Archive for the ‘கட்டுரைகள்’ Category

Radhe Krsna,

Dear friends ,
Hope you are all doing great with the blessings of divine grace. Yesterday I was talking to a friend whom I met recently. He asked me what my ambition was! I reflected for a while and then replied : to protect mother earth.I see her more important than my biological mother who has given me shelter in her womb for around 10 months and under her wings until I get married.But mother earth , whom I dearly call , Bhoodevi thaayar , gives shelter to me until I reside in this world and a place after I leave my body. As we are NRIs, many ask us to invest on plots which I am very against to do. If only we buy a plot, it should be in a place where the construction can be started immediately and surrounded by homes , not farm lands. I am very against to buying plots that have been created by destroying agricultural lands in remote place where the possibilities of forming civil colonies filled with homes are as remote as the place itself.

I also guess we should all aim to reduce the unnecessary wastes that is dumped on our beloved mother Bhu Devi. Every one has a biological mother and needless to say we all love her. For many, It is very hard to love and respect someone else without expecting anything in return. Children of mother earth have become very selfish and that’s the reason we see violence and hatred everywhere . I believe this is the reason that even in places like India where women was believed to be godlike, women are now treated very poorly and as a result we see many distressing incidents against them.

We don’t share love and respect on a mutual platform. Every one has their own philosophies, own religion, own ways to connect to & with the Almighty (in my case , It’s Sri Krsna 🙂 ). But do we have to feel other religion is different from ours? Other names of denoting the almighty are not as powerful as the one we are used to ? If we look up to the history, we should know how many wars and crimes were done in the name of Almighty and religion. For instance, Nobody questions and tries to change me if I say I like blue color or No body argues with me if I say like vegetable okra(ladies finger, bendi, bendakai, vendakkai) . No body forces me to change my views on matters such as which color I like or which fruit I like. But when I say, I am from this religion and worship my almighty with this name , some try to convert my beliefs by describing other religions are fake and other names for God is not right but blasphemous.

Every language has a different dialects and phonetics. Not all the languages sound similar. Perumane is a way to call Baghavan or almighty in a respectable way. That is how we call Him, the almighty Sri Krsna ,in Tamil. That’s how even Christians call their almighty (yesu pirane or yesu perumane , yesu nathane) in Tamil. every name in sanskrit means particular amsam or specific attribute of Almighty. I guess names such as Allah and Krsna would mean all attractive, omnipotent, omnipresent. We don’t go and tell a Tamil-speaking child to call his mother “mummy ” or a North Indian to call his mummy “thalli” (which is Telugu version of the word mother) . When it comes to the name of Almighty , we fight and argue over the differences of these ways and philosophies to reach him. While there are matter such as religion and doctrines differ from person to person, there are some thing which could not be denied by anyone who is born in this world. Yes, there is something we all can’t deny which is common for everyone regardless of the religions we follow , region we are from and a language we speak. Our love for mother earth and the responsibility in taking care of her are what I believe should be common for every one.If we try to unite with the mutual love and respect on our common ever-caring and highly tolerant mother-earth , we can be enlightened easily with the knowledge of reaching our eternal father. There is no point in honoring father by torturing and abusing our mother.

No body can deny that it is our beloved mother earth who has given a shelter to us and has given a shelter to our ancestors and is going to give shelter to our future generation until she exhausts and be destroyed completely. If we treat her with respect she deserves and with love she deserves, she will not be ruined like this this.
In India , One state refuses to give water to other state and builds dams and reservoirs to stop the water to reach other states. If we think it’s only one mother and all the lands on this earth are part of her body, we will not do such things. We won’t harm a leg to protect the leg or won’t eat food only enough to nourish our head. Every part of our body is very important. What is the point of letting other parts of mother earth go dry, barren and deforested while we boast some part of her look beautiful?

I have strengthened my ambitions again this new year and seeking His blessings and divine guidance to help me stay motivated on them. Protect and nourish mother earth.
1. No more unusable plastic containers and plastic covers.
2.use the existing plastics for ever and never throw them in bin and only recycle them with appropriate resources
3.buy enough clothes and eat enough food
4.help mother earth remain clean in every possible way by not throwing rubbish on her just to prove laziness or save little time
5.try to encourage agricultural business and farmers
6.use biodegradable things
7.learn about environmental science with the view of protecting mother earth.
8.Inspire others by action , not words
9.looking forward to improve my knowledge for the well-being of mother earth by keeping my mind open
10.Educating younger generation to care our mother earth and mother nature
11.Motivate farmer and agricultural business to use earth-friendly procedures and methods to protect mother earth
12.contribute towards the well-being of mother earth by action

Please kindly add your valuable suggestion and plans to help protect mother earth.

Best regards,

P.S: The suicidal rates among the farmers of Cauvery-delta region in Tanjure district, Tamil Nadu , India is very disturbing . Are these issues something which can’t be prevented or beyond human-control? How can we expect mother nature to be very generous and kind to us (no tsunamis, no earth quakes , no floods , no drought, no this and no that) while we won’t do anything generous and loving from our side by not even letting the water go in its own course from one region to another?How any one can differentiate one region from other and claim ownership of certain part of mother earth alone and neglect other part of her to go ruined when every bit of this earth is herself?

A short story : A mother had four children. Each of them said they loved their mother very dearly and wanted to take care of her. They came to an agreement that they should divide her mother equally into four parts. A part up to face and a part before belly and a part up to thigh a part up to her legs. As they lived in different places, they thought it would be better to take the portion that belonged to each of them so that they could take care of their portions without the worry of trespassing the portions of others. So each of them took with them only the portion that belonged to them and tried to look after that part of the body alone from their homes. Alas! Without the other part of the body, each portion of their mother’s body perished and none of them were able to protect or save their mother. As a result of their own action, they all lost the mother whom they thought they loved dearly. Even after the death of their mother who silently agreed to what ever her children wished without complaining even when they were dividing her with their selfish motives, her children blamed each other for the failure saying the others have not taken care of their portions properly.

This short story might seem ridiculous or unrealistic. But this is a real story and this is what we are doing under the name of patriotism, nationalism, regionalism , etc. Even people separate themselves from one area to another within a same village that is not even about one square kilo meter. How can our mother earth be benefited from such silly attitudes of her children?


Read Full Post »

“To get into the heart of a man is through his stomach ” அப்படின்னு சொல்வாங்க.. இதை கல்யாணம் ஆகிப் போகும் பெண்களுக்கு மறக்காமல் சொல்லி அனுப்புவது எல்லா நாட்டு மக்களுக்கும் வழக்கமாய் இருக்கிறது .. அடுப்பூதுவது நம்முடைய பாரத நாட்டு பெண்களுக்கு மாத்திரம் இல்லை எல்லா நாட்டு பெண்களுக்கும் விதிக்கப்பட்டுள்ள வேலை போலிருக்கிறது என்கிற ரீதியில் கல்யாணத்திற்கு முன்பு எண்ணி ரத்தக் கொதிப்பிற்கு ஆளாவது வழக்கம். .

எனவே என் கல்யாணத்தின் போது பிரேமிடம் எனக்குச் சமைக்கத் தெரியாது என்று சொன்னபோது அவர் , “அதெல்லாம் கஷ்டமே இல்லை ..ரெண்டே வாரத்தில் உன்னை நான் எக்ஸ்பர்ட் ஆக்கி விடுவேன் .. ரொம்ப ஈசி ” என்று அமைதியாய் சொன்னார். அதோடு என்னை தேற்றுவதாய் எண்ணி அவர் தான் சமைக்கக் கத்துக் கொண்ட அனுபவங்களை எல்லாம் சொல்ல சொல்ல, நான் வெளிப்படையாகவே “இதோ பாருங்கள் .. பெண்கள்னா சும்மா சும்மா சமைக்கறது , துணி துவைப்பது , வீடு கூட்டுவது “இப்படியே எத்தனை நாள் இருக்கறது .. எனக்கு இதெல்லாம் கத்துக்கவும் நாட்டம் இல்லை, இதிலெல்லாம் சுத்தமாய் ஈடுபாடும் இல்லை” என்று சொன்னதை என்னை இப்பொழுது எனக்கே சில்லியாய், சின்னத்தனமாய் இருக்கிறது !

இதெல்லாம் நம் வீட்டு வேலை தானே ..அவர் செய்தால் என்ன நான் செய்தால் என்ன ? அதோடு நம் இல்லம் கண்ணன் நம்மோடு உரையும் ஒரு கோவிலே என்கிற உண்மை புரிந்திருக்கும் இந்த தருணத்தில்,
இது போன்ற வேலைகளை செய்வதற்குக் கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும் என்றே தோன்றுகிறது .. நாம் சமைப்பதேல்லாம் கிருஷ்ணருக்கு என்று தோன்றிய கணத்தில் இருந்து சமைப்பது எத்தனை உற்சாகமாய் , இன்பமாய் இருக்கிறது தெரியுமா?

