Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘கவிதைகள்’ Category

Sri:
Srimathe Ramanujaya Namaha:
Sri Embar thiruvadigale charanam:

Radhe Krsna Bhagavatha Bandhus ,

Please find below the thirumeni azhagu of Yatindragiri Yemperuman on
Bbrahmotsavam Day 8 – -Vennai Thaazhi urchavam (Morning/ Kaalai purapadu) and Aswa Vahanam(Evening/sandya kala purapadu)

.
Vennai paanaith thirudik kondu
veethi yellam uruttik kondu
oodi aadich chelvaanadi kettaal
ondrum illai yenbaanadi -thozhi
ullam kollai poguthadi

Gokulaththuch chellap pillai
Gopiyartham anbin yellai
mannai alli unbaanai kettaal
vennai yendru solvaanadi -thozhi
oon orugi ooduthadi

Vennai pole yenni konjma ennai thirudich
chendraal enna
mannai polek karuththil kondu
undu chevvai-umiznthaal yenna
pethai nenjam noguthadi -thozhi
kannanukkaai yenguthadi

Gokulamo mathurapuriyo
dwarakayo vrindavanamo
kannan perai chonnaal pothume – thozhi
kalvan vanthu nirpaanadi nenjam
vaikunthamaai maaruthadi …

-adiyen Ramanuja Embar dasyai

Meaning: stealing butter-pot, rolling it on the street, (Lord Govinda) runs and dances my friend …my heart is stolen (by this act ..)

Sweet-heart of Gokula, the ultimate love of Gopis, eats dust..when asked, He simply says that’s butter ..My heart and soul melt at this act

(Hey Lord , Govinda) can’t you think of this (servant) as Butter and steal me (away from this samsara sagaram) ..(Hey Lord Krsna ) can’t you consider this (useless soul dirtier than dust) as at least dust and put you in your Lotus mouth and spit (so my ahakar can be chewed and spit out )- this senseless servant is hurt and pining for The Lord

Gokulam or Madhurapuri
Dwaraka or Vrindavan
If anyone utters the thirunamam/divine-names of Lord Hari – my friend
Krsna, the thief will come and stand in our heart to steal us so our heart itself will become Vaikuntha , the eternal abode of Lord Hari …

This can be sung in the Raaga Kaavadi chindu with aadi talam ..adiyen is very tentative about this as adiyen’s knowledge in music is less than Zero.

See More

Radhe Krishna's photo.
Radhe Krishna's photo.
Radhe Krishna's photo.
Radhe Krishna's photo.
Advertisements

Read Full Post »

******************************************************************************************
“To get into the heart of a man is through his stomach ” அப்படின்னு சொல்வாங்க.. இதை கல்யாணம் ஆகிப் போகும் பெண்களுக்கு மறக்காமல் சொல்லி அனுப்புவது எல்லா நாட்டு மக்களுக்கும் வழக்கமாய் இருக்கிறது .. அடுப்பூதுவது நம்முடைய பாரத நாட்டு பெண்களுக்கு மாத்திரம் இல்லை எல்லா நாட்டு பெண்களுக்கும் விதிக்கப்பட்டுள்ள வேலை போலிருக்கிறது என்கிற ரீதியில் கல்யாணத்திற்கு முன்பு எண்ணி ரத்தக் கொதிப்பிற்கு ஆளாவது வழக்கம். .

எனவே என் கல்யாணத்தின் போது பிரேமிடம் எனக்குச் சமைக்கத் தெரியாது என்று சொன்னபோது அவர் , “அதெல்லாம் கஷ்டமே இல்லை ..ரெண்டே வாரத்தில் உன்னை நான் எக்ஸ்பர்ட் ஆக்கி விடுவேன் .. ரொம்ப ஈசி ” என்று அமைதியாய் சொன்னார். அதோடு என்னை தேற்றுவதாய் எண்ணி அவர் தான் சமைக்கக் கத்துக் கொண்ட அனுபவங்களை எல்லாம் சொல்ல சொல்ல, நான் வெளிப்படையாகவே “இதோ பாருங்கள் .. பெண்கள்னா சும்மா சும்மா சமைக்கறது , துணி துவைப்பது , வீடு கூட்டுவது “இப்படியே எத்தனை நாள் இருக்கறது .. எனக்கு இதெல்லாம் கத்துக்கவும் நாட்டம் இல்லை, இதிலெல்லாம் சுத்தமாய் ஈடுபாடும் இல்லை” என்று சொன்னதை என்னை இப்பொழுது எனக்கே சில்லியாய், சின்னத்தனமாய் இருக்கிறது !

இதெல்லாம் நம் வீட்டு வேலை தானே ..அவர் செய்தால் என்ன நான் செய்தால் என்ன ? அதோடு நம் இல்லம் கண்ணன் நம்மோடு உரையும் ஒரு கோவிலே என்கிற உண்மை புரிந்திருக்கும் இந்த தருணத்தில்,
இது போன்ற வேலைகளை செய்வதற்குக் கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும் என்றே தோன்றுகிறது .. நாம் சமைப்பதேல்லாம் கிருஷ்ணருக்கு என்று தோன்றிய கணத்தில் இருந்து சமைப்பது எத்தனை உற்சாகமாய் , இன்பமாய் இருக்கிறது தெரியுமா?

Like Bhaktha Meera said, தி ஒன்லி மேன் என்னை பொறுத்தவரையில் கிருஷ்ணர் தான் 🙂 எனக்கு ஒழுங்காய் அவருக்கு மட்டுமே என்று வாழ்ந்து பக்தி பண்ணத் துப்பில்லை ..பெரிய மகான்களை போன்று அற்புதமாய் கீர்த்தனங்கள் எல்லாம் பாடவும் வராது .. சாஸ்த்திர ஞானம் சுத்தமாய் இல்லை .. பிறகு நானெல்லாம் எப்படி அவருக்கு சேவை செய்வது ..? ஆனால் எதாவது ஆசையாய் அவருக்குச் செய்ய வேண்டும் என்று மாத்திரம் இருக்கிறதே ?

ராமர் பாலம் கட்டிய போது , அந்த சிறு அணில் தானும் ஒரு சிறு கல்லையாவது சுமந்து அவருக்கு சேவை பண்ண வேண்டும் என்று தோனிற்றே .. !சகல அண்டங்களையும் படைத்த அவருக்கு ஒரு சிறு பாலம் கட்ட எதற்கு மற்றவரின் உதவி எல்லாம் ..? அதுவும் அணிலான தன்னின் உதவி எல்லாம் என்றெல்லாம் அது எந்த சிந்தனையிலும் ஆழ்ந்து விடவில்லை .. தன்னால் முடிந்ததை அது செய்ததது இல்லையா? அதே போல அந்தச் சிறு அணிலின் சேவையில் அவர் உள்ளம் நெகிழ்ந்தார் தானே ! .. நாம் சமைத்துப் போட்டால் தான் அவருக்கு பசி ஆறுமா ? இருந்தாலும் அந்தக் குட்டி அழகு அணில் தந்த துணிச்சலாலும் தைரியத்தாலும் , பக்தி செய்ய கண்ணனின் பால் அன்பு மாத்திரம் தான் ரொம்ப முக்கியம் ..ரொம்பப் பெரிய ஞானம் இல்லை என்கிற தைரியத்தோடு சமையல் கட்டிலிருந்து அவருக்கு சிறு கைங்கர்யம் பண்ணத் தொடங்கி இருக்கிறேன் ….

பெரிதாய் ஏதும் செய்வதில்லை … கொஞ்சம் அவருக்காய் குறைந்தது அன்னாடம் ஒரு பச்சரிசி சாதம், சுட்ட அப்பளம் , ஒரு மிளகு ரசமாவது வைக்க முடியாதா என்ன? அது கூட முடியாமல் போனால் அப்படி என்ன வாழ்க்கை ? அதோடு இதெல்லாம் என்னுடைய சந்தோஷங்களே அன்றி அவருக்கான சேவை கூட இல்லை என்பதே உண்மையாய் இருக்கிறது ? சேவை என்பது அவருக்கு ஏதேனும் தேவை இருந்து நான் செய்வதாய் இருக்க வேண்டும் இல்லையா? எல்லாவற்றிற்கும் காரண கர்த்தாவான, அவருக்கு என்ன தேவை இருக்கிறது ? நாமெல்லாம் ஒழுங்காய் எந்நாளும் நிம்மதியாயிருக்க வேண்டுமென்றே அவர் நமக்காய் லீலைகள் புரிந்து கொண்டிருக்கும்போது, உண்மையில் நானென்ன சேவை அவருக்கு செய்ய முடியும் ? இதெல்லாம் என்னுடைய ஆனந்த்திற்காய் அவருக்கு நான் செய்வது !


