ்சுவையில் ஈரேழு லோகமெல்லாம் அதிசயிக்க
தன்கையை கிண்ணமாக்கி தன்கையாலே ஒவ்வொரு வாயாய்
வேறு எந்த நினைப்புமின்றி பொங்கியோடும் ப்ரேமையோடு
யார் கண்ணும் பட்டுவிடாமல் வசுதேவனுக்கும் தெரியாமல்
வக்கணையாய் தருவாரே அன்றாடம் உனக்கொரு போகம் !

இருப்பதோ நான்கே பிடி தட்டை பழம் அரிசி !!
நெய்யோ தீஞ்சுவை பாலோ தேனோ உலர் பழமோ
நொறு நொறுக்கும் நல் பருப்போ நல்லதாய் பல சரக்கோ
அதை சமைக்க பாத்திரமோ வைத்துத் தர மண் வட்டிலோ (வட்டிலதுமோ )
வேறொன்றும் இல்லாமல் போனதினால் பழம் துணியில்
தனதன்பால் வருத்ததை முடித்தாளே (அந்தக்) குசேலரின் பத்தினியும் ..!
தருவதா .. வேண்டாமா ? உனதருமை நண்பனுக்கு தடுமாற்றம் ..!
நீ கேட்டும் ஒன்றுமில்லை என்று சொல்லி மறைத்து விட்ட
அந்த அன்பினாலே வறுக்கப் பட்ட அவல்பொறியை நீயாக
ஆசையோடு எடுத்துண்ண அன்னை ருக்மிணியும் அதிசயிக்க
உன் வயிறு நிறைந்ததென்ன ! உன் இதயம் குளிர்ந்ததென்ன !!!
அன்னையவள் செல்வமெல்லாம் (அந்த) அவல் பொறி முடிப்பிற்கு முடிப்பிற்கு நிகரில்லை
என்று நீ பட்ட திருப்தியிலே பாதி செல்வம் தேய்ந்து விட
பதை பதைத்து லட்சுமியும் உன்னை தடுத்த பின்னாலும் ஆசையோடு
உனை முடித்த நான்கு பிடி அவலயும் ஒரு பிடி பிடித்து விட
யார் கண்ணும் பட்டுவிடாமல் லட்சுமிக்கும் தெரியாமல்
வக்கணையாய் தின்றாயே அது போலும் ஓர் போகம் !

தந்து விட துப்பில்லை ஆசை மட்டும் விடவில்லை !
உந்தனுக்கே உந்தனுக்காய் முப்பெரும் தேவிமாரின் ஆசையோடு
தாய் யசோதை அவள் போன்று அளவில்லா(த) காதலோடு
அன்பு அன்னை தேவகியின் சிரத்தையான பக்தியோடு
குசேலரின் பத்தினியின் பெருந் துணிச்சல் நானும் பெற்று
அன்னை லட்சுமியின் ஆசியோடு நீ சுவைக்க தருகின்றேன்
என் சிறு போஜனத்தை என் குறை யாவும் பொறுத்து
ஏற்றுக் கொள்வாய் ! ஏற்றுக் கொள்வாய் !
திருமலை வாழ் கோவிந்தனே ஏற்றுக் கொள்வாய் !
ஏற்றுக் கொள்வாய் ! ஏற்றுக் கொள்வாய் !
வ்ருந்தாவனம் உறை ஸ்யாமளனே ஏற்றுக் கொள்வாய் ..!

************************************************************************************

This slideshow requires JavaScript.

Read Full Post »

எங்கள் இல்லத்து பிரசாதம் !