Like Bhaktha Meera said, தி ஒன்லி மேன் என்னை பொறுத்தவரையில் கிருஷ்ணர் தான் 🙂 எனக்கு ஒழுங்காய் அவருக்கு மட்டுமே என்று வாழ்ந்து பக்தி பண்ணத் துப்பில்லை ..பெரிய மகான்களை போன்று அற்புதமாய் கீர்த்தனங்கள் எல்லாம் பாடவும் வராது .. சாஸ்த்திர ஞானம் சுத்தமாய் இல்லை .. பிறகு நானெல்லாம் எப்படி அவருக்கு சேவை செய்வது ..? ஆனால் எதாவது ஆசையாய் அவருக்குச் செய்ய வேண்டும் என்று மாத்திரம் இருக்கிறதே ?

ராமர் பாலம் கட்டிய போது , அந்த சிறு அணில் தானும் ஒரு சிறு கல்லையாவது சுமந்து அவருக்கு சேவை பண்ண வேண்டும் என்று தோனிற்றே .. !சகல அண்டங்களையும் படைத்த அவருக்கு ஒரு சிறு பாலம் கட்ட எதற்கு மற்றவரின் உதவி எல்லாம் ..? அதுவும் அணிலான தன்னின் உதவி எல்லாம் என்றெல்லாம் அது எந்த சிந்தனையிலும் ஆழ்ந்து விடவில்லை .. தன்னால் முடிந்ததை அது செய்ததது இல்லையா? அதே போல அந்தச் சிறு அணிலின் சேவையில் அவர் உள்ளம் நெகிழ்ந்தார் தானே ! .. நாம் சமைத்துப் போட்டால் தான் அவருக்கு பசி ஆறுமா ? இருந்தாலும் அந்தக் குட்டி அழகு அணில் தந்த துணிச்சலாலும் தைரியத்தாலும் , பக்தி செய்ய கண்ணனின் பால் அன்பு மாத்திரம் தான் ரொம்ப முக்கியம் ..ரொம்பப் பெரிய ஞானம் இல்லை என்கிற தைரியத்தோடு சமையல் கட்டிலிருந்து அவருக்கு சிறு கைங்கர்யம் பண்ணத் தொடங்கி இருக்கிறேன் ….

பெரிதாய் ஏதும் செய்வதில்லை … கொஞ்சம் அவருக்காய் குறைந்தது அன்னாடம் ஒரு பச்சரிசி சாதம், சுட்ட அப்பளம் , ஒரு மிளகு ரசமாவது வைக்க முடியாதா என்ன? அது கூட முடியாமல் போனால் அப்படி என்ன வாழ்க்கை ? அதோடு இதெல்லாம் என்னுடைய சந்தோஷங்களே அன்றி அவருக்கான சேவை கூட இல்லை என்பதே உண்மையாய் இருக்கிறது ? சேவை என்பது அவருக்கு ஏதேனும் தேவை இருந்து நான் செய்வதாய் இருக்க வேண்டும் இல்லையா? எல்லாவற்றிற்கும் காரண கர்த்தாவான, அவருக்கு என்ன தேவை இருக்கிறது ? நாமெல்லாம் ஒழுங்காய் எந்நாளும் நிம்மதியாயிருக்க வேண்டுமென்றே அவர் நமக்காய் லீலைகள் புரிந்து கொண்டிருக்கும்போது, உண்மையில் நானென்ன சேவை அவருக்கு செய்ய முடியும் ? இதெல்லாம் என்னுடைய ஆனந்த்திற்காய் அவருக்கு நான் செய்வது !


வானுயர்ந்த வாட்ட சாட்ட வானர மெல்லாம்
மேரு மலையையொத்த கல்லை எல்லாம் லகுவாய் தூக்கி
பூப்பந்தை போலே நொடியில் வீசிக் கட்டு கின்றன , பாலம் கட்டு கின்றன !
என் அன்பு அத்தான், அழகு அணிலே என்ன சொல்கிறாய்
(நீயும்) இந்தச் சின்னஞ் சிறு கூழாங்கல்லை பெரிய மூட்டையை போலே
முதுகில் வைக்கச் சொல்கிறாய் , என்னை வைக்கச் சொல்கிறாய் !

ஆசைக் கண்ணே , காதலியே அண்ணல் ராமரை பாரேன்
அன்பு அன்னை சீதை இன்றி அவர் வாடுகிறாரே !
பார் கடலை மெத்தையாக்கி சயனம் செய்வாரே – இந்தச்
சிறு இலங்கை சூழ் கடலை பொசுக்க நொடியுமாகுமோ ?
கடலில் பாதி தண்ணீரெல்லாம் அன்னையின் கண்ணீர்
அதில் பாதம் பட்டால் நோகுமேன்றே பாலம் கட்டு கி(ன்)றார் !

வலிமையான வானரம் போல் அடியேன் என்றுமே இல்லை !
சிறு துரும்பை எடுத்து போடக்கூட  வலுவுமே இல்லை !
ஒரு கல்லை நீயும் முதுகில் வைத்து உதவி செய்வாயே – கண்ணே
நாமும் கண்ணனுக்காய் ரொம்பச் சின்னதாயேனும் அலுவல் செய்யலாம்!

சொல்லிப் பாலம்கட்ட உதவி செய்த அவ்வணிலின் வீரம்
நானும் பெற்று துடங்கி விட்டேன் என் சிறு அடுப்பூதும் அலுவல் அதனை !

குழலூதும் கண்ணா, சமையல் கட்டே என்னை உன்னோடு இணைக்கும் பாலம்
அதில் சமைக்க எறியும் அடுப்பே இங்கு உனக்காய் நான் வளர்க்கும் யாகத்தீ !
உன் கனிவாயூரும் அறுசுவையான ஆடம்பர போஜனத்தை பலவிதமாய்
அன்னாடம் உனக்களிக்க வக்கில்லை என்றாலும் – என் கண்ணா
ஆசையோடு அன்போடு காதலோடு சிரத்தையோடு அக்கறை
எல்லாம் சேர்த்து பக்தியெனும் ஒரே ஒரு சுவை கொண்டேனும்
தருவேனே அன்னாடம் ரொம்பச் சின்னதாயேனும் உனக்கொரு போகம் !

திருமலையில் உறைந்திருக்கும் சியாமள வண்ணனே கோவிந்தா
என் பிழை யாவும் பொறுத்து என் சிறு போஜனத்தையும்
என்னாளும் நீயும் ஏற்க ஒரு வரம் தருவாயே – அது போதும்
அதுவே போதும் இங்கிருக்கின்ற நாளும் எல்லாம்
விருந்தா வனத்திலே உன்னுடன் நானும் இருப்பதாய் எண்ணி
இப்பிறப்பும் எப்பிறப்பும் எல்லாம் இன்பமாய் கழித்திடுவேனே நான் !

Read Full Post »

Hare Krsna,
Dear Friends,
How are you all? In Sydney It is a flu season. Little Dhruv, Pranav , Prem and of course I have all suffered from terrible cold one after another.. Dhruv is still recovering !

I got an interesting mail from one of my friends and thought of sharing the realisation I got through that mail with you all..

Here is the mail I received ………….


OPEN ONLY WHEN YOU HAVE TIME Look at the eyes for seconds.

You must send them to 15 people.
In 15 minutes you will receive something you have long awaited.
Have faith!


This mail has for sure stirred some of my childhood days memory ! When we were children, We used to get some weird mails during annual holidays .. ! It happened during the holidays when my elder sister wrote her year 10 examinations and was anxiously if not eagerly waiting for her results. One day, She received a small post card from one of her well-wishers saying that she should send at least 50 similar post cards to her friends copying the content of the letter as it was! The tiny post card had been minutely inscribed with some amazing information about how Tirumala Sri Venkateshawara performed some incredible miracle in one of His numerous devotees’ life that we needed then a magnifying glass to read through. It also said she she would receive some good luck if she sent the letters within 2 days.

There was a warning as well 🙂 If she failed to do so,She would invite some bad luck on her way . We were quite young. Especially my elder sister was a bit timid and very soft natured girl. So she took it very serious and started crying ! My mom tried to console her saying we should not take those letters seriously but then gave in as my sister was very upset. So she gave some money and asked my sister to buy some post cards ..

As we were 4 young ladies including my loving mum, we did not worry too much but started copying the letter very sincerely thinking after all we were serving Sri Balaji only ! As we finished writing that amazing story on those fifty tiny Indian post cards , My sister started crying loudly !