************************************************************************************

வானுயர்ந்த வாட்ட சாட்ட வானர மெல்லாம்
மேரு மலையையொத்த கல்லை எல்லாம் லகுவாய் தூக்கி
பூப்பந்தை போலே நொடியில் வீசிக் கட்டு கின்றன , பாலம் கட்டு கின்றன !
என் அன்பு அத்தான், அழகு அணிலே என்ன சொல்கிறாய்
(நீயும்) இந்தச் சின்னஞ் சிறு கூழாங்கல்லை பெரிய மூட்டையை போலே
முதுகில் வைக்கச் சொல்கிறாய் , என்னை வைக்கச் சொல்கிறாய் !

ஆசைக் கண்ணே , காதலியே அண்ணல் ராமரை பாரேன்
அன்பு அன்னை சீதை இன்றி அவர் வாடுகிறாரே !
பார் கடலை மெத்தையாக்கி சயனம் செய்வாரே – இந்தச்
சிறு இலங்கை சூழ் கடலை பொசுக்க நொடியுமாகுமோ ?
கடலில் பாதி தண்ணீரெல்லாம் அன்னையின் கண்ணீர்
அதில் பாதம் பட்டால் நோகுமேன்றே பாலம் கட்டு கி(ன்)றார் !

வலிமையான வானரம் போல் அடியேன் என்றுமே இல்லை !
சிறு துரும்பை எடுத்து போடக்கூட  வலுவுமே இல்லை !
ஒரு கல்லை நீயும் முதுகில் வைத்து உதவி செய்வாயே – கண்ணே
நாமும் கண்ணனுக்காய் ரொம்பச் சின்னதாயேனும் அலுவல் செய்யலாம்!

சொல்லிப் பாலம்கட்ட உதவி செய்த அவ்வணிலின் வீரம்
நானும் பெற்று துடங்கி விட்டேன் என் சிறு அடுப்பூதும் அலுவல் அதனை !

குழலூதும் கண்ணா, சமையல் கட்டே என்னை உன்னோடு இணைக்கும் பாலம்
அதில் சமைக்க எறியும் அடுப்பே இங்கு உனக்காய் நான் வளர்க்கும் யாகத்தீ !
உன் கனிவாயூரும் அறுசுவையான ஆடம்பர போஜனத்தை பலவிதமாய்
அன்னாடம் உனக்களிக்க வக்கில்லை என்றாலும் – என் கண்ணா
ஆசையோடு அன்போடு காதலோடு சிரத்தையோடு அக்கறை
எல்லாம் சேர்த்து பக்தியெனும் ஒரே ஒரு சுவை கொண்டேனும்
தருவேனே அன்னாடம் ரொம்பச் சின்னதாயேனும் உனக்கொரு போகம் !

திருமலையில் உறைந்திருக்கும் சியாமள வண்ணனே கோவிந்தா
என் பிழை யாவும் பொறுத்து என் சிறு போஜனத்தையும்
என்னாளும் நீயும் ஏற்க ஒரு வரம் தருவாயே – அது போதும்
அதுவே போதும் இங்கிருக்கின்ற நாளும் எல்லாம்
விருந்தா வனத்திலே உன்னுடன் நானும் இருப்பதாய் எண்ணி
இப்பிறப்பும் எப்பிறப்பும் எல்லாம் இன்பமாய் கழித்திடுவேனே நான் !
************************************************************************************

Read Full Post »


எம்கண் கொள்ளப் பார்ப்பதற்காய் கடல் கொண்ட
கார் வண்ணம் தழுவும் திருமாலின் தோற்றம்
எம்முயிர் வளர் நுகர்ச்சியாய் இளந்துளசி மாலையோடு
பால் வெண்ணை கமழும் அவன் மேனி நாற்றம்
அவன் அருள் பொங்கும் பார்வையோடு சட கோபமும்
எம்வினை தீர்க்க நீண்டெம்முடி தொடும் ஸ்பரிசம்
அமுதெலாம் தோற்கும் அவன் உண்ட பின் காதலுடன்
யாம் சுவைக்க எமக்காய் அவன் வைக்கும் மீதம்
தெய்வக் குழலோடு சங்கு சக்ரம் கதை ஏந்தி
அதனோடு அவன் அருள் பொங்கும் பார்வை ஏந்தி இப்படியாய்
ஐம்புலன்களை இளங்குழந்தை செயலாக இன்பமோடு யாமடக்க
திரு அன்னையவள் துணையயொடு எமக்கெனவே திருமலையில்
திரு வேங்கடத்தை வ்ருந்தாவனமாக்கி விண்ணுயர உறைந்திருக்கும்
அந்தச் ச்யாமளக் கண்ணனை கண்டுவிட்டால் போதுமே
அக்கணம் தொட்டே வைகுண்ட வாசம் நமக்கு !

Read Full Post »

Hare Krsna,

Dear All,

I have posted here some of the pictures taken on Last Ekadasi day. Ekasdasi is a very special day for us . My family will fast on Ekadasi with restricted diet prasadam and feast on the sumptous nectarean divine darshan of our beautiful deties at our humble home temple .We perform thirumanjanam for the divine couples on Ekadasi with milk, tulasi water ,curd honey etc. But I always stick to milk and tulasi water for thirumanjanam at any cost. I will give holy bath with flower petals,Honey ,Sugar, ghee, lemon,coconut water and Yogurt along with milk and holy tulasi water on special occasions like ekadasi and Lordship’s thirunakshatram.

While writing this post , this thought occurred to me that I must do thirumanjanam to Emperuman (Divya Thambadhilu) everyday with even more sincerity at least sticking to  five kinds of Holy baths  recommended by great Acharyars and sincere devotees. (milk, honey, sugar, ghee, yoghurt).

After the thirumanjanam, The deities will be dressed in different alankaram . You won’t feel like eating anything on that day . A simple and devoted glance at their divine lordships with their beautiful fresh alankaram is a big feast worth waiting for.. Still there will be their wonderful prasadam to quench our appetite. I normally prepare neivedyam or holy bhojanam for the divine couple with dried fruits, fresh fruits, greens and salads, yogurt,milk, butter, saffron milk , etc. I avoid using grains, pulses and some vegetables as well in prasadam preparation as we fast on that day. We can offer anything to Sri Govinda as He is never on any diet 🙂 So sometimes I feel like cooking them some rice, sambar , curries etc for divine couples along with usual ekadashi prasadam for the entire family. We honour the grains and pulse based prasadam on Dwadasi day along with grand Dwadasi prasadam 🙂 . Double treat !!!!!

Here is a simple and humble Ekadasi celebration at home.
First you are viewing the deities in the temple with previous day alankaram.

Then Thirumanjanam with milk. My mother is giving them palabishekam(Abishekam with milk) singing nice south indian bajanas.

Then Deities are giving divine dharshan with Ekadasi alankaram.

Then simple ekadashi feast to the divine couples.
May the mercy of Lord Krishna shower on all of us to get rid of loga maya and get back to Him soooooooon….

Happy viewing !!!!

This slideshow requires JavaScript.

As usual , I am ending this post with my humble prayer desiring to serve His Lotus Feet.



In Past, I used to be a soul of this and that ..
Never was I genuinely happy and fully content
Now that I am at His sheltering lovely lotus feet
At last I am at great comfort in His divine Nest !

He is the ultimate home where I come from..
He is the eternal abode where I am going to..
This earth is the boat that takes me across
The ocean of samsara to The banks of Vaikunta !

Boomi is my loving mother, not a curse or Maya
Who provides two supreme rows to steer the boat !
Clutching Love with left, Devotion with my right hand
Rowing am I the boat singing the glories of Supreme Lord !

Not a cyclone of mind boggling threefold miseries
Nor a storm of multitudes of assorted religious faiths
Can change the Destination of my devoted journey
For the Path is entirely shielded by Lord Vamana’s feet!

Now I happily row my boat serving Only His lotus feet
For I have no fear of being toppled down or infinitely lost ,
As I am in the safe lap of a compassionate divine mother
Who is secured by the palatial nose of the transcendental boar!

Read Full Post »

This slideshow requires JavaScript.