பிரசாதம் என்றால் ஏதோ கோவில்களில் கிடைப்பது மட்டுமே என்று சின்ன வயதில் நான் நினைத்துக் கொள்வது வழக்கம் .. பண்டிகை காலங்களில் பட்ச்சணங்கள் , இனிப்பு வகைகள் , விருந்து வகைகள் எல்லாம் செய்து சுவாமிக்கு நெய்வேத்யம் தந்து பின்பு எல்லோரும் அருந்தினாலும் கூட, பிரசாதம் என்றாலே கோவிலில் கிடைக்கும் சிற்றுண்டிக்கான பெயர் என்றே தோன்றும் 🙂

கொஞ்சம் வளர வளர பிரசாதம் என்றால் , பகவான் அருந்தியதன் மீதி என்கிற விவரம் புரிந்தது … பகவான் ராஜாக்களுக்கெல்லாம் ராஜா ..சக்ரவர்த்திகளுக்கெல்லாம் சக்ரவர்த்தி .. எனவே அவருக்கு சமைப்பது என்பது எவ்வளவு விசேஷம் .. நமது இல்லத்திலும் சுத்தமாய், பக்தியோடு அவரையே மனதில் நினைத்துக் கொண்டு சமைத்து , பின்பு முதலில் அவருக்குப் பரி மாறி பின் நாம் எடுத்துக் கொள்ளும் எல்லாம் பிரசாதமாகி விடும் .. ஏன் எனில் இல்லம் என்பது அவர் நம்மோடு உறையும் ஒரு சிறு கோவில் தானே 🙂

எனவே அவருக்காய் நெய் வேத்தியம் சமைப்பதில் தனி ஈடுபாடும் ..காதலும் பெருக ஆரம்பித்தது. இது எத்தனை பெரும் பாக்கியம் என்று உணர்ந்தபோது இன்னமும் சிறப்பாய் செய்ய வேண்டும் என்று உந்துதல் ஏற்படுகிறது ..எனவே அன்றாடம் அவருக்கு குறைந்தது ஒரு போகமேனும் செய்து படைப்பது வழக்கமாய் வைத்துள்ளேன் ..

எங்கள் இல்லத்தில் அவருக்கென்று தினுசு தினுசாய் அழகழகாய் தட்டுகள், டம்பளர்கள், விதம் விதமாய் கப் கள், குடுவைகள் , ஸ்பூன்கள் என்று வைத்திருக்கிறேன் .. 🙂 நாங்கள் உபயோகப் படுத்தும் எதிலும் அவருக்கு படைப்பதில்லை .. கிருஷ்ணர் அவருக்கென்று தனி பாத்திரத்தில் ஆடம்பரமாய் தந்தால் தான் ஏற்றுக் கொள்வாரா ..இல்லை என்றால் அவருக்கு இவ்வளவு ஆடம்பரமாய் வகை வகையாய் பாத்திரங்கள் வாங்கி படைத்தால் தான் ஏற்றுக் கொள்வாரா என்று கேட்டால் ..இல்லை ..!! அதாவது அதை பற்றி சொல்வதற்கு எனக்கெல்லாம் எந்த ஒரு அருகதையும் இல்லை ! அவரே சொல்வது போல் அன்போடும் பக்தியோடும் வெறும் தண்ணீரை மண் குடுவையில் கொடுத்தாலும் அவர் ஆசையோடு அதை ஏற்றுக் கொள்வார் .. குசேலரின் மனைவி கிழிந்த பழம் ஆடையில் முடித்து தந்த அந்த நான்கு பிடி வறுத்த அவல்பொறிதான் இன்றளவும் அவருக்கு ரொம்பப் பிரியமான போகமாய் இருந்திருக்கிறது !!!

ஏதோ என்னுடைய சொற்ப புத்திக்கு இப்படி அவருக்கு செய்து அழகு பார்க்க வேண்டும் என்று ஒரு ஆசை .. விதம் விதமாய் இங்கு பொருட்கள் கிடைக்கும் போது, அவருக்கு அவற்றில் நிவேதனம் செய்து பார்க்க வேண்டும் என்று .. மனதிற்கு தோன்றியது .. அவ்வளவே !