My mother was puzzled and so were we as we just then finished publishing one great bunch of an amazing story on Sriman Narayanan’s wonderful leelai!! When we asked my sister why she was crying like that , she said she did not have fifty friends , let alone their postal addresses to send 🙂

My mother sweetly replied we did not have to cause such problems to others by sending those cards even if we knew that many friends. She said Lord Venkateshwara is not only merciful but very magnanimous and so very much loving that we will send those amazing letters back to Sri Balaji Himself ! .
So in recipients address column, we wrote “To Sri Venkateshwara, Thirup paarkadal, Vaikuntam “.

Faith is one thing but mails or letters like this sometimes cause unneccessary fears as well to the person who is reading !! I firmly believe Bakthi and devotion are sefless services , not something that motivates us to seek some materialistic benefits or lucks with short cut routes!!

I do not know whether my family remembers this story but this is still fresh in my memory and brings a huge smile on my face while I am writing this to you 🙂

Don’t forget this that Any time is lucky time when we chant the Lord’s holy names and sing His Glories .. !!!

I love Sri Ganesha as well as He always motivates me to stay tuned in my devotional service through his very cute broken Tusk that He broke on purpose to write Mahabharath, An inspiring epic about Lord Krishna !!!! What an amazing spirit and selfless task and How much he must have loved and been enthusiastic to write Mahabarath in this way!!!!!!.

So Jai Ganesha ..!
Jai Jai Govinda ..!


Read Full Post »

Halaal , Kosher or Kashrut But Prasadam

ஹலால் , கோஷர் அல்லது கஷ்ருட் அதாவது பிரசாதம் !

நான் பார்த்த வரையில் உண்மையான யூதர்கள் , கிறிஸ்த்தவர்கள் மற்றும் முஸ்லீம்கள் சுத்தமான சாத்வீகர்களாய், சாத்வீக உணவினை மட்டுமே எடுத்துக் கொள்பவர்களாய் இருக்கிறார்கள்.. எனக்கு தெரிந்து சிட்னியில் சில முஸ்லீம்கள் காப்பி, டி மற்றும் கோக்கோ முதலான கபைன் ரிச் பொருட்களையும் உபயோகிப்பதில்லை . அவர்கள் காய் கறி, கீரை , கனி வகைகள் , தானியம் மற்றும் பருப்பு வகைகள் மாத்திரமே பிரசாதமாய் எடுத்துக் கொள்கிறார்கள் .. இவர்கள் ஹலால் மற்றும் கோஷருக்கு உண்மையான பொருள் அறிந்தவர்கள் .. துரதிர்ஷ்ட வசமாக இவர்களை பற்றி யாரும் அதிகம் பேசுவது இல்லை என்பதோடு இவர்கள் ஏதோ விந்தையான பழங்கால மனிதர்கள் அல்லது பழமை வாதிகள் என்பது போல சித்தரிக்கப் படுவது வேதனையிலும் வேதனை ..

இந்த ஹலால், கோஷர் அல்லது கஷ்ருட் என்பதற்கெல்லாம் பொருள் , தாங்கள் பயன்படுத்துவதை பெருமாளுக்கு முதலில் நிவேதனம் செய்து விட்டு பிறகு எடுத்துக் கொள்வது என்று பொருள் … ஆனால் துரதிர்ஷ்ட்ட வசமாக இப்போது வதைத்துக் கொல்லப்பட்ட மிருகங்களின் இரத்தம் மற்றும் ஜெலாட்டின் இல்லாத பொருட்கள் மட்டும் கோஷர் மற்றும் ஹலால் என்று முத்திரை இடப்பட்டு வியாபாரத்தை பெருக்கும் ஒரு யுத்தியாகி விட்டது … வதை படாமல் எந்த உயிரையாவது யாரேனும் கொல்ல முடியுமா என்று எனக்குத் தெரிய வில்லை .. 😦

துருவை நான் பிரசவித்த சமயம் , எனக்கு பார்ஷியல் அனஸ்தீசியா கொடுத்தார்கள் .. பிரசவ வலி தெரியாமல் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக ..! அந்த ஊசியை முதுகில் குத்திய போது வலித்ததே ..அதைக் குத்திக் கொண்டிருந்த நேரம் முழுதும் சுருக் சுருக் என்று இருந்து கொண்டே இருந்தது ..குழந்தையை பெறப் போகும் ஆர்வத்தில் அந்த வலிகள் எல்லாம் பெரிதாய் தெரிய வில்லை .. தெரிவதில்லை !!!

அல்லாவும் , ஜெஹோவாவுமாய் பகவான் உயிர்களை வதைக்காமல், அவற்றின் ரத்தத்தை சிந்தாமல் தயாரிக்கும் பொருட்களையே உங்கள் உணவாக எடுத்துக் கொள்ளலாம் ..அதையும் எனக்கு நிவேதனம் அளித்த பின்பே அருந்துங்கள் என்று சொன்னதின் பொருள் வெறும் தாவரங்களை மட்டுமே நீங்கள் உணவாகப் பயன் படுத்திக் கொள்ளலாம் என்பது தானே ஒழிய , ஆட்டையும் மாட்டையும் முதலில் குரல் வளையை கட் செய்து மொத்த ரத்தத்தை உறிஞ்சி எடுத்து பிறகு பயன் படுத்துங்கள் என்பதில்லை .. இவர்கள் அதன் குரல் வளையை அறுக்கும்போது அது எத்தனை வேதனை படும் .. ? தன் கன்றினை பிரிந்த தாய் மாடும், தன் தாயை பிரிந்த கன்றும் எத்தனை வதை படும் ..துடி துடிக்கும் .. கோழியைப் பிரிந்த குஞ்சும், குஞ்சினை பிரிந்த தாய் கோழியும் எத்தனை தவி தவிக்கும்.

தன் துணையை பிரிந்த அன்றில் பறவை, மணி புறா, லவ் பார்ட்ஸ் எல்லாம் விரைவிலே அந்த துயரத்திலே மாய்ந்து விடுமாம் .. எந்த தோட்டத்தில் சென்று பொறுக்கினாலும், கோழியும், அதன் குஞ்சுகளும் அதனதன் குடும்பத்தோடு தான் இணைகின்றன.. ஒரு கோஷாலையில் எத்தனையோ கறவை மாடுகள்.. அதனதன் கன்றுகள் சரியாய் அதனதன் தாயை நோக்கி ஓடுவதில்லையா? அதெப்படி இவற்றிற்கெல்லாம் ஒன்றும் தெரியாது என்று நம்முடைய அறியாமையால் நாம் அவற்றை நம் நாவின் சுவைக்காக உண்போம் !

நம் குழந்தை கீழே விழுந்து லேசாகக் கீறிக் கொண்டால் கூட பதை பதைக்கும் நாம் , இன்னொரு உயிரை எப்படி அடித்துக் கொன்று, அதையும் சமைத்து வேறு சாப்பிடுகிறோம் .. இந்த வாயில்லா பிராணிகளும், கையாலாகாத பிராணிகளும் நம்மை விட பலம் மற்றும் புத்தி குறைவு என்கிற ஒரே காரணத்தால் நமக்கு உணவாகிப் போக வேண்டுமா?நம் குழந்தைக்கு மூளை வளர்ச்சி குறைவு என்றால் என்ன செய்வோம் ? இன்னமும் பொத்திப் பொத்தி பாது காத்து விசேட அக்கறை எடுத்துக் கொள்ள மாட்டோம் ?

வெறும் வாய் ருசிக்காக இப்படி மற்ற உயிர்களை அழித்துத் தின்பவர்களை பார்க்க எனக்கு ரொம்ப வருத்தமாய் இருக்கிறது .. எங்கள் வர்க்கத்திலேயே சிலர் இருக்கிறார்கள் இப்படி .. செய்வது பெருமாள் கோவில் பூசாரி வேலை … தின்பது முனியாண்டி விலாஸ் சாப்பாடு என்று இருக்கும் இது போன்ற ஆட்களை பார்த்தால் அடி வயிறு கலங்குகிறது ..