பகவானிற்கு சமைக்க மடி அவசியமா?
Hare Krsna,

ஒரு சிலர் தாங்கள் உணவருந்தும் அதே தட்டுகளோடு பகவானின் தட்டு, டம்பளர் , சமைக்கும் பாத்திரங்கள் எல்லாம் போட்டு கழுவுவதை சில நேரங்களில் பார்க்க நேரிடுகிறது.. மேலும் சில நேரங்களில் தாங்கள் உணவருந்தும் அதே தட்டுகளிலும், கோப்பைகளிலும் பகவாநிற்கு நெய் வேத்தியம் செய்வதையும் அவ்வப்பொழுது காண நேரிடுகிறது. .. ! எனக்கெல்லாம் எங்களது தேவைக்காய் நாங்கள் உபயோகப் படுத்தும் , எங்களது எச்சிற் தட்டுகள், குடுவைகள் மற்றும் கோப்பைகளில் எல்லாம் பகவாநிற்கு உணவை படைக்க வேண்டும் என்கிற சிந்தனை சரியாகப் படவில்லை .. !!!

ஒரு பக்தரின் இல்லத்தில் விருந்திற்கு அழைத்தார்கள் .. சாப்பிடும்போது சாதம் வடித்த பாத்திரத்தில் கொஞ்சம் மிகுந்தது ..அவர் தான் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும் அதே கையால் அதை வழித்துத் தன் தட்டில் வைத்துக் கொண்டார் .. எனக்கு பகவானே என்று இருந்தது .. !!!!! அதே பாத்திரத்தில் அவருக்கு நெய் வேத்தியம் சமைத்து அதை நானே பகவானுக்கு அன்று படைக்கவும் செய்தேன் .. பொதுவாக நன் பிரசாதம் மட்டுமே அருந்துவதால், எங்களது நண்பர்களின் இல்லத்திற்கு செல்லும்போது நானே சில நேரங்களில் அவர்கள் முன்பே நெய்வேத்தியம் செய்திராத பட்ச்சத்தில் பகவானுக்கு படைக்கவும் செய்து விடுவேன் .. ! இது பெரிய வரம் இல்லையா !!

சரி மீண்டும் விஷயத்திற்கு வருகிறேன்.. தான் அவ்வாறு நடந்து கொண்டதும் அவருக்கே ஏதோ தோன்றியது போல, உன் போல நான் ரொம்பவும் சுத்தம் இல்லை என்று அவர் என்னிடம் சொன்னார் .. “சபரி எல்லாம் எச்சில் படுத்தித் தந்ததை ராமர் எடுத்துக் கொண்டார் இல்லியா … நீ தான் ரொம்பவும் அப்படி இப்படி என்று இருக்கிறாய் .. ஏன் கூடுதல் சிரமம் … அப்படித்தான் நீ பண்ண வேண்டும் என்று இருக்கிறதா என்ன .. அதுவும் நாமிருக்கும் இந்த அந்நிய தேசத்தில் இதெல்லாம் அவ்வளவு சாத்தியம் இல்லை “, என்று அவர் ஏதேதோ உதாரணம் வேறு சொல்லிக் கொண்டு போக , அவருக்கு சபரி போன்ற களங்கமில்ல பக்தி என்றும் இப்படியே நிலைத்திட பெருமாளிடம் வேண்டிக் கொண்டு என்னுடைய கருத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டேன்..

“நீங்கள் இப்படி இருப்பதை பற்றி நான் எதுவும் சொல்ல இயலாது ..அதற்கெல்லாம் எனக்கு எந்த ஒரு தகுதியும் இல்லை.. உங்களுக்கும் கண்ணனுக்கும் இருக்கும் பக்தி உங்களிருவருக்குமே தெரியும்..ஆனாலும் எனக்கு பகவானுகேன்று சிரத்தையாய் , அக்கறையாய் சுத்தமாய் , மரியாதையாய் இருப்பதே பிடித்திருக்கிறது. ஒவ்வொருவரின் பக்தியும் ஒவ்வொரு ரகம். சபரி போல ராமருக்காய் அவர் வரவை மட்டுமே அன்றாடம் எதிர் பார்த்துக் கொண்டு , வேறு எந்த பிடிப்பும் பற்றுதலும் இல்லாமல், அவருக்கு ..அதுவும் என்றோ ஒரு நாள் வரப் போகும் அவருக்காக அத்தனை நாளும் காட்டு வழியை சுத்தப் படுத்தி, வழி எங்கும் நறு மலர் தூவி, புதிய சுவை மிகும் பழங்களை அன்றாடம் அவர் அருத்துவதற்காய் பறித்து , அவரின் வருகைக்காகவே ஒரு மாதவம் இருந்த அவர் போன்ற பக்தி உங்களுக்கும் கை கூடி இருப்பதில் எனக்கு ரொம்பவும் மகிழ்ச்சி .. ஆனால் எனக்கு இன்னமும் அத்தனை யோக்கியதை எல்லாம் இல்லை .. ஒரு வேளை வரும்போது நானும் அவ்வாறு இருப்பேனோ என்னமோ என்று “, சொன்னேன்.

எனவே பக்தியில் இது தான் சரி என்று யாரும் யாரையும் பார்த்து சொல்ல முடியாது .. என் வழக்கமாய் நான் முடிந்த வரை நம்முடைய பெரியவர்கள் கூறி வந்த வழக்கத்தை அவர்கள் தங்கள் அனுபவத்தினால் எது நல்லது என்று முறைப்படி அறிந்து சொல்லி இருப்பதால், பெருமாளுடைய கைங்கர்யத்திற்கு அவற்றையே பின் பற்றுதல் என்பதாக வைத்திருக்கிறேன் .. அதிலே என்னையும் மீறி எத்தனையோ குறை பாடுகள்.. காம்ப்ரமைஸ் .. 😦 .. சில நேரங்களில் நான் முயற்சி பண்ணினாலும், கொஞ்சமும் அந்த வழக்கங்களை பின் பற்றுவது இல்லை இல்லை என்ற குற்ற உணர்வே மிகுதியாகத் தோன்றும் ரீதியிலேயே இருக்கிறது என்னுடைய வழிபாடுகள் எல்லாம் …. 😦

எனவே இங்கு நான் சொல்லி இருப்பது , நான் பின் பற்றும் முறை என்று மற்றுமே.. வழக்கம் போல, உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று இருந்ததது ..

எங்கள் வழக்கம் …

நாங்கள் எது சமைத்தாலும் பகவாநிற்கு நெய்வேத்தியம் அளித்த பின்பு மாத்திரமே சாப்பிடுவது வழக்கம் .. எங்கள் பாட்டி முதலானவர்கள் , பகவாநிற்கு சில வற்றை சமைக்க மாட்டார்கள் .. உதாரணம் வெங்காயம் , பூண்டு .. மேலும் பண்டிகைக் காலங்களில் உருளைக் கிழங்கு, கேரட், பீன்ஸ், கோஸ் போன்ற அந்நிய தேசத்துக் காய்களை தவிர்த்து தேசிக் காய்களிலேயே நெய்வேத்தியம் சமைப்பார்கள் ..

கிருஷ்ணருக்கும் எங்களுக்கும் எல்லா நாளும் பண்டிகை தான் .. எனவே நாங்கள் எது சமைத்தாலும் அது நெய்வேத்தியதிற்கு என்று மாத்திரமே சமைப்பது .. ஏதோ மாதத்திற்கு ஒரு நாள் வரும் பண்டிகைக்கு மாத்திரம் நிவேதனம் தந்தால், மற்ற நாட்களில் அவர் பட்டினியாய் கிடைப்பாரா இல்லை என்றால் நாம் வக்கணையாய் விதம் விதமாய் திங்கும்போது, அவர் வெறும் சாதமும் பாலும் பழமுமே எத்தனை நாள் தான் எடுத்துக் கொள்வார் ?

நம் இல்லத்தில் நித்தியமாய் அர்ச்சா மூர்த்தியாய் , நமக்காய் ரொம்ப விசேஷமாய் , நம்மோடு ஒருவராய் நமது விக்ரஹத்தில் நம்மையும் மத்தித்து குடி இருப்பவருக்கு இப்படித்தான் மரியாதை செய்ய வேண்டுமா ? கொழுக் மொழுக் கண்ணனே அழகு ? அவர் ஒன்னும் டயட்டில் இல்லை , நமது இல்லத்தை தேர்ந்தெடுக்க , என்று நான் என்னுடய பாட்டி மற்றும் அம்மாக்களிடம் வாதிட்டு எனது அம்மாவும் இப்போதெல்லாம் கிருஷ்ணருக்கு அன்றாடம் போகம் தருகிறார்கள் 🙂 !