சில நேரத்தில் எங்கள் இல்லத்திற்கு வரும் நண்பர்கள் ஆக்சிடேண்டல்லி பகவானின் பொருட்களை தங்கள் உபயோகத்திற்கோ அல்லது கிருஷ்ணரின் சமயலறையில் உள்ள க்ரிஷ்ணருக்கான பொருட்களை அறியாமல் தங்கள் உபயோகத்திற்காய் எடுத்து கையாளும் சம்பவம் நடக்கும் .. அப்போதெல்லாம் முடிந்த அளவிற்கு பொறுமையாய் விளக்குவேன் .. கண்ணனிடமும் பெரிதாய் என்னுடைய கவனக் குறைவிற்காய் மன்னிப்பை கேட்டுக் கொள்வேன் ..

எங்கள் இல்லத்தில் சமையலறை முற்றிலும் கண்ணனுக்கே சொந்தம் … கிருஷ்ணாஸ் கிட்ச்சன் என்றே எல்லோரும் சொல்லுவோம் .. எங்கள் இல்லத்து மடப் பள்ளி .. ( நாங்கள் கையலம்பிக் கொள்ள, எங்கள் தட்டு , தம்பளர்களை எல்லாம் கழுவிக் கொள்ள ஸ்டாரே ரூமில் தனியாய் சிங்க இருக்கிறது ) .

நாம் சிரத்தையாய் அவருக்காய் சமைத்ததை எல்லாம் அவரருகில் அக்கறையுடன் வைத்து, அவற்றில் சற்றை தனியாய் அவருக்கான தட்டிலும் , கிண்ணிகளிலும் அழகாய் வைத்து, அவர் கை, கால் அலம்பிக் கொள்ள, உணவு அருந்தும் போது இடையில் நீர் அருந்த, உணவு அருந்தியதும் வாய் கொப்புளித்துக் கொள்ள, கை அலம்பிக் கொள்ள என்று நான்கு டம்ப்ளர்களில் அவருக்கு நீரையும் வைத்து என்னுடைய சேவகம் தொடங்கும்..

மேலும் ஒரு சின்ன டப்பாவில் (குட்டியூண்டு டப்பி என்பதே சரி .. 🙂 ) .. துளசி இலைகள் சிறிது, கொஞ்சம் குங்குமப்பூ, கொஞ்சம் ஏலக்காய் , கொஞ்சம் காய்ந்த திராட்ச்சை , கொஞ்சம் கிராம்பு .. இவற்றை போட்டு வைத்து அதையும் அவருக்கு சமர்ப்பிப்பேன் … இந்த சின்னக் குப்பியை நான் லவ் ஜார் ..காதல் குடுவை என்று செல்லமாய் சொல்லுவது .. இதில் என்னுடைய காதல், பக்தி எல்லாம் அடங்கி இருக்கிறது .. என் பக்தியும் இந்தக் குடுவையில் இருக்கும் பொருட்கள் போல ரொம்பக் கம்மி .. மற்றும் காய்ந்து உலர்ந்து போன சரக்கு தான் .. ஆனால் சிரத்தை ரொம்ப உண்மை .. கண்ணனுக்கு பண்ணவேண்டும் என்கிற ஈடுபாடு மற்றும் வைராக்கியம் நிரம்ப உண்மை என்பதால் அப்பெயர் .. 🙂

சமைத்த உணவுகள் எல்லாவற்றிலும் துளியேனும் துளசி இருக்குமாறு செய்ய வேண்டும் .. துளசி இல்லாமல் தந்தால் கண்ணன் எதையும் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார் என்பது ஐதீகம் .. இங்கு ஆஸ்திரேலியாவில் துளசிக்கு டிமேண்ட் அதிகம் என்பதால் , நான் இப்படி சின்னக் குப்பியில் நிழலில் உலர்ந்த துளசியை போட்டு வைத்துக் கொள்வது .. 😦

இது சரியான முறை இல்லை என்றாலும் , “பத்ரம் புஷ்பம் பலம் டயம் யோமே பக்த்தா ப்ரயச்சதி .. தத் அஹம் பக்தி உபஹ்ருதம் அச்ணமி பிரயதாத்மனஹா “என்று அவர் சொல்லுவதால் .. என்னுடைய எளிய உபசரணயையும் அவர் ஏற்றுக் கொள்வார் என்றே நம்புகிறேன் .