இவர்களை பற்றி எல்லாம் நான் எதற்கு வருந்த வேண்டும் என்றால் ..சொல்வது சுலபம் ..ஆனால் மனது நிச்சயம் வருந்துகிறது .. யாரேனும் எக்கேடு கேட்டு போனால் எனக்கென்ன என்று எப்படி இருக்க முடியும் ..? இப்படி செய்து விட்டு நமக்கு இறை நம்பிக்கை உள்ளது என்று வேறு சொல்லிக் கொள்கிறோம் … எல்லோருக்கும் அவரே தந்தை எனும் பற்றத்தில் , நாம் செய்யும் பிழையை மாத்திரம் பகவான் பொறுத்துக் கொள்வார் என்று எப்படி நாம் நம்பலாம் ..? அதற்கு லஞ்சமாய் சில பூஜைகள் காணிக்கைகள் கொடுத்து விட்டால் சரியாகி விடுமா? நம் குழந்தை தவறு செய்யும்போது , அதை கண்டித்துத் திருத்த நாமும் அவர்களுக்குத் தண்டனை தருகிறோம் இல்லியா? அது அக்கறையின் வெளிப்பட்டு தானே ? அதே போல நாம் செய்யும் எல்லாத் தவறுகளுக்கும் பகவானின் சபையில் நிச்சயம் நமக்கு தண்டனை உண்டு என்பதான அமைப்பே இந்த பாவ புண்ணிய வங்கிக் கணக்கு எல்லாம் என்று நான் நம்புகிறேன் !

பகவானே .. உலகம் முழுவதும் எல்லோரும் எல்லோர் மீதும் அன்பு பாராட்டி வாழ்ந்து , முடிவில் எல்லோரும் உன்னையே அடையச் செய்யுங்கள் …

நான் ஒன்றும் சாப்பிடு வதில்லை …ஆனால் என் குழந்தைகளுக்குத் தருகிறேன் … நான் ஒன்றும் கொல்வதில்லை … நானும் சாப்பிடுவதில்லை என் குடும்பமும் சாப்பிடுவதில்லை ..ஆனால் என் கடையில் இதை வைத்து விற்கிறேன் … ஏன் என்றால் நான் வைத்திருப்பது பல சரக்குக் கடை என்றெல்லாம் என்னை போன்று பல குறைகளை வைத்துக் கொண்டு சப்பை கட்டு கட்டுபவர்களுக்கு !

ஒரு உயிரை கொல்பவர்கள், ஒரு உயிரை உணவாக எடுத்துக் கொள்பவர்கள், ஒரு உயிரை கொன்று அதை தாங்கள் புசிக்காமல் போனாலும் அதை மற்றவர்களுக்கு பரி மாறுகிறவர்கள் , ஒரு உயிரைக் கொல்வதற்கு உறுதுணையாய் இருப்பவர்கள் அதன் மூலம் வியாபாரம் நடத்துபவர்கள் , ஒரு உயிர் கொல்லப் படுவதை பார்த்து ஏதேனும் செய்ய முடியும் நிலையில் இருந்தாலும் ஒன்றும் செயாமல் சும்மா இருப்பவர்கள் என்று இவர்கள் எல்லோரும் ஒரே அளவிலேயே பாவம் செய்கிறவர்கள் என்று பகவான் சொல்லுகிறார் .. என் தங்கையை கொன்று தின்று விட்டு , என் அப்பாவிடம் நான் நல்ல பெயர் வாங்க முடியுமா ? அப்படி என்ன ஒரு சுயநலமான பிறவி எனக்கு வேண்டும் பகவானே , என்னை நீயே நல் வழிப் படுத்த வேண்டும் என்று அவரிடம் இறைஞ்சிக் கேட்டுக் கொள்கிறேன் ..!

Read Full Post »

This slideshow requires JavaScript.

கருமை நிறக் கண்ணா !

என்னுடைய ப்ளாக் தோழி குந்தவை , இந்தக் கருத்தை திரைகடலில் வெளியிட்ட போதே , என்னுடைய கருத்தையும் விரிவாக பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று நினைத்தேன் …பின் இதையே ஒரு பதிவாகப் போட்டு விடலாம் என்று தோன்றியதால் … இந்தப் பதிவு 🙂


அதை கூட சகித்து கொள்ளலாம்… என்னமோ கருப்பா இருந்தா ஒன்றுமே அவங்களுக்கு கிடைக்காது மாதிரியும்.. சிகப்பா இருந்தால் தன்நம்பிக்கை அதிகரிப்பதுடன் எல்லாமே சாதிக்கமுடியும் போலவும் காட்டுவதை தான் சகிக்கமுடியவில்லை. எனக்கு அந்த விளம்பரத்தை பார்த்தாலே எரிச்சலாக இருக்கும்.

கருப்பு நிறமாய் இருந்தால் இந்தியாவில் மதிப்பு கம்மி … பெண் கருப்பாய் இருந்தால் திருமணம் தள்ளிப் போகும்.. ரிசப்ஷனிஸ்ட் முதற் கொண்டு அலுவலகம் கூட்டும் வேலைக்கு ஆள் எடுப்பதாய் இருந்தாலும் மனிதர் சிகப்பாய் ஆள் பார்க்க நன்றாய் இருக்க வேண்டும் …அப்போது தான் நேர் முகத் தேர்வில் ஒரு சுற்று முடிந்து அடுத்த சுற்றிற்கு செல்ல முடியும் .. நல்ல குணமுள்ள ஒருவரை வெள்ளை யுள்ளம் கொண்டவர் என்றும், கொஞ்சம் அப்படி இப்படி என்று போக்கு காட்டுகிறவர்களை , உன் உள்ளமும் உன்னை போலவே கருப்பு என்று கேலி செய்யும் கொடுமை எல்லாம் தாங்க முடிவதில்லை ..

இதெல்லாம் பர வாயில்லை விவரம் புரியாத வயதிலேயே, குழந்தை கொஞ்சம் கருப்பாய் இருந்தால் , உன்னை ஹாஸ்பிடலில் மாற்றி விட்டார்கள் என்கிற வேடிக்கை பேச்சில் இருந்து, பருவ வயதில் விளையாடும் குழந்தைகளை , வெயிலில் விளையாடாதே , முகம் கருத்து அப்பறம் பார்க்க சகிக்க மாட்டாய் என்கிற வரையில் எல்லாமே கருப்பை தாழ்வுணர்ச்சியின் அடையாளமாகவே நம் நாட்டில் பெரும்பாலான மக்கள் சித்தரிக்கிறார்கள்..

அழகு என்றாலே நல்ல நிறமாய் இருப்பது என்கிற ஒரு மாயத் தோற்றம் வந்து விட்டது இப்போது .. !!!

ஆனால் பாருங்கள் .. கோகுலம் இருப்பது நார்த் இந்தியாவில் .. அங்கு தென்னகத்து மக்களை விட மக்கள் நிறத்தில் கொஞ்சல் கூடுதலாய் இருப்பார்கள் என்று கருதுகிறேன் .. அங்கு வளரும் நம் செல்லக் கண்ணன் கருப்போ கருப்பு ..அப்படி ஒரு கருப்பு … அந்த கருப்பை போல யாருமே கண்டது இல்லை ..எனவே அதை ஆழ்ந்த நீல வண்ணக் கருப்பு என்று கொண்டாடிப் பேசி மகிழ்ந்தார்கள் கோகுல வாசிகள் … அவர்கள் யாருமே ரொம்ப படிப்பு வாசமோ, பெரிய செல்வச் செழிப்போ இல்லாத வெகுளி மனிதர்கள் … இருந்தாலும் கண்ணனின் வண்ணமே சிறந்தது என்று அவர்களுக்குப் புரிந்தது .. நம் பெருமானும் தனது வண்ணமாய் கருப்பினையே தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டதில் இருந்தே இதன் சிறப்பை நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் .. உடனே சிகப்பாய் இருந்தால் , வெள்ளையாய் இருந்தால் குற்றமா என்று யாரும் எண்ணி வருந்த வேண்டாம் 🙂 கண்ணனுக்கு அதுவும் பிடிக்கும் …மகா லக்ஷ்மி ராதை நல்ல பொன்னிறமாம் ..