ஆனால் எனக்கு இங்கு கிடைப்பதெல்லாம் பெரும்பாலும் இந்தக் காய்கறிகள் தான் !!!! நான் வெங்காயம் , பூண்டு மற்றும் மஷ்ரூம் இவற்றை மாத்திரம் தவிர்த்து பிற காய் கறிகளை சமையலில் சேர்த்துக் கொள்வது வழக்கம் … ஏகாதசி அன்று மாத்திரம் அரிசி , பருப்பு , பீன்ஸ் போன்ற வற்றை தவிர்த்து விடுவேன் (நோ க்ரைன்ஸ் அண்ட் நோ பல்செஸ் ) ( தமிழில் பருப்பு, பயிறு வகைகள் மற்றும் தானிய வகைகள் என்று சொல்வார்கள் என்று நினைக்கிறேன் … )

நெய்வேத்தியம் சமைக்கும்போது சுத்தமாய் குளித்து, ஏற்கனவே துவைத்த ஆடையை மட்டும் அணிந்து சமைக்க வேண்டும் … நான் சமையலறையை நன்கு சுத்தப் படுத்தி , ஒரு சின்ன பிரார்த்தனையோடு சமைப்பது வழக்கம் … நாம் சமைப்பது பகவாநிற்காக என்றால் சிரத்தையும் ஈடுபாடும் தானாய் வந்து விடும் … ஒரு சிலர் நெய்வேத்தியம் வெறும் சாதத்தை செய்து விட்டு சுவாமிக்கு வைத்து விட்டு, பிறகு தங்களுக்கென்று சமைத்துக் கொள்கிறார்கள் … ..
ஏன் என்றால் இட்லி,தோசை,பீட்சா , பாஸ்டா மற்றும் கேக் வகையறாக்கள் எல்லாம் சுவாமிக்கு நெய்வேத்தியமாய் வைக்கக் கூடாது என்பது இவர்களின் கருத்து . பாரம்பரியமான சமையலை மாத்திரமே பகவாநிற்கு நெய்வேத்தியமாக வைக்க வேண்டும் என்பது இவர்களின் அபிப்ராயம் .. அவருக்கு படைக்காமல் நாம் மாத்திரம் எப்படி சாப்பிடலாம் என்று நான் கருதுவதால் , நான் இது போன்றவைகளையும் அவருக்குப் படைப்பது.

அதோடு எனக்கு இன்னுமொரு அசையாத நம்பிக்கை. கிருஷ்ணருக்கு அன்றைக்கு எதை சாப்பிட வேண்டும் என்று விருப்பமாய் இருக்கிறதோ அதையே நான் சமைப்பதாக தோன்றும் .. பல நேரங்களில் காலையில் குளிக்கும்போது புதுப் புது ரெசிப்பிக்கள் மற்றும் ஐடியாக்கள் எனக்குத் தோன்றும் … இத்தனைக்கும் சமைப்பதில் எல்லாம் எனக்கு அனுபவம் ரொம்பவும் கம்மியே ! எனவே சமைக்க வைப்பது கண்ணனின் செயல் என்றே தோன்றும் ….

கிருஷ்ணருக்கு சமைப்பது தான் எங்களுக்கு .. கிருஷ்ணருக்கு நிவேதனம் செய்யாமல் நாம் எதை சாப்பிட்டாலும் அது பாவத்தை சாப்பிடுவதற்குச் சமம் என்பதால், ஏற்கனவே தின்ற பாவங்கள் போதும் என்பதாலும் நான் அவருக்கு சமைப்பதை மாத்திரமே எல்லோருக்கும் பரிமாறுவது என்கிற முடிவில் இருக்கிறேன் .. சில நேரங்களில் , கடைகளில் சூழ்நிலையின்(கொழுப்பு மற்றும் சோம்பேறித் தனத்தின் ) பேரால் சில பொருட்களை வாங்க நேரிடுகின்றது … உதாரணம் ப்ரெட் , ஜாம் அண்ட் சிப்ஸ் …

இவற்றையும் நான் கிருஷ்ணருக்குப் படைத்து விட்டு பின்பு தான் எடுத்துக் கொள்வது … இறைவனுக்கு தரும் நெய்வேத்தியம் மூன்று மணி நேரத்திற்குள் தயாரிக்கப் பட்டிருக்க வேண்டும் என்பது தன் சாஸ்த்திரம் … இந்த சிப்ஸ் வகையறாக்கள் எல்லாம் உண்மையில் ப்ரசாதமா என்று கேட்டால், கண்ணனுக்கு தந்து விட்டு , அவரை ஏற்றுக் கொள்ளுமாறு கேட்டு விட்டு பிறகு அருந்துவதால் பிரசாதம் என்று என்னை நானே சமாதானப் படுத்திக் கொள்கிறேன் … இதை எல்லாம் தயவு செய்து நீங்கள் பின் பற்றாதீர்கள் .. நான் முடிந்த வரை கடைகளில் வாங்கு வது குறைவே .. எப்பொழுதோ ஒரு முறை பிரணவ் கடைகளில் கிடைக்கும் சிப்ஸ், சாக்லேட் கேட்டு சில நேரம் அடம் பிடிக்கும்போது மனம் இளகி இப்படி செய்வேன் .. மேலும் ப்ரெட் எங்கள் இல்லத்திற்கு அருகில் சுடச் சுட எந்த ப்ரிசெர்வேடிவும் சேர்க்கப் படாமல் ஒரு பேக்கரியில் தயாரிக்கப் படுவதால், அதை பிரணவிற்கு வாங்குவது … ஸ்கூல் லஞ்சாய் அதை தருவது என் வழக்கம் .. ஏன் என்றால் அவன் பள்ளியில் லஞ்சை சாப்பிட மாட்டான் .. வீட்டிற்கு அப்படியே கொண்டு வருவான் .. இல்லா விட்டால் கடாசி விடுவான் ..இதற்கு இந்த கடை ப்ரெட்டே போதும் என்று இப்படி செய்து விடுகிறேன் .. (சரி ! சரி ! இனப் ஆப் மை எக்ஸ்கியூசஸ் ! )

ஆனால் நான் சொன்னது போல , அவ்வப் பொழுது புதியதாய் சமைத்து பெருமாளுக்கு நெய்வேத்தியம் அளிக்க வேண்டும் .. பிறகு பகவானின் பாத்திரங்களை நாம் பகவானாகவே பாவிக்க வேண்டும் … அவற்றியோ நமது தனிப்பட்ட உபயோகத்திற்குக் கையாளக் கூடாது .. சமைக்கும் போது , உப்பு காரம் எல்லாம் சரியாக இருக்கிறதா என்றெல்லாம் சுவை பார்க்கக் கூடாது … நாம் சாப்பிட்டதை பகவாநிற்கு நெய்வேத்தியம் அளிக்க முடியாது .. முதலில் அவர் சாப்பிட்ட பின் , நாம் எடுத்துக் கொள்வதால் தான் , சமைத்த உணவு பகவானின் பிரசாதம் என்று அழைக்கப் படுகிறது .

மேலும் கை தவறி கீழே விழுந்து விட்ட உணவுப் பொருட்களை பகவாநிற்கு நிவேதனம் அளிக்கக் கூடாது ..உதாரணமாய், புதியதாய் மொரு மொரு வென்று வடையை பொறித்து வைத்திருக்கிறோம் என்ற வையுங்கள் ..அவற்றை படைக்கும் முன் , கை தவறி கீழே விழுந்து விட்டால், அவற்றை மீண்டும் பகவாநிற்கு நிவேதனம் அளிக்கக் கூடாது .. ! கீழே விழுந்ததை நாம் நமது விரோதிக்கும் பரிமாற மாட்டோம் இல்லையா ? அப்படி இருக்கையில் எப்படி கண்ணனுக்கு அளிப்பது !!!

இதெல்லாம் சுகாதாரத்தின் அடிப்படையில் அமைந்தவை என்பதால் இவற்றை நான் தவறாமல் பின் பற்றுகிறேன் ! எங்கள் இல்லத்து கண்ணனுக்கு நான் இந்திய பாரம்பரிய சமையலோடு, பிட்சா , பாஸ்டா , பர்கர் முதலானா அந்நிய தேசத்து உணவு வகைகளையும் சமைத்து நிவேதனம் தருகிறேன் ..