நான் “ஹரே கிருஷ்ணா” மகா மந்திரத்தை நான்கு தரம் சொல்லி , பிறகு க்ரிஷ்ணாஷ்டகத்தை பாடுவேன் ..பிறகு பச்சை மாமலை போல் மேனி ..சொல்லுவேன் .. பிறகு “பத்ரம் ..புஷ்பம் ..பலம் டயம் “எனும் பகவான் சொன்ன கீதையின் ஸ்லோகத்தை சொல்லி , நானும் அன்னையர் யசோதை , தேவகி மற்றும் கவுசலையின் அன்புடனும் அன்னை துளசி யின் பக்தியுடனும் இந்த பலகாரங்களை கண்ணனுக்குத் தருவதாய் கண்ணன் தயவு செய்து நினைத்துக் கொண்டு அவற்றை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்று பிரார்த்தித்துக் கொள்வேன். மேலும் அவருக்கான பலகாரங்கள் தயாரிக்கும் போதும், அதை அவருக்கு பறிமாரும்போதும் செய்யும், செய்த பிழைகள் எல்லாவற்றிற்கும் என்னை பொறுத்து மன்னித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் சிரத்தையோடு வேண்டிக் கொள்வேன் ..பிறகு மதுராஷ்டகம், ஸ்ரீமன் நாராயண
ன் கீதங்கள் என்று சூழலுக்குத் தக்கபடி சில கீதங்கள் … பிறகு சில நிமிடங்கள் அவர் உணவருந்தியபின், அவரது பிரசாதத்தை நாங்கள் எல்லோரும் எடுத்துக் கொள்வோம் ..

அவருக்காய் அவ்வப்பொழுது செய்த சில பிரசாதங்களின் புகைப் படங்கள் கீழே தந்துள்ளேன் ..

This slideshow requires JavaScript.

Read Full Post »

Dear All,
Hare Krsna ,

Here are some of the prasadam pictures taken on Andal Ranganathar Kalyanam day on Panguni utram , 2011.
Laddu , Thattai or chakkalu (by Sowhanya Ram) , Coconut burfi (Sandya Mahalingam), Akkara vasdisal (dark brown looking sarkkarai pongal ) (Radha Suresh), Diamond cake (Seetha Vijayaragavan) were all devotedly made by friends who attended the function on that day. So a big heart felt and humble thanks to them.

This slideshow requires JavaScript.

My loving mom and I made :

Thirattip paal or paalgova
Baadhusha
paal sarkkarai pongal
wedding cake
muffins
hearty fruit cake
nuts and bits cake loaf
fruit salad

vadai paruppu
kari veppilai saadam or curry leaves rice
Lemon rice
puliyodarai
thayir sadam
Plain rice
Tomato paruppu rasam
Keerakkaai kaara pachchadi
Appalam

Rice, papad,Rasam and pachchadi are not photo graphed ..so missing in the slide show.

Mullu murukku ( ubayam , my mother )
Raja murukku (king sized kaara murukku , ubayam my mother )
Thenguzhal,
appachchilu ( special murukku maavu snack preparation for babies )

I should not say that I have made theprasadams as My mother only made most of the murukku vagaigal .. I only made the dough for some preparation ..

But sweets are totally prepared by me from the scratch 🙂

She also made Curry leaves rice and had been a great help in taking care of little Dhruv while I was getting things ready.

will share the recipes with you all later ..

Hope you all enjoy this. I will write in more detail about how we celebrated the divine wedding later in this blog. So keep visiting this section of the blog for an update.

Read Full Post »

இப்பிறப்பில் மட்டுமே
இவர் எந்தாய்
இவர்களுக்கு நான் தாய் ..
என்றாலும் விட்டேனோ
பாசமும் பற்றுதலும்
இவர் பால் மிக மிக
மிகுதியாய் போகிறதே
ஸ்யாமளக் கண்ணனே !
நான் விட்டும் நீர் விடாமல்
வெறும் நிழல் போல் மறையாமல்
நிஜமாகி எல்லா பிறப்பிலும்
என் தாயுமாய் தந்தையுமாய்
மற்றெல்லாமும் நீராகிப்
போன பின்னே
என்ன குறை எந்தனுக்கு
எம்பெருமானே நாராயணனே !