ஒரு பெண் கருப்பாய் இருந்தால் , அவளுக்கு கண்ணனின் அம்சம் வந்திருப்பதை எண்ணியும், அவளே சிகப்பாய் இருந்தால் லக்ஷ்மியின் அம்சம் வந்திருப்பதாகவும் எண்ணி எப்படி இருந்தாலும் சந்தோஷப்பட வேண்டும் … நம்ம துருவிற்கு ராதையின் அம்சமும் கண்ணனின் அமசமும் கலந்து இருப்பதாய் எனக்குப் படுகிறது 🙂 (நான் தான் பேராசைக் காரியாயிற்றே .. எனவே கிருஷ்ணர் என் பேராசையை நிறைவேற்றி இப்படிக் குட்டிக் கண்ணனாய் என்னிடம் வந்திருக்கிறார் என்று நினைக்கிறேன் )

நம்ம குட்டி துருவ் பிறந்து சொன்ன முதல் வார்த்தை ராதா … அவன் முதன் முதலில் தானாய் எழுந்து ஓடிய நாள் நாங்கள் ஆண்டாள் கல்யாணம் செய்த பங்குனி உத்திரம் நாள் … ஓடி சென்று ராதை எடுத்துக் கையில் வைத்துக் கொண்டு ராதே ராதே என்று பாடினான் … பிறகு நடக்க சுத்தமாய் ஆர்வம் காட்டவே இல்லை .. ஆனால் முட்டி போட்டுக் கொண்டே நடப்பான் .. யானை போல் முட்டிக் கால் போட்டு இல்லை .. பெரிய மனிதர்களை போல, ஏதோ அவனுக்கு யாரோ தண்டனை கொடுத்து விட்டது போல .. அவ்வப்பொழுது கார் பெட்டில் மட்டுமே நடப்பான் .. தரையில் நடக்க ரொம்பவே தயங்குவான் … ஒரு வேளை குழந்தை பால் சரியாய் குடிக்காமல் இருப்பதால் , கால்சியம் குறைபாடு வந்து நடக்க முடிய வில்லையோ என்றெல்லாம் யோசித்துக் கொண்ட இருந்த போது திடீரென்று , நரசிம்மர் ஜெயந்தி முதற் கொண்டு ஒரேயடியாய் ஓடி யாடத் தொடங்கினான் ..

கிருஷ்ணா வை நானா என்பான் .. கோவிந்தாவை தாதா (பெரிய தாதா என்பது போல 🙂 ) என்பான் .. ராதை மாத்திரம் ராதா என்று அழகாய் சொல்லுவான்.. மிருந்தங்கம் போன்ற அமைப்பில் எது கிடைத்தாலும் வாசிக்கத் தொடங்கிவிடுவான் … “ஆஆஅ ராதே ராதே ராதே.. ஆஆஅ..”என்று கீர்த்தனம் பாடிக் கொண்டே இருப்பான்.. 🙂

குழந்தை பேசுவது மழலையாய் இருந்தாலும், லோகத்திற்கே தந்தையை சரியாய் நானா என்று சொல்வதில் எனக்கு சந்தோசம் .. எல்லோருக்கும் தலைவனான நம்ம திருமலை வாழ கோவிந்தனை தாதா என்று அழைப்பதில் பூரிப்பு .. எல்லாக் குழந்தையும் அம்மா வென்று சொல்லுமே என்று நானும் ஆசையாய் எதிர் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாலும், ராதா என்று லோக மாதாவை முதலில் அழைத்ததால் அளவில்லாத மகிழ்ச்சி என்று யசோதையின் பாவத்தை எனக்கு ரொம்பப் புரிய வைத்த குழந்தை … என்னுடைய குரு … !

கண்ணனைக் காட்டுபவர் தானே நம் குரு ..நான் குழந்தை துருவில் கண்ணனையே காண்கிறேன் ..எனவே அவனே என்னுடைய குரு …

மேக வண்ணச் ஸ்யாமளனைக் காட்டி

கிருஷ்ணா சொல்லு என்றேன்

நானா என்றாய் …!

திருமலை வாழ் பெருமானைக் காட்டி

கோவிந்தா சொல்லு என்றேன்

தாதா என்றாய் !

அப்படி இல்லை இப்படி சொல்லு

என்று மீண்டும் மீண்டும் சொன்னேன் …!

கை கொட்டிச் செல்லக் குட்டி

நீ சிரித்த சிருங்காரச் சிரிப்பில்

சுள்ளென்று உறைத்ததடா,

நீ சொல்லாமல் சொன்ன பாடமெல்லாம் !

லோகத்திற்கு தந்தையை

நானா என்று நீ சொல்வதே சரி !

ஈரேழு லோகத்திற்குத் தலைவனை

தாதா என்று நீ அழைப்பதே உண்மை !

சொல்லித் தருவதை விட்டு விட்டு

கற்றுக் கொள்ள என் ஆசான்

இவர் மூலம் கற்றேன் பாடம்

பேசுவது மழலை சொல்லில்லை கேளீர்

மாயக் கண்ணனாம் இவர் பேச்சு

என் கண் திறக்கச் சொல்லும் வேதம் !

Read Full Post »

This slideshow requires JavaScript.

பகவானிற்கு சமைக்க மடி அவசியமா?
Hare Krsna,

ஒரு சிலர் தாங்கள் உணவருந்தும் அதே தட்டுகளோடு பகவானின் தட்டு, டம்பளர் , சமைக்கும் பாத்திரங்கள் எல்லாம் போட்டு கழுவுவதை சில நேரங்களில் பார்க்க நேரிடுகிறது.. மேலும் சில நேரங்களில் தாங்கள் உணவருந்தும் அதே தட்டுகளிலும், கோப்பைகளிலும் பகவாநிற்கு நெய் வேத்தியம் செய்வதையும் அவ்வப்பொழுது காண நேரிடுகிறது. .. ! எனக்கெல்லாம் எங்களது தேவைக்காய் நாங்கள் உபயோகப் படுத்தும் , எங்களது எச்சிற் தட்டுகள், குடுவைகள் மற்றும் கோப்பைகளில் எல்லாம் பகவாநிற்கு உணவை படைக்க வேண்டும் என்கிற சிந்தனை சரியாகப் படவில்லை .. !!!

ஒரு பக்தரின் இல்லத்தில் விருந்திற்கு அழைத்தார்கள் .. சாப்பிடும்போது சாதம் வடித்த பாத்திரத்தில் கொஞ்சம் மிகுந்தது ..அவர் தான் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும் அதே கையால் அதை வழித்துத் தன் தட்டில் வைத்துக் கொண்டார் .. எனக்கு பகவானே என்று இருந்தது .. !!!!! அதே பாத்திரத்தில் அவருக்கு நெய் வேத்தியம் சமைத்து அதை நானே பகவானுக்கு அன்று படைக்கவும் செய்தேன் .. பொதுவாக நன் பிரசாதம் மட்டுமே அருந்துவதால், எங்களது நண்பர்களின் இல்லத்திற்கு செல்லும்போது நானே சில நேரங்களில் அவர்கள் முன்பே நெய்வேத்தியம் செய்திராத பட்ச்சத்தில் பகவானுக்கு படைக்கவும் செய்து விடுவேன் .. ! இது பெரிய வரம் இல்லையா !!

சரி மீண்டும் விஷயத்திற்கு வருகிறேன்.. தான் அவ்வாறு நடந்து கொண்டதும் அவருக்கே ஏதோ தோன்றியது போல, உன் போல நான் ரொம்பவும் சுத்தம் இல்லை என்று அவர் என்னிடம் சொன்னார் .. “சபரி எல்லாம் எச்சில் படுத்தித் தந்ததை ராமர் எடுத்துக் கொண்டார் இல்லியா … நீ தான் ரொம்பவும் அப்படி இப்படி என்று இருக்கிறாய் .. ஏன் கூடுதல் சிரமம் … அப்படித்தான் நீ பண்ண வேண்டும் என்று இருக்கிறதா என்ன .. அதுவும் நாமிருக்கும் இந்த அந்நிய தேசத்தில் இதெல்லாம் அவ்வளவு சாத்தியம் இல்லை “, என்று அவர் ஏதேதோ உதாரணம் வேறு சொல்லிக் கொண்டு போக , அவருக்கு சபரி போன்ற களங்கமில்ல பக்தி என்றும் இப்படியே நிலைத்திட பெருமாளிடம் வேண்டிக் கொண்டு என்னுடைய கருத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டேன்..

“நீங்கள் இப்படி இருப்பதை பற்றி நான் எதுவும் சொல்ல இயலாது ..அதற்கெல்லாம் எனக்கு எந்த ஒரு தகுதியும் இல்லை.. உங்களுக்கும் கண்ணனுக்கும் இருக்கும் பக்தி உங்களிருவருக்குமே தெரியும்..ஆனாலும் எனக்கு பகவானுகேன்று சிரத்தையாய் , அக்கறையாய் சுத்தமாய் , மரியாதையாய் இருப்பதே பிடித்திருக்கிறது. ஒவ்வொருவரின் பக்தியும் ஒவ்வொரு ரகம். சபரி போல ராமருக்காய் அவர் வரவை மட்டுமே அன்றாடம் எதிர் பார்த்துக் கொண்டு , வேறு எந்த பிடிப்பும் பற்றுதலும் இல்லாமல், அவருக்கு ..அதுவும் என்றோ ஒரு நாள் வரப் போகும் அவருக்காக அத்தனை நாளும் காட்டு வழியை சுத்தப் படுத்தி, வழி எங்கும் நறு மலர் தூவி, புதிய சுவை மிகும் பழங்களை அன்றாடம் அவர் அருத்துவதற்காய் பறித்து , அவரின் வருகைக்காகவே ஒரு மாதவம் இருந்த அவர் போன்ற பக்தி உங்களுக்கும் கை கூடி இருப்பதில் எனக்கு ரொம்பவும் மகிழ்ச்சி .. ஆனால் எனக்கு இன்னமும் அத்தனை யோக்கியதை எல்லாம் இல்லை .. ஒரு வேளை வரும்போது நானும் அவ்வாறு இருப்பேனோ என்னமோ என்று “, சொன்னேன்.