Note:- நான் பார்த்த வரையில் உண்மையான முஸ்லீம்கள் , ஹலால் என்று இல்லாத எதையும் வாயில் வைத்துக் கொள்வதில்லை .. உண்மையான கிறிஸ்த்தவர்களும், யூதர்களும் கோஷர் என்று இல்லாத எதையும் எடுத்துக் கொள்வதில்லை .. இந்த ஹலால், கோஷர் என்பதற்கெல்லாம் பொருள் , தாங்கள் பயன்படுத்துவதை பெருமாளுக்கு நிவேதனம் செய்து விட்டு எடுத்துக் கொள்வது என்று பொருள் …

பெருமாளுக்கு பெயர் மொழிக்கு மொழி, கலாச்சாரத்திற்கு கலாச்சாரம் , ஆளுக்கு ஆள் சற்று வேறு பட்டாலும் , அவரை அடையும் வழி மற்றும் அவரை வழிபடும் வழி எல்லாம் ஏறத்தாழ ஒன்றாகவே இருக்கிறது !

எனவே நீங்கள் எதை அருந்துவதாய் இருந்தாலும், முதலில் கண்ணனுக்கு நிவேதனம் தந்து விட்டு பிறகு அருந்துங்களேன் .. அந்த சுவைக்கு எதுவும் ஈடாகாது என்பது என் நம்பிக்கை .

பிரசாதத்தை எப்படி உண்வது ?

ரொம்ப ரொம்ப மகிழ்ச்சியாய் !!! பிரசாதத்திற்கென்று ஒரு தனி ருசி இருப்பதை அதை சாப்பிட்ட ஒவ்வொருவரும் உணர்வார்கள் .. இது நிச்சயம் பக்குவமாய் சமயத்தவரின் கை மணத்தினாலோ , அல்லது சமைத்த பொருட்களின் ருசியினால் மட்டுமே வந்தது என்று சொன்னால் நான் ஒத்துக் கொள்ள மாட்டேன் .. ஏன் என்றால் நான் சமைப்பது கூட நன்றாய் இருக்கிறதே 🙂

இதற்கு உண்மையான காரணம் , பகவான் அதை சாப்பிட்டு திருப்திப் பட்டதால் தான் .. அவருக்கு பரிமாறும்போது தாயார் ருக்மிணி பார்த்து பார்த்து பரிமாறுவார் இல்லையா . குறை எல்லாம் அவர் சரி பண்ணி விடுவார் … 🙂 நாமும் நிம்மதியாய் , சந்தோஷமாய் பெருமாளின் பிரசாதத்தை ஒரு பிடி பிடிக்கலாம் .. 🙂

அவர் நமக்காய் , நாமும் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்கிற ஆசையில் நமக்கு வைத்த மீதம் என்று அதை உணர்ந்தோமேயானால், அதை உண்ணும்போது நம் மேனி சிலிர்க்கும் ..அதன் சுவை நம் சிந்தையை தூய்மைப் படுத்தும் .. பிரசாதத்தை எடுத்துக் கொள்பவர்கள் , மரியாதையோடு , நமக்கு அன்றாடம் படி அளக்கிறாரே பகவான் என்கிற நன்றியோடு ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பது என்னுடைய அபிப்ராயம் ..! உங்கள் கருத்துக்களையும் தெரிந்து கொள்ள ஆவல் .

***********

This slideshow requires JavaScript.

Read Full Post »

This slideshow requires JavaScript.


************************************************************************************

அயோத்தியில் உன் அன்னையர் கவுசலையும் சுபத்திராவும்
அவரோடு கேகேயியும் அதிகாலை முதற் கொண்டே
அரண்மனையின் அமுத கூடத்தில் ஆவலாய் ஆசையோடு
தங்கத் தட்டில் தக தகக்கும் நெய் பூரியும் , பவுர்ணமிபோல் போளியும்
பட்டு பட்டு ரொட்டி வகையும் கர கர கச்சோரியோடு காகராவும்
பத்து வகை பஜ்ஜி வடையும் பள பளக்கும் தோக்ளாவும்
நெய் ஓடும் வெண்பொங்கலும் நவ இரத்தின சித்திரானங்களும்
கெட்டித் தயிர் பச்சடியும் நறுமணக்கும் நல் பொடி வகையும்
பதினாறு விதமான காய் கறி கூட்டும் கம கமக்கும் பாஜியும் சட்னியும்
மொரு மொரு பதிற் பேணியும் சித்திரமாய் வண்ண வண்ண ஜிலேபியும்
மெத்து மெத்து ரசகுல்லாவும் பாற்கடலாய் முந்திரி பால் பாயசமும்
இப்படியாய் தொடங்கி நூற்றியெட்டு இனிப்பு வகையும் இதனூடே
பேரும் நானறியா எண்ணி(யும்) மாளா அறுசுவை போஜனத்தை
ஒருவரேனும் சளைக்காமல் ரொம்ப ரொம்ப ஆசையோடு அக்கறையாய்
செல்லகட்டி உனக்கெனவே போட்டி போட்டு தாமே சமைத்து
யார் கண்ணும் பட்டு விடாமல் தசரதனுக்கும் தெரியாமல்
வக்கணையாய் தருவாரே அன்றாடம் உனக்கொரு போகம் !

அவர்களுக்கு போட்டியாய் உனக்கெனவே வாழும் ஓர் தாய்
யசோதையோ ஆசையோடு அன்றாடம் புது வெண்ணை எடுத்து,
நீ உடைக்க வேண்டியே (அதை)உயரமாய் உறிப்பானையில் போட்டு
வெள்ளித் தட்டு நிறைய லட்டும் ஜாங்கிரியும் ரசமான ராஜ போகும்
நெய் மணக்கும் அல்வாவும் தேங்காய் பிட்டும் மோதகமும்
பொக்கிஷம் போல் உன்னி அப்பமும் குழிப் பணியாரமும்
அது போதாமல் திரட்டிப்பாலும் அதிரசமும் அழகாய் செய்து
நெய்யோடும் அக்கார அடிசிலோடு ஸ்ரீகண்டும் குலாப் ஜாமூனும்
பாலோடும் ரச மலாயும் காஜாவும் அதனோடு சந்திரஹாரும்
அதுவும் போதாமல் தட்டையும் சீடையும் சேவையும் வைத்து
சுருள் முறுக்கும் தேன்குழலும் சோமாசியும் சொஜ்ஜப்பமும் நிரப்பி
அதனூடே ஆப்பமும் தோசையும் இட்லியும் இடியாப்பமும் அடுக்கி அதன் பக்கம்
மெதுவடையும் மொரு மொரு போண்டாவும் சட்னியும் சாம்பாரும் என்று
என்றுமே உன் பின்னே நிற்காமல் ஓடுவதால் நேரமது போதாமல்
சின்னதே சின்னதாய் போனாலும் அளவில்லாத ஆசையினும் ஆசையோடு
யார் கண்ணும் பட்டு விடாமல் நந்தனுக்கும் தெரியாமல்
வக்கணையாய் தருவாரே அன்றாடம் உனக்கொரு போகம் !


இவர்களுக்கு ஒரு மாத்தும் குறைவின்றி அதற்கும் மேல்
தெய்வத்தாய் தேவகியும் தானிருக்கும் சின்னஞ்சிறு சிறைக்குள்ளே
சிரத்தையாய் ஆயிரமாய் மனக்கண்ணிலேயே மண மணக்க
நிகரில்லா அற்புதமாய் பெரும் விருந்தை பக்தியோடு உனக்கெனவே
தன் மனப் பள்ளியை உன் மடப்பள்ளியாக்கி தன் கைப்படவே
அறுசுவை போதாமல் ஏழாய் அவள் அன்பின் சுவையும் சேர்த்து
அதிமதுர அருஞ்சுவையில் ஈரேழு லோகமெல்லாம் அதிசயிக்க
தன்கையை கிண்ணமாக்கி தன்கையாலே ஒவ்வொரு வாயாய்
வேறு எந்த நினைப்புமின்றி பொங்கியோடும் ப்ரேமையோடு
யார் கண்ணும் பட்டுவிடாமல் வசுதேவனுக்கும் தெரியாமல்
வக்கணையாய் தருவாரே அன்றாடம் உனக்கொரு போகம் !

இருப்பதோ நான்கே பிடி தட்டை பழம் அரிசி !!
நெய்யோ தீஞ்சுவை பாலோ தேனோ உலர் பழமோ
நொறு நொறுக்கும் நல் பருப்போ நல்லதாய் பல சரக்கோ
அதை சமைக்க பாத்திரமோ வைத்துத் தர மண் வட்டிலோ (வட்டிலதுமோ )
வேறொன்றும் இல்லாமல் போனதினால் பழம் துணியில்
தனதன்பால் வருத்ததை முடித்தாளே (அந்தக்) குசேலரின் பத்தினியும் ..!
தருவதா .. வேண்டாமா ? உனதருமை நண்பனுக்கு தடுமாற்றம் ..!
நீ கேட்டும் ஒன்றுமில்லை என்று சொல்லி மறைத்து விட்ட
அந்த அன்பினாலே வறுக்கப் பட்ட அவல்பொறியை நீயாக
ஆசையோடு எடுத்துண்ண அன்னை ருக்மிணியும் அதிசயிக்க
உன் வயிறு நிறைந்ததென்ன ! உன் இதயம் குளிர்ந்ததென்ன !!!
அன்னையவள் செல்வமெல்லாம் (அந்த) அவல் பொறி முடிப்பிற்கு முடிப்பிற்கு நிகரில்லை
என்று நீ பட்ட திருப்தியிலே பாதி செல்வம் தேய்ந்து விட
பதை பதைத்து லட்சுமியும் உன்னை தடுத்த பின்னாலும் ஆசையோடு
உனை முடித்த நான்கு பிடி அவலயும் ஒரு பிடி பிடித்து விட
யார் கண்ணும் பட்டுவிடாமல் லட்சுமிக்கும் தெரியாமல்
வக்கணையாய் தின்றாயே அது போலும் ஓர் போகம் !

தந்து விட துப்பில்லை ஆசை மட்டும் விடவில்லை !
உந்தனுக்கே உந்தனுக்காய் முப்பெரும் தேவிமாரின் ஆசையோடு
தாய் யசோதை அவள் போன்று அளவில்லா(த) காதலோடு
அன்பு அன்னை தேவகியின் சிரத்தையான பக்தியோடு
குசேலரின் பத்தினியின் பெருந் துணிச்சல் நானும் பெற்று
அன்னை லட்சுமியின் ஆசியோடு நீ சுவைக்க தருகின்றேன்
என் சிறு போஜனத்தை என் குறை யாவும் பொறுத்து
ஏற்றுக் கொள்வாய் ! ஏற்றுக் கொள்வாய் !
திருமலை வாழ் கோவிந்தனே ஏற்றுக் கொள்வாய் !
ஏற்றுக் கொள்வாய் ! ஏற்றுக் கொள்வாய் !
வ்ருந்தாவனம் உறை ஸ்யாமளனே ஏற்றுக் கொள்வாய் ..!

************************************************************************************

This slideshow requires JavaScript.

Read Full Post »

மேனி பொன்னிறமாக … காஞ்சிபுரம் கோவில் இட்லி .. !!

ஹரே கிருஷ்ணா,

இந்தியாவில் மட்டும் அல்ல உலகம் முழு வதும் கிராக்கி அதிகம் உள்ள ஒரு விஷயம் என்னை அதிகம் வியப்பில் ஆழ்த்து கிறது. அதனுடைய விற்பனையும் கொடி கட்டிப் பறக்கிறது. பலரும் தாங்கள் இது வரை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் வெற்றி கரமான வேலையையே விட்டு விட்டும், இதன் உற்பத்தி மற்றும் விளம்பரப் பிரிவில் இணைந்து பெரும் பொருள் சம்பாதிக்கும் அனுபவங்களை கேட்கும் போதெல்லாம் இது போன்ற பொருட்களை எண்ணி மோசம் போகும் அப்பாவி மக்களின் நிலையை எண்ணி எனக்கு வேதனையாகவே இருக்கிறது ..

ஆரோக்கியம் மற்றும் அழகு தொடர்பான மூலிகை மருந்து தயாரிக்கும் கம்பனிகளே இப்படி லாபத்தில் சக்கை போடு போடுகின்றன. ஒவ்வொரு மூலிகை மருந்து மற்றும் இயற்கை மருந்துகள் தயாரிக்கும் கம்பனிகளின் வருடாந்திர லாபக் குறிப்புகளை பார்த்தால் எனக்கு ஆச்சரியத்தில் வாய் பிளக்கிறது .. சரி சரி நான் அப்படி எந்த கம்பனிகளின் வருடாந்திர லாப நஷ்ட கணக்குக் குறிப்புகளை எல்லாம் பார்த்தது இல்லை எனும் உண்மை ஒரு புறம் இருக்கட்டும் .. ஆனால் இவற்றை பற்றி நான் இங்கு குறிப்பிடுவது மட்டும் நிச்சயம் உண்மை ..!

மேனி சிவப்பழகு பெற இந்தக் கிரீமை உபயோகியுங்கள் .. ஆறே வாரத்தில் இவ்வளவு சிகப்பாகி விடலாம் .. !

இதற்கான விளம்பரங்களை பார்த்தால் , ஏற்கனவே நன்கு சிவப்பான ஒரு பெண்ணை அல்லது பிரபல நடிகையை முதலில் கருப்பான மேக் கப்பில் காட்டுவார்கள் .. வாரம் ஒண்ணு … வாரம் ரெண்டு என்று அவர் படிப் படியாக கண்ணை பறிக்கும் சிவப்பாக அல்லது பொன்னிறமாக மாறி விடுவார் ..

அடுத்து .. அளவுக்கு அதிகமாய் சாப்பிட்டு குண்டான ஒருவர் கடுகு சைஸை விட கொஞ்சம் பெரிதான ஏதோ ஒரு மூலிகை மருந்தை சாப்பிட்டதும் ரொம்ப ஒல்லியாய் ஆகிவிடுவார் ..

அடுத்தது சில நாட்டு வைத்தியர்கள் கேன்சர் முதல் மருந்தே கண்டு பிடிக்கப் படாத எயிட்ஸ் வரை எல்லாவற்றையும் தங்களுடைய பச்சிலை மூலிகை வைத்தியத்தால் குணப்படுத்தி விடுவதாய் மார் தட்டிக் கொள்வார்கள்.. !

இந்தக் காய கல்பத்தை சாப்பிட்டால் என்றுமே இளமையாய் வாழலாம் என்கிறார்கள் .. தங்க பஸ்பம் .. குங்குமபூ லேகியம் .. சகல நோக நிவாரணி என்று இவர்கள் ஏதேதோ சொல்லி அடைத்து கொடுக்கும் குப்பிகளையும், குடுவைகளையும் ஆயிரக் கணக்கில் செலவழித்து வாங்கித் தின்ன மக்கள் மந்தை மந்தையாய் போகிறார்கள்..!

ஆடும் மாடும் கூட தனக்குத் தெரியாத , தான் அதிகம் பழகாத எந்த உணவையும் தன் வாய்க்குள் நிரப்பிக் கொள்ளு வதில்லை .. நாமோ நாய் பட்ட பாடாய் , எதைத் தின்றால் பித்தம் தெளியும் என்பதாகி, எல்லா அரை குறை வைத்தியர்கள் பின்னால் ஓடிக் கொண்டே நம் காலத்தை கழித்து விடுகிறோம் .. 😦

இது தொடர்பாக ஒரு சிறு கதையை உங்களுடன் பரி மாறிக் கொள்கிறேன் .. அதற்குப் பின் நீங்கள் பெருமாளுக்கு பரி மாற ஒரு அசத்தல் சமையல் குறிப்பினையும் தருகிறேன் .. 🙂

**************************

கோவிந்த தாசர் என்று ஒரு மனிதர் . அவர் வரத ராஜப் பெருமாளிடம் சென்று ஒரே அழுகை மற்றும் பெரிய முறையீடு !

” சுவாமி வரத ராஜப் பெருமாள் என்றாலே , வாய் விட்டு கூட இது வேண்டும் அது வேண்டும் என்று கேட்க வேண்டாம்னு சொன்னாங்களே .. மனசுல ஆசை பட்டாலே போதுமாம். உங்க முன்னால வந்து கூட கேட்கணும்னு இல்லை .. நீரே ஓடோடி வந்து அதை நிறை வேத்தி வைத்து விடுவீர்னு சொன்னாங்களே .. .. அப்படி இப்படி சொன்னதெல்லாம் பொய்யா .. நானும் தினசரி உங்க கிட்ட வந்து வேண்டிகிட்டே இருக்கேனே .. நான் ஒன்னும் பெரிய மகானோ அதுவோ இதுவோ இல்லை .. ஆனாலும் இப்படி ஒரு மாசமா வந்து உங்க முன்னாடி இப்படி அழுது வடியறேனே .. அதுக்காகவாவது எனக்கு கொஞ்சமாவது அனுக்ரகம் பண்ணக் கூடாதா .. இனிமே உங்களை வரத ராஜப் பெருமாள்னு கூப்பிடறதுக்கு பதில் , என்ன கூப்பிட்டும் வராத ராஜப் பெருமாள்னு சொல்றேன் நான் ” என்று விடாமால் ஓவென்று அழ ஆரம்பித்து விட்டார் ..