இந்தச் சும்மாக் கவிதைக்கு பெரியதாய் விளக்கம் ஏதும் தேவை இருக்காது என்று நினைக்கிறேன் 🙂 குழந்தைகளுக்கும் , நம்மை வளர்த்து ஆளாக்குகிற பெற்றோர்களுக்கும் மற்றும் நமக்குத் தெரிந்த உறவினர்கள் மற்றும் நண்பர்களுக்கும் ஏதேனும் என்றால் நமது மனம் பதை பதைத்து போகிறது இல்லையா ! இத்தனைக்கும் இவர்களுக்கும் நமக்குமான தொடர்பு இந்த ஒரு பிறப்பில் மட்டுமே ! அடுத்த பிறப்பில் நம் சுற்றமே நம் பகை என்று ஆகும் சூழ்நிலையும் இருக்கலாம் .. ஆனாலும் இவர்கள் மேல் நமக்கு எத்தனை பற்றுதல் … பரிவு …!!!!!

ஆனால் எப்பிறப்பிலும் பகவானே நம் எல்லோருக்கும் தாய் தந்தை ..அப்படி இருந்தால் அவருக்கு நம் மீது எத்தனை பரிவு இருக்கும் .. அதுதான் என்னை போன்ற ரொம்ப சாதரணமான ரொம்பவும் சம்சார சாகரத்திலேயே மூழ்கிக் கிடக்கும் நபர்களுக்கும் அவரது கருணை கிடைக்கிறது .. நாம் எவ்வளவு தான் அவரை விட்டு விட்டு வந்தாலும் அவர் நம்மை விடாது பார்த்துக் கொண்டே இருக்கிறார் ..

வெண் பொங்கல் குறிப்பு

பச்சரிசி ஒரு கப்
பாசிப் பருப்பு அரை கப்
முந்திரி – கால் கப்
இஞ்சி பொடியாய் நறுக்கியது – ஒரு டேபிள் ஸ்பூன்
மிளகு – இரண்டு ஸ்பூன்
சீரகம் – மூன்று ஸ்பூன்
பெருங்காயம் – அரை ஸ்பூன்
கறி வேப்பிலை – ஒரு கைப்பிடி
நெய் – தாளிக்கத் தேவையான அளவு
மஞ்சள் போடி – ஒரு சிட்டிகை
உப்பு தேவையான அளவு

குக்கரில் அரிசி , பருப்பு , மஞ்சள் மற்றும் உப்பை சேர்த்து நான்கு கப் தண்ணீரை சேர்த்துக் கொண்டு நன்றாக மூன்று விசில் வரும் வரை குழைய வேக விடவும் . அதே நேரத்தில் ஒரு வாணலியில் நெய்யில் மிளகு , சீரகம், முந்திரி, இஞ்சி , பெருங்காயம் , க. வேப்பிலை இவற்றை தாளித்துக் கொள்ளவும்.

வெந்த சாதத்தில் இவற்றை போட்டுக் கிளறவும். வேண்டுமானால் நெய் மீண்டும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம். காய்ச்சிய பாலையும் சற்று சேர்த்துக் கொள்ளாலாம்.

இதை பாசிப் பருப்பு கூட்டு மற்றும் தேங்காய் சட்னியுடன் பெருமாளுக்கு நெய்வேத்தியம் செய்து அவர் பிரசாதத்தை சாப்பிட்டு பின் அந்த அனுபவத்தை என்னுடனும் பகிர்ந்து கொள்ளுங்களேன் .. !!!