எனவே பக்தியில் இது தான் சரி என்று யாரும் யாரையும் பார்த்து சொல்ல முடியாது .. என் வழக்கமாய் நான் முடிந்த வரை நம்முடைய பெரியவர்கள் கூறி வந்த வழக்கத்தை அவர்கள் தங்கள் அனுபவத்தினால் எது நல்லது என்று முறைப்படி அறிந்து சொல்லி இருப்பதால், பெருமாளுடைய கைங்கர்யத்திற்கு அவற்றையே பின் பற்றுதல் என்பதாக வைத்திருக்கிறேன் .. அதிலே என்னையும் மீறி எத்தனையோ குறை பாடுகள்.. காம்ப்ரமைஸ் .. 😦 .. சில நேரங்களில் நான் முயற்சி பண்ணினாலும், கொஞ்சமும் அந்த வழக்கங்களை பின் பற்றுவது இல்லை இல்லை என்ற குற்ற உணர்வே மிகுதியாகத் தோன்றும் ரீதியிலேயே இருக்கிறது என்னுடைய வழிபாடுகள் எல்லாம் …. 😦

எனவே இங்கு நான் சொல்லி இருப்பது , நான் பின் பற்றும் முறை என்று மற்றுமே.. வழக்கம் போல, உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று இருந்ததது ..

எங்கள் வழக்கம் …

நாங்கள் எது சமைத்தாலும் பகவாநிற்கு நெய்வேத்தியம் அளித்த பின்பு மாத்திரமே சாப்பிடுவது வழக்கம் .. எங்கள் பாட்டி முதலானவர்கள் , பகவாநிற்கு சில வற்றை சமைக்க மாட்டார்கள் .. உதாரணம் வெங்காயம் , பூண்டு .. மேலும் பண்டிகைக் காலங்களில் உருளைக் கிழங்கு, கேரட், பீன்ஸ், கோஸ் போன்ற அந்நிய தேசத்துக் காய்களை தவிர்த்து தேசிக் காய்களிலேயே நெய்வேத்தியம் சமைப்பார்கள் ..

கிருஷ்ணருக்கும் எங்களுக்கும் எல்லா நாளும் பண்டிகை தான் .. எனவே நாங்கள் எது சமைத்தாலும் அது நெய்வேத்தியதிற்கு என்று மாத்திரமே சமைப்பது .. ஏதோ மாதத்திற்கு ஒரு நாள் வரும் பண்டிகைக்கு மாத்திரம் நிவேதனம் தந்தால், மற்ற நாட்களில் அவர் பட்டினியாய் கிடைப்பாரா இல்லை என்றால் நாம் வக்கணையாய் விதம் விதமாய் திங்கும்போது, அவர் வெறும் சாதமும் பாலும் பழமுமே எத்தனை நாள் தான் எடுத்துக் கொள்வார் ?

நம் இல்லத்தில் நித்தியமாய் அர்ச்சா மூர்த்தியாய் , நமக்காய் ரொம்ப விசேஷமாய் , நம்மோடு ஒருவராய் நமது விக்ரஹத்தில் நம்மையும் மத்தித்து குடி இருப்பவருக்கு இப்படித்தான் மரியாதை செய்ய வேண்டுமா ? கொழுக் மொழுக் கண்ணனே அழகு ? அவர் ஒன்னும் டயட்டில் இல்லை , நமது இல்லத்தை தேர்ந்தெடுக்க , என்று நான் என்னுடய பாட்டி மற்றும் அம்மாக்களிடம் வாதிட்டு எனது அம்மாவும் இப்போதெல்லாம் கிருஷ்ணருக்கு அன்றாடம் போகம் தருகிறார்கள் 🙂 !

ஆனால் எனக்கு இங்கு கிடைப்பதெல்லாம் பெரும்பாலும் இந்தக் காய்கறிகள் தான் !!!! நான் வெங்காயம் , பூண்டு மற்றும் மஷ்ரூம் இவற்றை மாத்திரம் தவிர்த்து பிற காய் கறிகளை சமையலில் சேர்த்துக் கொள்வது வழக்கம் … ஏகாதசி அன்று மாத்திரம் அரிசி , பருப்பு , பீன்ஸ் போன்ற வற்றை தவிர்த்து விடுவேன் (நோ க்ரைன்ஸ் அண்ட் நோ பல்செஸ் ) ( தமிழில் பருப்பு, பயிறு வகைகள் மற்றும் தானிய வகைகள் என்று சொல்வார்கள் என்று நினைக்கிறேன் … )

நெய்வேத்தியம் சமைக்கும்போது சுத்தமாய் குளித்து, ஏற்கனவே துவைத்த ஆடையை மட்டும் அணிந்து சமைக்க வேண்டும் … நான் சமையலறையை நன்கு சுத்தப் படுத்தி , ஒரு சின்ன பிரார்த்தனையோடு சமைப்பது வழக்கம் … நாம் சமைப்பது பகவாநிற்காக என்றால் சிரத்தையும் ஈடுபாடும் தானாய் வந்து விடும் … ஒரு சிலர் நெய்வேத்தியம் வெறும் சாதத்தை செய்து விட்டு சுவாமிக்கு வைத்து விட்டு, பிறகு தங்களுக்கென்று சமைத்துக் கொள்கிறார்கள் … ..
ஏன் என்றால் இட்லி,தோசை,பீட்சா , பாஸ்டா மற்றும் கேக் வகையறாக்கள் எல்லாம் சுவாமிக்கு நெய்வேத்தியமாய் வைக்கக் கூடாது என்பது இவர்களின் கருத்து . பாரம்பரியமான சமையலை மாத்திரமே பகவாநிற்கு நெய்வேத்தியமாக வைக்க வேண்டும் என்பது இவர்களின் அபிப்ராயம் .. அவருக்கு படைக்காமல் நாம் மாத்திரம் எப்படி சாப்பிடலாம் என்று நான் கருதுவதால் , நான் இது போன்றவைகளையும் அவருக்குப் படைப்பது.

அதோடு எனக்கு இன்னுமொரு அசையாத நம்பிக்கை. கிருஷ்ணருக்கு அன்றைக்கு எதை சாப்பிட வேண்டும் என்று விருப்பமாய் இருக்கிறதோ அதையே நான் சமைப்பதாக தோன்றும் .. பல நேரங்களில் காலையில் குளிக்கும்போது புதுப் புது ரெசிப்பிக்கள் மற்றும் ஐடியாக்கள் எனக்குத் தோன்றும் … இத்தனைக்கும் சமைப்பதில் எல்லாம் எனக்கு அனுபவம் ரொம்பவும் கம்மியே ! எனவே சமைக்க வைப்பது கண்ணனின் செயல் என்றே தோன்றும் ….

கிருஷ்ணருக்கு சமைப்பது தான் எங்களுக்கு .. கிருஷ்ணருக்கு நிவேதனம் செய்யாமல் நாம் எதை சாப்பிட்டாலும் அது பாவத்தை சாப்பிடுவதற்குச் சமம் என்பதால், ஏற்கனவே தின்ற பாவங்கள் போதும் என்பதாலும் நான் அவருக்கு சமைப்பதை மாத்திரமே எல்லோருக்கும் பரிமாறுவது என்கிற முடிவில் இருக்கிறேன் .. சில நேரங்களில் , கடைகளில் சூழ்நிலையின்(கொழுப்பு மற்றும் சோம்பேறித் தனத்தின் ) பேரால் சில பொருட்களை வாங்க நேரிடுகின்றது … உதாரணம் ப்ரெட் , ஜாம் அண்ட் சிப்ஸ் …