கோவிந்த தாசர் இப்படி அழ தொடங்கியதும் பெருமாளின் நெஞ்சோடு இருக்கும் தாயாருக்கு மனசே தாங்கலியாம் .. என்ன அந்தக் குழந்தை இப்படித் தத்துக்கா பித்துக்கானு உங்களை பார்த்து ஏதேதோ சொல்லிட்டே போறது .. உங்களை அப்படி எல்லாம் பேருக்கு சொன்னால் கூட எனக்கு மனம் தாங்காது .. என் மனசு ரொம்ப கஷ்டப்படும் என்று சொல்ல, பொண்டாட்டி மனசு கஷ்டப் படுவதை பார்த்து பெருமாள் தாங்குவாரா ! சரி உனக்காகவாவது அந்த கோவிந்த தாசருக்கு எதாவது செய்யறேன்னு சொல்லி , அந்தக் கோவிந்த தாசரை பார்த்து அசீரீரியாய் பேசத் தொடங்கினாராம் ..

“குழந்தாய் ..போதும் நீ ரொம்ப இப்படி அழுது படுத்தாதே .. எதுக்காக இப்படி அழறே “என்று அனுசரணையோடு கேட்டாராம் பெருமாள். ..

“நிஜமாகவே நீங்க தான் பேசறதா சுவாமி .. என்னால் நம்பவே முடியலியே .. ” என்று இவர் கண்ணைக் கசக்கிக் கொண்டு பார்க்க , பெருமாள் அர்ச்சா மூர்த்தியாய் சாந்தமாய் எப்பொழுதும் போலவே இருக்க இவருக்கு ஒன்றுமே புரியாமல் , இதெல்லாம் ஒரு வேளை பிரமையோ என்று தோன்ற மீண்டும் அழ ஆரம்பித்து விட்டாராம் ..

“ஏதோ உங்க அம்மா பெருந்தேவித் தாயார் உனக்கு ரொம்ப சப்போர்ட் பண்ணியதால் , நான் பேசறேன் .. அதுக்காக உனக்கு காட்சி எல்லாம் கொடுக்க முடியாது .. நேரத்தை வீணாக்காமல் என்ன வேண்டும்னு கேளுப்பா “என்று சொன்னாராம் .

அதுக்கு நம்ம கோவிந்த தாசர் பெருமாளை நோக்கி ” அப்பா .. எனக்கு வயசாகிட்டே போகுது .. ஒன்றும் பண்ண முடிய வில்லை .. வாய்க்கு ருசியாய் பொண்டாட்டி உருளைக் கிழங்கு வறுவல், சேப்பங்கிழங்கு கறி , வாழக்காய் பஜ்ஜி என்று செய்து போட்டால், அதை சாப்பிட்டால் பக்க வாதம் வந்து ஒரேயடியாய் படுத்தாலும் படுப்பேன் என்று ஏற்கனவே மூட்டு வலியால் கஷ்டப்படும் என் அம்மா சொல்கிறாள் .. சரி அவள் சமைத்த கத்திரிக்காய் பொடி தூவலாவது சாப்பிடலாம்னு பார்த்தால் , சருமம் கெட்டுப் போய் சொறி நோயால் என்னை போல் நீயும் கஷ்டப்படுவேன்னு எங்க அப்பா சொல்றார் ..

சரி கொத்தவரைக்காய் பருப்புசிலி , வெண் பூசணிக்காய் அவியல், புடலாங்காய் கூட்டு , சுரக்காய் பொரியல்னு வேறு மாதிரி வாய்க்கு ருசியாய் அவள் சமைக்க அதாவது சாப்பிடலாம்னா, அதைத் திண்ணு சீதளம் அதிகமாகி எங்களை மாதிரி மார் சளியால் கஷ்டப்படணுமான்னு என்னோட தாத்தா பாட்டியும் புலம்ப ஆரம்பிச்சிடறாங்க ..

வெளியில போனா நண்பர்களும் இப்பவே உனக்கு தலை மயிர் இவ்வளவு நரைச்சு போயிடுச்சே .. இவாளவு கருத்து போயிட்டியே..தொப்பை போட்டுட்டியே .. உடம்புல இவ்வளவு வெயிட் போட்டுட்டியே …. எண்ணை பலகாரம் மற்றும் இனிப்பெல்லாம் அதிகம் சேர்த்துக்காத.. இருதயத்துக்கு நல்லது இல்லைன்னு அது இதுன்னு ஏகமா என்னை ஒரேயடியாய் சதாய்த்து எடுக்கறாங்க .. நான் என்ன தான் சாப்பிடுவேன் .. நீங்களே சொல்லுங்க .. வேளைக்கு சாப்பிடலைனா எப்படி உயிர் வாழ்வேன் .. சாப்பிட்டாலும் பிரச்சனையை சாப்பிடமாமல் போனாலும் பிரச்சனை .. என்ன செய்வேன் .. நீர் தான் எனக்கு ஏதாவது உதவி பண்ணனும் ..என்று கேட்டு கண்ணைத் துடைத்துக் கொண்டாராம் .. ”

தாயாருக்கு இவர் பெருமாளிடம் இப்படி கேட்க , கொஞ்சம் மனசு வருத்தப் பட்டதாம் ..

எனவே தாயார் அவரை பார்த்து .. “குழந்தே .. கோவிந்த தாசன்னு பெயர் வச்சிக்கிட்டு , அவருக்கு நீ எந்த சேவகமும் பண்ணாமல், அவர் உனக்கு ஏதாவது பண்ணனும்னு சொல்றியே .. அதுவும் இது போன்ற அல்ப விஷயங்களுக்கெல்லாம் அவரை தொந்தரவு பண்றியே , இது உனக்கே நியாயமாய் படுகிறதா ” என்று கேட்டாராம்.

இவர் .. “இந்த பெயரை எங்க அம்மா அப்பா இல்லை எனக்கு வச்சாங்க .. பெருமாளுக்கு நான் என்ன பண்ணுவேன் .. அவர் தானே இந்த லோகத்தையே பண்ணினார் .. என்னால் என்ன முடியும்.. இதுவரை எங்க குடும்பத்தாரும் சரி ..என்னுடைய நண்பர்களும் சரி கோரிக்கை வச்சு கிட்டு , அது நிறை வேருச்சுன்னா பெருமாளுக்குக் உண்டியலில் காணிக்கை போடறது தான் வழக்கமாய் வச்சி கிட்டு இருக்காங்க .. என்னை மாத்திரம் இப்படி எல்லாம் கேள்வி கேட்கரீங்களேன்னு .. ” இவர் மீண்டும் அழத் தொடங்க , பெருமாள் அதற்கு மேல் இவர் அழுகையை சகிக்க மாட்டாமல், “உனக்கு என்ன வேணும்னு கேளுப்பா .. அந்த வரத்தை தரேன் .. ஆனால் இந்த ஒரு தரம் தான் தருவேன் .. அப்பறம் நீ கூப்பிட்டு இப்படி அழுதால் எல்லாம் சும்மா சும்மா வந்து பேசிட்டு இருக்க மாட்டேன் .. ” என்று சொன்னாராம் ..

அவரும் , இந்த ஒரு வரமே போதும் வேறு ஏதும் கேட்கமாட்டேன் என்று சொல்லி, என்ன சாப்பிட்டாலும் தனக்கு ஒன்றும் ஆகக் கூடாது மேலும் தான் என்றும் இளமையாய் இருக்க வேண்டும்னு கேட்டுக் கிட்டாராம்.. பெருமாளும் சரின்னு சொல்லிட்டு அப்படியே வரம் கொடுத்தாராம் …

******************************************
நம்ம கோவிந்த தாசர் இப்ப வகை வகையாய் வக்கணையாய் சாப்பிடராராம் .. ரொம்ப இளமையாய் வேற தோற்றம் .. அவர் பொண்டாட்டி கூட வயதுக்கு ஏற்றது போல நரைத்த முடி, சுருக்கம் நிறைந்த முகம்னு பாந்தமாய், மங்கள கரமாய் , மரியாதைக்கு உரிய தோற்றத்தோடு இருக்க, இவர் வெளியில் போனால் , எல்லோரும் , இந்த வயசில் கூட எப்படி இந்த ஆளு சோக்காய் தலைக்கு டையெல்லாம் போட்டு கிட்டு திரியறான் பாரேன் .. ஒரு வயசுக்கு மேலாச்சும் திங்கறதுல நாட்டம் போயி பகவானோட பாதத்துல சரணாகதி எடுத்துக்க வேணாம் ! .. இந்த ஆளு சோக்காய் இப்படி பேரன் பேத்திகளுக்கு கல்யாணத்தை முடிச்சும் , சின்ன பைய்யன் மாதிரி வேஷம் போட்டுட்டு இள வட்டம் மாதிரி ஆட்டம் போடறதை பாரேன் .. கொஞ்சம் கூட சகிக்கலைன்னு இவர் காது படவே எந்நேரமும் பேசிக் கொள்கிறார்களாம் ..

***********************

எதையும் அளவோடு பகவானின் பிரசாதமாய் எடுத்துக் கொண்டால் பிரச்சனை இல்லை .. அதோடு நாற்பது வயதில் கொஞ்சம் தலை நரைக்கத் தொடங்கினால் அதை கண்டு ஏன் வருந்தணும் .. இந்தியாவின் சீதோஷ்ண நிலையில் இருப்பவர்கள் கொஞ்சம் மாநிறமாய் தான் இருப்பார்கள் ..அதில் வெட்கப் படுவதற்கு என்ன இருக்கிறது .. கருப்பு நிறக் கண்ணனை போல் தங்களுக்கும் அழகாய் அவரது நிறத்தின் சாயல் கொஞ்சம் வந்திருப்பதை எண்ணி சந்தோஷப் பட வேண்டும் இல்லையா ! அதைப் போய் மாற்ற முயற்சிப்பானேன் !!! !!!!

ஆரோக்கியமாய் இருப்பவர்கள் கொஞ்சம் பூசின மாதிரி இருப்பார்களே ஒழிய, வத்தலும் தொத்தலுமாய் இருக்க மாட்டார்கள் .. பகவானுடைய கைங்கர்யம் என்று ஓடி ஆடி வேலை செய்தால் எப்பவும் ஆரோக்கியமாய் இருக்கலாம் .. மல்டி நேஷனல் ஜிம் எல்லாம் சென்று உறுப்பினராய் சேர்ந்து ஆயிரக் கணக்கில் செலவழிப்பதை விட, ஊர்க் கோவில்களுக்கு சென்று வாரம் ஒரு தரமேனும் அவற்றை கூட்டிப் பெருக்கலாம்.. கோவில் துப்புரவு வேலைகளில் ஈடுபடாலாம்.. பெருமாளுக்கு மாலை கட்டிக் கொடுக்கலாம் .. கோவில் பணிகளில் உற்சாகமாய் ஈடுபடலாம் .. நான்கைந்து கிலோ மீட்டருக்குள் கோவில் இருக்கும் பட்சம், நடந்தே சென்று பெருமாளை சேவிக்கலாம் ..

வரம்னு தான் அப்ப நினைத்தது , இப்ப தனக்கு எத்தனை பெரிய தலை வலியாய் போய்டுச்சே என்று கோவிந்த தாசரும் ரொம்ப வருத்தப் பட்டுக் கொண்டு தொண்ணூறு வயதில் , மருந்து கடைகளுக்குச் சென்று வெள்ளை தலைச் சாயம் கிடைக்குமா என்று விநோதமாய் விசாரிக்க, எல்லோரும் அவரை ஒரு மாதிரி நோட்டம் விடுகிறார்களாம் 🙂

**********************

நாம எதுக்கு சுவாமியிடம் போய் கோரிக்கை , வேண்டுதல் இப்படி அப்படி என்று ஏகத்துக்கு demand செய்ய வேண்டும் .. நமக்கு நல்லது எதுன்னு அவருக்குத் தெரியும் ..அவர் அதை நமக்கு நிச்சயம் பண்ணுவார்னு அவர் மேல முழு நம்பிக்கை வைக்கணும் .. அதோட அவரை எப்படி முழுமையாய் இப்படிச் சரணடயணும்னு நம்மை சூழ்ந்துள்ள பக்தர்களை கவனித்து நாமும் கத்துக்கணும் .. நம் தமிழ் நாட்டில் தோன்றிய ஒவ்வொரு ஆழ்வாரும் ஒவ்வொரு விதமாய் சரணாகதி அடைய நமக்குக் கத்துத் தருகிறார்கள் ..

இந்த தொடரில் அவர்களை பற்றி என்னால் முடிந்ததை எழுதணும்னு , பெருந்தேவி தாயாரிடம் பிரார்த்தித்துக் கொள்கிறேன் ..

முக்கியம் 1 : கோவிந்த தாசர் ஒரு கற்பனைப் பாத்திரம் …

ரொம்ப முக்கியம் 2 :

காஞ்சிபுரம் வரத ராஜர் கோவில் இட்லி :- (நான் செய்யும் ரகம் ) தேவயான பொருட்கள் :

பச்சரிசி : மூன்று கப்
முழு தோல் நீக்கிய உளுந்தம் பருப்பு – இரண்டு கப்
நெய் – அரை கப் முதல் ஒரு கப் வரை
கறி வேப்பிலை – ஒரு பெரிய கைப்பிடி
முந்திரி பொடித்தது – ஒரு கப்
சுக்கு போடி – ஒரு ஸ்பூன்
பொடியாய் நறுக்கிய இஞ்சி – ஒரு டேபிள் ஸ்பூன்
மிளகு – ஒரு டேபிள் ஸ்பூன்
சீரகம் – ஒரு டேபிள் ஸ்பூன்
நல்ல மஞ்சள் தூள் – ஒரு சிட்டிகை
கட்டிப் பெருங்காயம் -பொடித்தது ஒரு மூன்று ஸ்பூன்
தயிர் – இரண்டு கப் அல்லது மூன்று கப்
உப்பு – 2 ஸ்பூன்

பச்சரிசி மற்றும் பருப்பை நன்றாய் ஊற (குறைந்தது ஒரு நான்கைந்து மணி நேரம் ) வைத்துக் கொள்ளவும். பிறகு அதை நற நற என்று ரவைப் பதத்தில் ஒன்றாகவே சேர்த்து அரைத்துக் கொள்ளவும். அரைத்த மாவு கெட்டியாய் இருக்க வேண்டும். நிறைய நீர் சேர்க்கக் கூடாது .. பிறகு இந்த மாவில் தயிர், நெய், மேற் குறிப்பிட்டுள்ள பொருட்கள் எல்லாம் சேர்த்துக் கொள்ளவும்.

இட்லி கிண்ணங்களில் ஊற்றி ஆவியில் வேக வைத்து எடுக்கவும் ..

இதை மிளகாய் பொடி மற்றும் கார சட்னி யுடன் , காதலோடு பெருமாளுக்குப் பரிமாறவும்.

பிறகு அதை சாப்பிட்டு அந்த அனுபவத்தை என்னோடும் பகிர்ந்து கொள்ளுங்களேன் ..

****************************

கொசுறாய் ஒரு சும்மாக் கவிதை

உம் எச்சிலே நான் வேண்டும் அரு மருந்து
உம் மிச்சமே என்னிளமை காக்கும் காய கற்பம்
நிதம் மாறும் என்பு தோல் போர்த்திய
விலை யற்ற இவ்வுடலை நீங்கி நான்
நிகரற்ற நின் தாமரை பாதம் பற்ற நீர்
எமக்குத் தந்த அமிர்தமே உம் திவ்ய பிரசாதம் ..
இதை மட்டுமே சுவைத்து உமக்கே கதியாய்
சிறு அணில் போலச் சிறு துரும்பேனும் உமக்காய்
அசைத்திந்த இழி பிறப்பை நான் கழிக்க
நீர் எமக்குத் தந்ததே புவனியில் பெரும் வரம் ..
ஸ்யாமளக் கண்ணனே அவனியில் ராஜனே !
வேண்டாமல் வரமளிக்கும் வரத ராஜப் பெருமானே !
பெருந்தேவி தாயாரோடு எம் கலி தீர்க்க
எமக்காய் காஞ்சி மாநகரத்தில் அருள்தரவே உறைந்திருக்கும்
நின் செங்கமலப் பாதமே போற்றி! போற்றி! போற்றி !

****************************

Read Full Post »

Older Posts »