Read Full Post »

ஹரே கிருஷ்ணா ,

உகாதி பச்சடி

இன்னைக்கு தெலுகு நியூ இயர். நேற்று வீட்டில் ராதா க்ரிஷ்ணரோடு கோலாகலமாய் கொண்டாடினோம். ஆனாலும் இன்னைக்கு சம்பிராதயத்தை மதிக்கும் வகையில் உகாதி பச்சடி செய்தேன். சிறு வயதில் காலையில் எழுந்ததும் முதலில் இதை தான் சாப்பிடக் கொடுப்பார்கள். கசப்பு, உவர்ப்பு , துவர்ப்பு, புளிப்பு,உப்பு மற்றும் இனிப்பு என்கிற ஆறு சுவையும் வருகிற மாதிரி இருக்கும் இந்தப் பச்சடி. பொதுவாக வேப்பம் பூ, மாங்காய், புளி,வெல்லம், மிளகாய் , உப்பு இவை கொண்டு தயாரிப்பார்கள்.

எனக்கு இன்றைக்கு இதை இப்படித்தான் செய்யச் சொல்லி கிருஷணர் உத்தரவு கொடுத்தார் என்று நினைக்கிறேன்..

நான் செய்த உகாதி பச்சடி : ஒரு சிறிய பாத்திரத்தில் கீழே கொடுத்துள்ள வற்றை கலந்தேன். உடனடி உகாதி பச்சடி தயார்.

வெல்லத்திற்கு பதிலாய் பிரவுன் சுகர் 2 ஸ்பூன்
மிளகுப் பொடி அரை ஸ்பூன்
மஞ்சள் பொடி அரை ஸ்பூன்
பெருங்காயத்தூள் கால் ஸ்பூன்
உப்பு மூன்று சிட்டிகை
உலர்ந்த வேப்பம்பூ -ரெண்டு சிட்டிகை
புளி பேஸ்ட் – ஒரு ஸ்பூன்
ஆப்பிள் – பொடியாக நறுக்கியது அரை கப்
கிவி ப்ரூட் – ஒன்று (தோல் நீக்கி மசித்துக் கொள்ளவும்)
நெய் – ஒரு ஸ்பூன்

இவை எல்லாவற்றையும் ஒரு பாத்திரத்தில் போட்டு நன்றாகக் கலக்கிக் கொள்ளவும் . உகாதி பச்சடி தயார். இப்போது இந்தப் பச்சடியை கண்ணனின் முன்பு வைத்து அவருக்கு நிவேதனம் செய்தபின் அந்த மிச்சத்தை நாம் உண்டால் … !! நான் தான் சாப்பிட்டேனே .. நிஜம்மாகவே ரொம்ப ஈசி மற்றும் வெரி நைஸ்!

வாழ்க்கை இந்தப் பச்சடியை போலவே எல்லா சுவையும் கலந்து தான் இருக்கும் என்பதை வருஷம் பிறக்கும்போது நமக்கு நினைவுருத்துவதற்காக செய்யப் படும் பச்சடி இது.. எப்படி இருந்தாலும் வாழ்க்கை கிருஷ்ணரின் பிரசாதம் என்று உணர்ந்தோமேயானால் வாழ்க்கையும் உகாதி பச்சடி போலவே சுலபமாய் அமைந்து விடும் 🙂

நீங்களும் செய்து பாருங்கள்.. மறக்காமல் நிவேதனம் கொடுத்துட்டு பிறகு சாப்பிடுங்க.. அதன் சுவைக்கு அமிர்தமும் ஈடாகாது. இதை எப்ப வேணாலும் செய்து பார்க்கலாம் .. பிளஸ் சாப்பிடலாம் !

PS 1:In place of kiwi fruit , you can use mandarin fruit .(kamla orange fruit). Apple should be firm. You can use green apple too)


PS 2 : Please add your own recipes or the recipes you love in this column so that I can try them and serve Krsna with your recipes too 🙂 So help me serve Krsna with the recipes collected from our mothers, fathers, grand mothers, grand fathers, uncles, aunts, sisters , brothers,friends etc too. After all, Krsna enjoys varieties !

Read Full Post »

Older Posts »