இவற்றையும் நான் கிருஷ்ணருக்குப் படைத்து விட்டு பின்பு தான் எடுத்துக் கொள்வது … இறைவனுக்கு தரும் நெய்வேத்தியம் மூன்று மணி நேரத்திற்குள் தயாரிக்கப் பட்டிருக்க வேண்டும் என்பது தன் சாஸ்த்திரம் … இந்த சிப்ஸ் வகையறாக்கள் எல்லாம் உண்மையில் ப்ரசாதமா என்று கேட்டால், கண்ணனுக்கு தந்து விட்டு , அவரை ஏற்றுக் கொள்ளுமாறு கேட்டு விட்டு பிறகு அருந்துவதால் பிரசாதம் என்று என்னை நானே சமாதானப் படுத்திக் கொள்கிறேன் … இதை எல்லாம் தயவு செய்து நீங்கள் பின் பற்றாதீர்கள் .. நான் முடிந்த வரை கடைகளில் வாங்கு வது குறைவே .. எப்பொழுதோ ஒரு முறை பிரணவ் கடைகளில் கிடைக்கும் சிப்ஸ், சாக்லேட் கேட்டு சில நேரம் அடம் பிடிக்கும்போது மனம் இளகி இப்படி செய்வேன் .. மேலும் ப்ரெட் எங்கள் இல்லத்திற்கு அருகில் சுடச் சுட எந்த ப்ரிசெர்வேடிவும் சேர்க்கப் படாமல் ஒரு பேக்கரியில் தயாரிக்கப் படுவதால், அதை பிரணவிற்கு வாங்குவது … ஸ்கூல் லஞ்சாய் அதை தருவது என் வழக்கம் .. ஏன் என்றால் அவன் பள்ளியில் லஞ்சை சாப்பிட மாட்டான் .. வீட்டிற்கு அப்படியே கொண்டு வருவான் .. இல்லா விட்டால் கடாசி விடுவான் ..இதற்கு இந்த கடை ப்ரெட்டே போதும் என்று இப்படி செய்து விடுகிறேன் .. (சரி ! சரி ! இனப் ஆப் மை எக்ஸ்கியூசஸ் ! )

ஆனால் நான் சொன்னது போல , அவ்வப் பொழுது புதியதாய் சமைத்து பெருமாளுக்கு நெய்வேத்தியம் அளிக்க வேண்டும் .. பிறகு பகவானின் பாத்திரங்களை நாம் பகவானாகவே பாவிக்க வேண்டும் … அவற்றியோ நமது தனிப்பட்ட உபயோகத்திற்குக் கையாளக் கூடாது .. சமைக்கும் போது , உப்பு காரம் எல்லாம் சரியாக இருக்கிறதா என்றெல்லாம் சுவை பார்க்கக் கூடாது … நாம் சாப்பிட்டதை பகவாநிற்கு நெய்வேத்தியம் அளிக்க முடியாது .. முதலில் அவர் சாப்பிட்ட பின் , நாம் எடுத்துக் கொள்வதால் தான் , சமைத்த உணவு பகவானின் பிரசாதம் என்று அழைக்கப் படுகிறது .

மேலும் கை தவறி கீழே விழுந்து விட்ட உணவுப் பொருட்களை பகவாநிற்கு நிவேதனம் அளிக்கக் கூடாது ..உதாரணமாய், புதியதாய் மொரு மொரு வென்று வடையை பொறித்து வைத்திருக்கிறோம் என்ற வையுங்கள் ..அவற்றை படைக்கும் முன் , கை தவறி கீழே விழுந்து விட்டால், அவற்றை மீண்டும் பகவாநிற்கு நிவேதனம் அளிக்கக் கூடாது .. ! கீழே விழுந்ததை நாம் நமது விரோதிக்கும் பரிமாற மாட்டோம் இல்லையா ? அப்படி இருக்கையில் எப்படி கண்ணனுக்கு அளிப்பது !!!

இதெல்லாம் சுகாதாரத்தின் அடிப்படையில் அமைந்தவை என்பதால் இவற்றை நான் தவறாமல் பின் பற்றுகிறேன் ! எங்கள் இல்லத்து கண்ணனுக்கு நான் இந்திய பாரம்பரிய சமையலோடு, பிட்சா , பாஸ்டா , பர்கர் முதலானா அந்நிய தேசத்து உணவு வகைகளையும் சமைத்து நிவேதனம் தருகிறேன் ..

Note:- நான் பார்த்த வரையில் உண்மையான முஸ்லீம்கள் , ஹலால் என்று இல்லாத எதையும் வாயில் வைத்துக் கொள்வதில்லை .. உண்மையான கிறிஸ்த்தவர்களும், யூதர்களும் கோஷர் என்று இல்லாத எதையும் எடுத்துக் கொள்வதில்லை .. இந்த ஹலால், கோஷர் என்பதற்கெல்லாம் பொருள் , தாங்கள் பயன்படுத்துவதை பெருமாளுக்கு நிவேதனம் செய்து விட்டு எடுத்துக் கொள்வது என்று பொருள் …

பெருமாளுக்கு பெயர் மொழிக்கு மொழி, கலாச்சாரத்திற்கு கலாச்சாரம் , ஆளுக்கு ஆள் சற்று வேறு பட்டாலும் , அவரை அடையும் வழி மற்றும் அவரை வழிபடும் வழி எல்லாம் ஏறத்தாழ ஒன்றாகவே இருக்கிறது !

எனவே நீங்கள் எதை அருந்துவதாய் இருந்தாலும், முதலில் கண்ணனுக்கு நிவேதனம் தந்து விட்டு பிறகு அருந்துங்களேன் .. அந்த சுவைக்கு எதுவும் ஈடாகாது என்பது என் நம்பிக்கை .

பிரசாதத்தை எப்படி உண்வது ?

ரொம்ப ரொம்ப மகிழ்ச்சியாய் !!! பிரசாதத்திற்கென்று ஒரு தனி ருசி இருப்பதை அதை சாப்பிட்ட ஒவ்வொருவரும் உணர்வார்கள் .. இது நிச்சயம் பக்குவமாய் சமயத்தவரின் கை மணத்தினாலோ , அல்லது சமைத்த பொருட்களின் ருசியினால் மட்டுமே வந்தது என்று சொன்னால் நான் ஒத்துக் கொள்ள மாட்டேன் .. ஏன் என்றால் நான் சமைப்பது கூட நன்றாய் இருக்கிறதே 🙂

இதற்கு உண்மையான காரணம் , பகவான் அதை சாப்பிட்டு திருப்திப் பட்டதால் தான் .. அவருக்கு பரிமாறும்போது தாயார் ருக்மிணி பார்த்து பார்த்து பரிமாறுவார் இல்லையா . குறை எல்லாம் அவர் சரி பண்ணி விடுவார் … 🙂 நாமும் நிம்மதியாய் , சந்தோஷமாய் பெருமாளின் பிரசாதத்தை ஒரு பிடி பிடிக்கலாம் .. 🙂

அவர் நமக்காய் , நாமும் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்கிற ஆசையில் நமக்கு வைத்த மீதம் என்று அதை உணர்ந்தோமேயானால், அதை உண்ணும்போது நம் மேனி சிலிர்க்கும் ..அதன் சுவை நம் சிந்தையை தூய்மைப் படுத்தும் .. பிரசாதத்தை எடுத்துக் கொள்பவர்கள் , மரியாதையோடு , நமக்கு அன்றாடம் படி அளக்கிறாரே பகவான் என்கிற நன்றியோடு ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பது என்னுடைய அபிப்ராயம் ..! உங்கள் கருத்துக்களையும் தெரிந்து கொள்ள ஆவல் .


This slideshow requires JavaScript.

Read Full Post »

எங்கள் இல்லத்து பிரசாதம் !

பிரசாதம் என்றால் ஏதோ கோவில்களில் கிடைப்பது மட்டுமே என்று சின்ன வயதில் நான் நினைத்துக் கொள்வது வழக்கம் .. பண்டிகை காலங்களில் பட்ச்சணங்கள் , இனிப்பு வகைகள் , விருந்து வகைகள் எல்லாம் செய்து சுவாமிக்கு நெய்வேத்யம் தந்து பின்பு எல்லோரும் அருந்தினாலும் கூட, பிரசாதம் என்றாலே கோவிலில் கிடைக்கும் சிற்றுண்டிக்கான பெயர் என்றே தோன்றும் 🙂

கொஞ்சம் வளர வளர பிரசாதம் என்றால் , பகவான் அருந்தியதன் மீதி என்கிற விவரம் புரிந்தது … பகவான் ராஜாக்களுக்கெல்லாம் ராஜா ..சக்ரவர்த்திகளுக்கெல்லாம் சக்ரவர்த்தி .. எனவே அவருக்கு சமைப்பது என்பது எவ்வளவு விசேஷம் .. நமது இல்லத்திலும் சுத்தமாய், பக்தியோடு அவரையே மனதில் நினைத்துக் கொண்டு சமைத்து , பின்பு முதலில் அவருக்குப் பரி மாறி பின் நாம் எடுத்துக் கொள்ளும் எல்லாம் பிரசாதமாகி விடும் .. ஏன் எனில் இல்லம் என்பது அவர் நம்மோடு உறையும் ஒரு சிறு கோவில் தானே 🙂

எனவே அவருக்காய் நெய் வேத்தியம் சமைப்பதில் தனி ஈடுபாடும் ..காதலும் பெருக ஆரம்பித்தது. இது எத்தனை பெரும் பாக்கியம் என்று உணர்ந்தபோது இன்னமும் சிறப்பாய் செய்ய வேண்டும் என்று உந்துதல் ஏற்படுகிறது ..எனவே அன்றாடம் அவருக்கு குறைந்தது ஒரு போகமேனும் செய்து படைப்பது வழக்கமாய் வைத்துள்ளேன் ..

எங்கள் இல்லத்தில் அவருக்கென்று தினுசு தினுசாய் அழகழகாய் தட்டுகள், டம்பளர்கள், விதம் விதமாய் கப் கள், குடுவைகள் , ஸ்பூன்கள் என்று வைத்திருக்கிறேன் .. 🙂 நாங்கள் உபயோகப் படுத்தும் எதிலும் அவருக்கு படைப்பதில்லை .. கிருஷ்ணர் அவருக்கென்று தனி பாத்திரத்தில் ஆடம்பரமாய் தந்தால் தான் ஏற்றுக் கொள்வாரா ..இல்லை என்றால் அவருக்கு இவ்வளவு ஆடம்பரமாய் வகை வகையாய் பாத்திரங்கள் வாங்கி படைத்தால் தான் ஏற்றுக் கொள்வாரா என்று கேட்டால் ..இல்லை ..!! அதாவது அதை பற்றி சொல்வதற்கு எனக்கெல்லாம் எந்த ஒரு அருகதையும் இல்லை ! அவரே சொல்வது போல் அன்போடும் பக்தியோடும் வெறும் தண்ணீரை மண் குடுவையில் கொடுத்தாலும் அவர் ஆசையோடு அதை ஏற்றுக் கொள்வார் .. குசேலரின் மனைவி கிழிந்த பழம் ஆடையில் முடித்து தந்த அந்த நான்கு பிடி வறுத்த அவல்பொறிதான் இன்றளவும் அவருக்கு ரொம்பப் பிரியமான போகமாய் இருந்திருக்கிறது !!!

ஏதோ என்னுடைய சொற்ப புத்திக்கு இப்படி அவருக்கு செய்து அழகு பார்க்க வேண்டும் என்று ஒரு ஆசை .. விதம் விதமாய் இங்கு பொருட்கள் கிடைக்கும் போது, அவருக்கு அவற்றில் நிவேதனம் செய்து பார்க்க வேண்டும் என்று .. மனதிற்கு தோன்றியது .. அவ்வளவே !

சில நேரத்தில் எங்கள் இல்லத்திற்கு வரும் நண்பர்கள் ஆக்சிடேண்டல்லி பகவானின் பொருட்களை தங்கள் உபயோகத்திற்கோ அல்லது கிருஷ்ணரின் சமயலறையில் உள்ள க்ரிஷ்ணருக்கான பொருட்களை அறியாமல் தங்கள் உபயோகத்திற்காய் எடுத்து கையாளும் சம்பவம் நடக்கும் .. அப்போதெல்லாம் முடிந்த அளவிற்கு பொறுமையாய் விளக்குவேன் .. கண்ணனிடமும் பெரிதாய் என்னுடைய கவனக் குறைவிற்காய் மன்னிப்பை கேட்டுக் கொள்வேன் ..

எங்கள் இல்லத்தில் சமையலறை முற்றிலும் கண்ணனுக்கே சொந்தம் … கிருஷ்ணாஸ் கிட்ச்சன் என்றே எல்லோரும் சொல்லுவோம் .. எங்கள் இல்லத்து மடப் பள்ளி .. ( நாங்கள் கையலம்பிக் கொள்ள, எங்கள் தட்டு , தம்பளர்களை எல்லாம் கழுவிக் கொள்ள ஸ்டாரே ரூமில் தனியாய் சிங்க இருக்கிறது ) .

நாம் சிரத்தையாய் அவருக்காய் சமைத்ததை எல்லாம் அவரருகில் அக்கறையுடன் வைத்து, அவற்றில் சற்றை தனியாய் அவருக்கான தட்டிலும் , கிண்ணிகளிலும் அழகாய் வைத்து, அவர் கை, கால் அலம்பிக் கொள்ள, உணவு அருந்தும் போது இடையில் நீர் அருந்த, உணவு அருந்தியதும் வாய் கொப்புளித்துக் கொள்ள, கை அலம்பிக் கொள்ள என்று நான்கு டம்ப்ளர்களில் அவருக்கு நீரையும் வைத்து என்னுடைய சேவகம் தொடங்கும்..

மேலும் ஒரு சின்ன டப்பாவில் (குட்டியூண்டு டப்பி என்பதே சரி .. 🙂 ) .. துளசி இலைகள் சிறிது, கொஞ்சம் குங்குமப்பூ, கொஞ்சம் ஏலக்காய் , கொஞ்சம் காய்ந்த திராட்ச்சை , கொஞ்சம் கிராம்பு .. இவற்றை போட்டு வைத்து அதையும் அவருக்கு சமர்ப்பிப்பேன் … இந்த சின்னக் குப்பியை நான் லவ் ஜார் ..காதல் குடுவை என்று செல்லமாய் சொல்லுவது .. இதில் என்னுடைய காதல், பக்தி எல்லாம் அடங்கி இருக்கிறது .. என் பக்தியும் இந்தக் குடுவையில் இருக்கும் பொருட்கள் போல ரொம்பக் கம்மி .. மற்றும் காய்ந்து உலர்ந்து போன சரக்கு தான் .. ஆனால் சிரத்தை ரொம்ப உண்மை .. கண்ணனுக்கு பண்ணவேண்டும் என்கிற ஈடுபாடு மற்றும் வைராக்கியம் நிரம்ப உண்மை என்பதால் அப்பெயர் .. 🙂

சமைத்த உணவுகள் எல்லாவற்றிலும் துளியேனும் துளசி இருக்குமாறு செய்ய வேண்டும் .. துளசி இல்லாமல் தந்தால் கண்ணன் எதையும் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார் என்பது ஐதீகம் .. இங்கு ஆஸ்திரேலியாவில் துளசிக்கு டிமேண்ட் அதிகம் என்பதால் , நான் இப்படி சின்னக் குப்பியில் நிழலில் உலர்ந்த துளசியை போட்டு வைத்துக் கொள்வது .. 😦

இது சரியான முறை இல்லை என்றாலும் , “பத்ரம் புஷ்பம் பலம் டயம் யோமே பக்த்தா ப்ரயச்சதி .. தத் அஹம் பக்தி உபஹ்ருதம் அச்ணமி பிரயதாத்மனஹா “என்று அவர் சொல்லுவதால் .. என்னுடைய எளிய உபசரணயையும் அவர் ஏற்றுக் கொள்வார் என்றே நம்புகிறேன் .

நான் “ஹரே கிருஷ்ணா” மகா மந்திரத்தை நான்கு தரம் சொல்லி , பிறகு க்ரிஷ்ணாஷ்டகத்தை பாடுவேன் ..பிறகு பச்சை மாமலை போல் மேனி ..சொல்லுவேன் .. பிறகு “பத்ரம் ..புஷ்பம் ..பலம் டயம் “எனும் பகவான் சொன்ன கீதையின் ஸ்லோகத்தை சொல்லி , நானும் அன்னையர் யசோதை , தேவகி மற்றும் கவுசலையின் அன்புடனும் அன்னை துளசி யின் பக்தியுடனும் இந்த பலகாரங்களை கண்ணனுக்குத் தருவதாய் கண்ணன் தயவு செய்து நினைத்துக் கொண்டு அவற்றை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்று பிரார்த்தித்துக் கொள்வேன். மேலும் அவருக்கான பலகாரங்கள் தயாரிக்கும் போதும், அதை அவருக்கு பறிமாரும்போதும் செய்யும், செய்த பிழைகள் எல்லாவற்றிற்கும் என்னை பொறுத்து மன்னித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் சிரத்தையோடு வேண்டிக் கொள்வேன் ..பிறகு மதுராஷ்டகம், ஸ்ரீமன் நாராயண
ன் கீதங்கள் என்று சூழலுக்குத் தக்கபடி சில கீதங்கள் … பிறகு சில நிமிடங்கள் அவர் உணவருந்தியபின், அவரது பிரசாதத்தை நாங்கள் எல்லோரும் எடுத்துக் கொள்வோம் ..

அவருக்காய் அவ்வப்பொழுது செய்த சில பிரசாதங்களின் புகைப் படங்கள் கீழே தந்துள்ளேன் ..

This slideshow requires JavaScript.

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: