Archive for the ‘என் குடும்பம்’ Category

A Very Strange Experience!!

We see Krsna in everything. My children literally grow up with Krsna. They eat His prasadam, listens to His stories every day and treats Him as the head of family.

Though they cannot speak Tamil, they sing Pallandu pallandu for perumal everyday. Even when they fight, they go and complain to Krsna about the other sibling. They will only listen to Krsna as well. Both my husband and adiyen would use only Krsna to pacify them. They are at least Krsna-fearing🙂

My first son will start his day with Acharyar thaniyangal, Bhagavad Gitai and Pallandu pallaanu after his regular sandya vandanam. He likes our sanadhana dharma and advocates it at his school whenever he can with very happy attitude. Adiyen do not teach much as I don’t know much. But whatever little adiyen is capable to teach, Krsna blesses my children to take them with such conviction due to the mercy of acharyar.

Even at temple, if anybody gives chocolates as prasadam which most of the times, to our misfortune, contain gelatin and are loaded with other non vegetarian preservatives, to our great relief and happiness, my children will not accept or eat them. My second son, who is 6 years old is very naughty and cheeky. He will pretend to accept it to provoke me but still won’t accept it even if I ask his to do so.

I know many parents would say their children sing very well, play instruments very well, say hundreds of slokam very well. These are the joys of parenthood and only mothers can understand what joy this bring out even though many think it is mere bragging. I see nothing wrong in it for these things only encourage children to do them more. In psychology it is called positive reinforcement and positive conditioning.

One thing that brings such a joy to adiyen is, they trust Krsna completely and treat His prasadam and Him one and the same. They will never compromise on prasadam:) This may sound ordinary for someone who live in divya desam but for children who grow up in western countries, this is such a challenge.

I consider my first son as the Guruvayoor kannan’s prasadam as we went to Guruvayoor first time in my life just few days after my marriage. Adiyen prayed sincerely to Guruvayoor kannan to come with me even if I have to go to Australia.

My first son, Pranav is also a very humble child. At least so far 🙂 in spite of turning a teenager this year 🙂 Today (November 9th) he came home and enquired me what adiyen would do if somebody slipped $50.00 into my bag and go away.

I told him I would give it back. He then asked me what I would do If I were in a train and that some body got down very quickly at the next station after slipping in the money.

I asked him straight away what the matter was. He said he was doing some school work on his lap top while sitting on the steps of the train. School children are not allowed to sit on seats in trains in Sydney as the tickets are free for them 🙂 The seats are for the passengers who buy tickets 🙂!! I wonder whether there is any rule for the passengers who buy tickets through discounted fair, like one leg on seat and another hanging!!!

When the next stop was announced, a middle aged man who appeared to be decent, went past him. For a brief second, he stopped by my son and he slipped something into my son’s packet and said “Buy a nice pair of pant or shoes, May God bless you” and then he rushed out to get down.

My son said he was really worried and scared in the beginning. Then he was taken aback as he realized the man had placed $50.00 into his shirt pocket!! This is a huge money for a kid, at least for Pranav as we don’t entertain pocket money!

When he told me, I did not know how to react being a community worker myself. I was very alarmed. I enquired to see if there is any risk of harm.

Why him? I was slightly panicked. I looked at my son and he looked fine to me. He wears his school uniform which says that he is going to one of the tops schools in Sydney, in fact No.2 in Sydney!! He carries his laptop (surface pro) and looks pleasantly dressed. So he definitely does not look like a poor child or under poverty!!! The only thing that might differentiate him from other kids is his shika (tuft / kudumi). So I was very concerned.

Even his shoes appeared to be fine though looked slightly battered. Schools in Sydney are of high standards and won’t let the students attend them if their dress code does not meet their standards.

He said his friends joked him that he should dress better 🙂, perhaps with designer brands! and even I wondered I must have ironed his uniforms !!!

As a concerned mother and a community worker, I called emergency and reported this incident. The police asked me whether I wanted to lodge any formal complaint. I told them ” no ” as I did not know the intention of the gentle man and did not want to cause him any nuisance as he might be really a loving and caring person. So no complaint was made against him but the incident was ‘reported’.

As a psychotherapist, I tried to work out the intention behind it the other way. My son might have reminded him of someone in his family or someone he had cared once or someone he had missed so much. Perhaps he might have thought Pranav a poor refugee child who is working very hard by the Asian/Indian appearance of Pranav!! or simply a reason he knows and only he can clarify. I tried to remain non judgmental, as my profession advises.

When my husband came from work, we explained what happened. My husband said I had over reacted by calling police.

May be. But I am a community worker ! The mystery man may be a gentle man and I do not want to suspect his noble intentions as I want to give him the benefit of doubt. Unfortunately some experience and my profession always make me little bit over cautious, over protective and over thinking 🙂

But still I was concerned as a mother. My husband and I told my son to be careful.

We are neither poor nor in need of such money. But we do know how this money can make a difference in others life. My son said he would like to give this to charity. We happily agreed to this.

Also we told him to ask the person to contact us if he happened to see the person again on train. We wanted to say our thanks to the person for his kindness and share our appreciation with him. At the same time, we also would like him to know that there might be other ways to do donation without scaring anyone 🙂. We also would like to ask the person whether he would be happy if we spent the money on Krsna and a charity run by our acharyar which we are going to do any way.

Let us see this from Krsna perspective. Where does Krsna come here? you may wonder 🙂

I can’t help but wonder such acts even if the intention is good. if the man has wanted to help, he could have donated to charity!!!! So this is rather an impulse act, not a planned one. something in Pranav must have made him do it 🙂 ( is he really looking very poorish ? , poor pranav : )

Putting aside negative thoughts and usual fears, I tried to see positive things in it. Many of my friends who are bhaagavathas told me that the person must have seen some innocence and effulgence in my son’s face. They implied that this must be from Krsna as they reminded me of the kindness in that gentle man is Krsna!!! I would love to think this way. But I am not very convinced of their suggestions 🙂 as we are nowhere near the definition of sincere bhagavathas, only trying our worst! We can do better 🙂

But adiyen told Pranav only few days ago that he should build temple for Rangamannar and udayavar in Sydney, Vamana desam as his duty to both acharyar and parents where Udayavar will be given utmost service. He was puzzled and said how he could do it. We told him not to worry and take prabhupada as his example who built many temples around world with less than 100 rupess in his pocket. Adiyen also said funnily that Lakshmi / thaayar would come by herself to build temple for her husband 🙂

I told Pranav to reassure (after a lenghty call with police) that it is just Krsna leela to prove that Lakshmi/dhanam will never be a problem if we are sincere. We realised even a small hut will be enough to conduct satsangam. Why million or billion dollar temple when all Krsna wants is patram, pushpam , palam and toyam !! So Pranav looked little convinced that he can build a temple for Udayavar.

Pranav shares his English birth day with Sri Ramanujar. On the day of his upanayanam, our acharyar gave him a book which read that around 1000 years ago, Sri Ramanujar was born on April 4th 1017. To our pleasant surprise, this is also the birth day of Pranav. What amazed us then and now is, only after Pranav was born, adiyongal took complete saranagathi at our Acharyar’s lotus feet and realized the importance of taking panchasamskaram and being a Sri Vaishnava.

Pranav’s school was quite opposite to Radha Gopinath Mandir in Sydney!!

I don’t know if Pranav sees Krsna everyday but adiyen thinks Radha Gopinath sees him every day and looks after him.

“May God bless you” is still ringing into my ear. May Krnsa bless the mystery man for his helping nature!!! Because he kind of made Pranav to understand service to Krsna is the first duty.

May Krsna bless everyone!!

Please note: Please note the intention is to create awareness within our own family to realise and relate everything is administered by Krsna and live life as a service to Him. adiyen apologises if this post makes anybody any inconvenience. RadheKrsna!

Read Full Post »

This slideshow requires JavaScript.

கருமை நிறக் கண்ணா !

என்னுடைய ப்ளாக் தோழி குந்தவை , இந்தக் கருத்தை திரைகடலில் வெளியிட்ட போதே , என்னுடைய கருத்தையும் விரிவாக பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று நினைத்தேன் …பின் இதையே ஒரு பதிவாகப் போட்டு விடலாம் என்று தோன்றியதால் … இந்தப் பதிவு 🙂


அதை கூட சகித்து கொள்ளலாம்… என்னமோ கருப்பா இருந்தா ஒன்றுமே அவங்களுக்கு கிடைக்காது மாதிரியும்.. சிகப்பா இருந்தால் தன்நம்பிக்கை அதிகரிப்பதுடன் எல்லாமே சாதிக்கமுடியும் போலவும் காட்டுவதை தான் சகிக்கமுடியவில்லை. எனக்கு அந்த விளம்பரத்தை பார்த்தாலே எரிச்சலாக இருக்கும்.

கருப்பு நிறமாய் இருந்தால் இந்தியாவில் மதிப்பு கம்மி … பெண் கருப்பாய் இருந்தால் திருமணம் தள்ளிப் போகும்.. ரிசப்ஷனிஸ்ட் முதற் கொண்டு அலுவலகம் கூட்டும் வேலைக்கு ஆள் எடுப்பதாய் இருந்தாலும் மனிதர் சிகப்பாய் ஆள் பார்க்க நன்றாய் இருக்க வேண்டும் …அப்போது தான் நேர் முகத் தேர்வில் ஒரு சுற்று முடிந்து அடுத்த சுற்றிற்கு செல்ல முடியும் .. நல்ல குணமுள்ள ஒருவரை வெள்ளை யுள்ளம் கொண்டவர் என்றும், கொஞ்சம் அப்படி இப்படி என்று போக்கு காட்டுகிறவர்களை , உன் உள்ளமும் உன்னை போலவே கருப்பு என்று கேலி செய்யும் கொடுமை எல்லாம் தாங்க முடிவதில்லை ..

இதெல்லாம் பர வாயில்லை விவரம் புரியாத வயதிலேயே, குழந்தை கொஞ்சம் கருப்பாய் இருந்தால் , உன்னை ஹாஸ்பிடலில் மாற்றி விட்டார்கள் என்கிற வேடிக்கை பேச்சில் இருந்து, பருவ வயதில் விளையாடும் குழந்தைகளை , வெயிலில் விளையாடாதே , முகம் கருத்து அப்பறம் பார்க்க சகிக்க மாட்டாய் என்கிற வரையில் எல்லாமே கருப்பை தாழ்வுணர்ச்சியின் அடையாளமாகவே நம் நாட்டில் பெரும்பாலான மக்கள் சித்தரிக்கிறார்கள்..

அழகு என்றாலே நல்ல நிறமாய் இருப்பது என்கிற ஒரு மாயத் தோற்றம் வந்து விட்டது இப்போது .. !!!

ஆனால் பாருங்கள் .. கோகுலம் இருப்பது நார்த் இந்தியாவில் .. அங்கு தென்னகத்து மக்களை விட மக்கள் நிறத்தில் கொஞ்சல் கூடுதலாய் இருப்பார்கள் என்று கருதுகிறேன் .. அங்கு வளரும் நம் செல்லக் கண்ணன் கருப்போ கருப்பு ..அப்படி ஒரு கருப்பு … அந்த கருப்பை போல யாருமே கண்டது இல்லை ..எனவே அதை ஆழ்ந்த நீல வண்ணக் கருப்பு என்று கொண்டாடிப் பேசி மகிழ்ந்தார்கள் கோகுல வாசிகள் … அவர்கள் யாருமே ரொம்ப படிப்பு வாசமோ, பெரிய செல்வச் செழிப்போ இல்லாத வெகுளி மனிதர்கள் … இருந்தாலும் கண்ணனின் வண்ணமே சிறந்தது என்று அவர்களுக்குப் புரிந்தது .. நம் பெருமானும் தனது வண்ணமாய் கருப்பினையே தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டதில் இருந்தே இதன் சிறப்பை நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் .. உடனே சிகப்பாய் இருந்தால் , வெள்ளையாய் இருந்தால் குற்றமா என்று யாரும் எண்ணி வருந்த வேண்டாம் 🙂 கண்ணனுக்கு அதுவும் பிடிக்கும் …மகா லக்ஷ்மி ராதை நல்ல பொன்னிறமாம் ..

ஒரு பெண் கருப்பாய் இருந்தால் , அவளுக்கு கண்ணனின் அம்சம் வந்திருப்பதை எண்ணியும், அவளே சிகப்பாய் இருந்தால் லக்ஷ்மியின் அம்சம் வந்திருப்பதாகவும் எண்ணி எப்படி இருந்தாலும் சந்தோஷப்பட வேண்டும் … நம்ம துருவிற்கு ராதையின் அம்சமும் கண்ணனின் அமசமும் கலந்து இருப்பதாய் எனக்குப் படுகிறது 🙂 (நான் தான் பேராசைக் காரியாயிற்றே .. எனவே கிருஷ்ணர் என் பேராசையை நிறைவேற்றி இப்படிக் குட்டிக் கண்ணனாய் என்னிடம் வந்திருக்கிறார் என்று நினைக்கிறேன் )

நம்ம குட்டி துருவ் பிறந்து சொன்ன முதல் வார்த்தை ராதா … அவன் முதன் முதலில் தானாய் எழுந்து ஓடிய நாள் நாங்கள் ஆண்டாள் கல்யாணம் செய்த பங்குனி உத்திரம் நாள் … ஓடி சென்று ராதை எடுத்துக் கையில் வைத்துக் கொண்டு ராதே ராதே என்று பாடினான் … பிறகு நடக்க சுத்தமாய் ஆர்வம் காட்டவே இல்லை .. ஆனால் முட்டி போட்டுக் கொண்டே நடப்பான் .. யானை போல் முட்டிக் கால் போட்டு இல்லை .. பெரிய மனிதர்களை போல, ஏதோ அவனுக்கு யாரோ தண்டனை கொடுத்து விட்டது போல .. அவ்வப்பொழுது கார் பெட்டில் மட்டுமே நடப்பான் .. தரையில் நடக்க ரொம்பவே தயங்குவான் … ஒரு வேளை குழந்தை பால் சரியாய் குடிக்காமல் இருப்பதால் , கால்சியம் குறைபாடு வந்து நடக்க முடிய வில்லையோ என்றெல்லாம் யோசித்துக் கொண்ட இருந்த போது திடீரென்று , நரசிம்மர் ஜெயந்தி முதற் கொண்டு ஒரேயடியாய் ஓடி யாடத் தொடங்கினான் ..

கிருஷ்ணா வை நானா என்பான் .. கோவிந்தாவை தாதா (பெரிய தாதா என்பது போல 🙂 ) என்பான் .. ராதை மாத்திரம் ராதா என்று அழகாய் சொல்லுவான்.. மிருந்தங்கம் போன்ற அமைப்பில் எது கிடைத்தாலும் வாசிக்கத் தொடங்கிவிடுவான் … “ஆஆஅ ராதே ராதே ராதே.. ஆஆஅ..”என்று கீர்த்தனம் பாடிக் கொண்டே இருப்பான்.. 🙂

குழந்தை பேசுவது மழலையாய் இருந்தாலும், லோகத்திற்கே தந்தையை சரியாய் நானா என்று சொல்வதில் எனக்கு சந்தோசம் .. எல்லோருக்கும் தலைவனான நம்ம திருமலை வாழ கோவிந்தனை தாதா என்று அழைப்பதில் பூரிப்பு .. எல்லாக் குழந்தையும் அம்மா வென்று சொல்லுமே என்று நானும் ஆசையாய் எதிர் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாலும், ராதா என்று லோக மாதாவை முதலில் அழைத்ததால் அளவில்லாத மகிழ்ச்சி என்று யசோதையின் பாவத்தை எனக்கு ரொம்பப் புரிய வைத்த குழந்தை … என்னுடைய குரு … !

கண்ணனைக் காட்டுபவர் தானே நம் குரு ..நான் குழந்தை துருவில் கண்ணனையே காண்கிறேன் ..எனவே அவனே என்னுடைய குரு …

மேக வண்ணச் ஸ்யாமளனைக் காட்டி

கிருஷ்ணா சொல்லு என்றேன்

நானா என்றாய் …!

திருமலை வாழ் பெருமானைக் காட்டி

கோவிந்தா சொல்லு என்றேன்

தாதா என்றாய் !

அப்படி இல்லை இப்படி சொல்லு

என்று மீண்டும் மீண்டும் சொன்னேன் …!

கை கொட்டிச் செல்லக் குட்டி

நீ சிரித்த சிருங்காரச் சிரிப்பில்

சுள்ளென்று உறைத்ததடா,

நீ சொல்லாமல் சொன்ன பாடமெல்லாம் !

லோகத்திற்கு தந்தையை

நானா என்று நீ சொல்வதே சரி !

ஈரேழு லோகத்திற்குத் தலைவனை

தாதா என்று நீ அழைப்பதே உண்மை !

சொல்லித் தருவதை விட்டு விட்டு

கற்றுக் கொள்ள என் ஆசான்

இவர் மூலம் கற்றேன் பாடம்

பேசுவது மழலை சொல்லில்லை கேளீர்

மாயக் கண்ணனாம் இவர் பேச்சு

என் கண் திறக்கச் சொல்லும் வேதம் !

Read Full Post »

This content is password protected. To view it please enter your password below:

Read Full Post »

This content is password protected. To view it please enter your password below:

Read Full Post »

Pranav and Newton’s’ law of gravity.

Pranav loves Science to the core of his heart. I have seen children wanting to become a Doctor, teacher, sport persons and even a movie actor. But if anyone asked Pranav what he wanted to become, his immediate response would be this : “I want to become a Space Scientist.”

At six, his passion about knowing our solar system and stars beyond our solar system is pretty amazing. He reads books that discuss about planets with such dedication. He knows lots of stuff about stars, planets, comets, meteorites and such asteroids that I don’t know or hardly remember. He says me why Pluto is not a planet anymore.

Our sample discussion.

Pranav: Ma , I love saturn ..it’s my most favorite planet.
I: I know ..you would . yes..sata( r) n , of course !
Pranav: you know why?
I: ???
Pranav: Saturn has got thousands of rings around and around it…and each rings ..is full of gases..and …they are ..
I: My head would spin .
Pranav: have any idea How many moons Jupiter has?
I : 63?
Pranav( not satisfied with my answer) : they are just the beginning mom, we(the scientists) are yet to explore the other side.

I: 😡 😡 😡

One day I was talking to him very seriously about the great scientists and mathematicians the world have ever had. I was wondering whether he would be amazed if I say What made sir Newton discover the law of gravity. I went to my kitchen and brought a beautiful apple to our study. My face was glowing with the thought how Pranav would be excited to see the Apple falling down and me explaining the mere fact that led Sir. Newton to discover the law of gravity..!

Pranav darl, I am going to demonstrate you an experiment that propelled a great scientist like Newton to invent the law of gravity. ( Gravity is always there…so it is not an invention 😦 ) . Saying this, I took the Apple and dropped it down. My face was beaming and I was slowly turning towards Pranav . Then I asked him whether he had any idea why the apple fell down.

Pranav simply said: Because the apple can’t fly, mom !

I: I was just stupefied and pulled over by the gravity of his response. Could not proceed 😦

Newton in his famous confessing letter to Bentley: “”That one body may act upon another at a distance through a vacuum without the mediation of anything else, by and through which their action and force may be conveyed from one another, is to me so great an absurdity that, I believe, no man who has in philosophic matters a competent faculty of thinking could ever fall into it.”

See how simply Pranav explained the above.

Children rule.

Quiz: If you went to moon and dropped an apple and a feather simultaneously, which would reach the ground first and why?

Pranav knows the answer 😀


Read Full Post »

பிரணவ் கிட்ட சொன்ன “பாட்டி வடை சுட்ட கதை “

ஒரு ஊருல ஒரு பாட்டி வடை சுட்டுக் கிட்டு இருந்தாங்களாம் ..ஒரு வடை இல்லை ரெண்டு வடை இல்லை.. நிறைய வடை ..எல்லாம் செம டேஸ்ட்டி வடை ..வகை வகையா ..இருந்தது அவங்க சுட்ட வடைகளனைத்தும் ..

கார வடை ..மெது வடை.. ஆம வடை..மசாலா வடை..வாழப்பூ வடை.. வாழக்காய் வடை ..முட்டை கோஸ் வடை .. பருப்பு வடைன்னு எல்லா வடையும் ஒரே நேரத்துல ஆசையா பேரன் பேத்திகள் சாப்பிடனும்னு செஞ்சாங்களாம் அந்த பாட்டி.

வடையோட மணம் அப்படியே காத்துல பரவிச்சாம். அது பக்கத்து மரத்துல வசிச்சுட்டு இருந்த ஒரு சோம்பேறிக் காக்காவையும் சுண்டு இழுத்துச்சாம் ..

வாயூரிய காக்கா அந்த பாட்டி கிட்ட போயி , ” பாட்டி ..இவ்ளோ விதம் விதமா வடை ..நான் பார்த்ததே இல்லை.. எதாவது ஒன்னே ஒன்னையாவது எனக்குத் தரியா ” , என்று கேட்டுச்சாம்..

பாட்டிக்கு வயசு தான் பெருசே தவிர மனசு ரொம்ப சின்னது ..சீ போ ஒன்னும் இல்லைன்னு விரட்டி அடிச்சாங்களாம்..

சும்மா போகுமா இந்த காக்கா.. மெல்ல மெல்ல கள்ளம் அதன் மனசுல புக , அது திருட்டு காக்காவாய் மாறி வடையை திருடிட்டு ஓடிடுச்சாம்..

மரத்து மேல ஏறி உக்கார்ந்து கிட்ட காக்கா, அதை சாப்பிட ஆரம்பிக்கும்போது ஒரு குள்ள நரி அங்க வந்துச்சாம்.

அது காக்காவை பார்த்து “ஹேய் காக்கா ..நீ ரொம்ப அழகு .. உன் குரலோ ரொம்ப இனிமை ..உன் பாட்டை கேக்காம எனக்கு டெய்லி தூக்கமே வருவது இல்லை.. எனக்காக ஒரே ஒரு பாட்டை பாடேன் ப்ளீஸ் ” என்று கெஞ்சி கேட்டுச்சாம்.

காக்கா கொஞ்சம் புத்தி சாலி ..அது அவ்ளோ சீக்கிரம் ஏமாறலை ..எனக்கே அல்வாவானு மனசுக்குள் நெனச்ச காக்கா , வாயில் இருந்த வடையை எடுத்து , காலுக்கு அடியில் வச்சிக்கிட்டு கா.. கானு கத்திச்சாம்..

நரி மாத்திரம் கேனையா என்ன..? மனசுக்குள் காக்காவின் சாமார்த்தியத்தை எண்ணி மெச்சிக் கிட்டாலும், நரி காக்காவை விட தந்திரம் வாய்ந்தது தானே ..அது காக்கா பாடறதை விடாம கேட்டு ரசிக்கிற மாறி நடிச்சதாம்..

உண்மையா பாராட்டுவது போல , ஆஹா ஓஹோ என்று பாராட்டிக் கிட்டே இருந்துச்சாம்.. குள்ள நரியின் புகழ்ச்சியில் இந்த காக்கா கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் புத்த்தியை இழக்க ஆரம்பிச்சதாம்.

மேலும் , மேலும் பாராட்டின நரியின் வார்த்தைகள் கேட்டு இந்த காக்கா உற்சாக மாய் “நிஜமா நாம ரொம்ப நல்லாத்தான் பாடறோமோ ” என்று நினைத்து அது பாட்டுக்கு பாடிட்டே கிடக்க இப்ப நரி தந்திரமாய் சொல்லுச்சாம் ..” ஏய் காக்கா ..நீ பாடறதே சூப்பராய் இருக்குதே ..நீ பாடிட்டே டான்ஸ் ஆடினால் எப்படி இருக்கும் ..எனக்காக ஒரு டான்ஸ் ஆடேன் ப்ளீஸ் ..அதையும் பார்த்துட்டு போயிடறேன்னு ” 🙂

புகழ் போதையில பரவசமான காக்காய் , இப்ப எச்சரிக்கை குணம் குறைந்து ஒரு குதியாட்டம் போட காலடியில் இருந்த வடை கீழே விழுந்திடுச்சாம் 😦

நரி வடையை எடுத்துகிட்டு , நாளைக்கு வந்து மீதி ஆட்டத்தை பார்க்கிறேன் காக்கா ..ஸீ யு ..சூன் -னு சொல்லி ஓடியே போயிடுச்சாம்.. 😉

நீதி 1: பாட்டி கிட்ட காக்கா மரியாதைய கேட்கறச்ச பாட்டி வடை கொடுத்து இருக்கலாம்.. பாட்டிக்கு நல்ல பேராவது வந்து இருக்கும் .. ஏமாளி பட்டம் கிடைச்சு இருக்காது ..

நீதி 2: வடையை வாங்கிட்டு போன திருட்டு காக்காய் ..முதலில் வடையை சாப்டுட்டு மத்த வேலை பார்த்து இருக்கலாம்.. .. எவ்வளவு பெரிய புத்திசாலியாய் இருந்தாலும் , . எவ்ளோ எச்சரிக்கையாய் இருந்தாலும் பத்தாது .. புகழ் போதையில் மாட்டி கிட்டா அவ்வளவு தான் ..அதிகமாய் யாராவது நம்மை புகழ்ந்தால் நாமும் அதிகமாய் விழிப்புணர்வு வோடு இருப்பது நல்லது ..

நீதி 3: நரி போல அசராமல் காரியத்திலேயே கண்ணாய் இருந்தால் , .ஏதாவது ஒரு வழி பொறக்கும். வெற்றி நிச்சயம்!

விபத்து : வடை திருடிட்டு வேகமா ஓடிப் போன நரி பாட்டி , சர்கஸ் கம்பனி வச்சி நடத்தும் பாட்டியோட பேரன் கிட்ட மாடிக்கிச்சாம்.. இப்ப கூண்டுக்குள்ள அடைஞ்சி கிடக்கு .. என்று கேள்வி.. தப்பு செஞ்சால் தண்டனை ஏதாவது ஒரு ரூபத்தில் வந்தே தீரும் ..

கொசுறு நீதி : வாய்மை எப்படியாவது வெல்லும்.

சின்ன வயசுல பாட்டி வடை சுட்ட கதை ரொம்ப பாமஸ்.. யார் முதலில் எழுதி வைத்தார்களோ தெரியாது .. இந்த பஞ்ச தந்திரக் கதைகள் காலத்துக்கும் அழியாதவை ..இங்கே அதை ரீ -மிக்ஸ் மாத்திரம் நான் பண்றேன்.. ஏன்னா இப்ப இருக்கிற குழந்தைகள் ரொம்ப புத்திசாலிகள்.. கேள்வி மேல கேள்வி கேட்கிறாங்க..அவங்க கேள்விக்கு விடை சொல்றதுக்குள்ள முழி பிதிங்கிடுது ..என் குழந்தை கிட்ட கதை சொல்லும்போது நான் ரொம்ப யோசிச்சு பொறுமையா சொல்லணும் … சமீபத்தில் அப்படி சொன்ன கதை தன் இதுவும்..

இந்தக் கதை கூட பிரணவோட கேள்விகளுக்கு நான் கொடுத்த பதில்களால தான் உருவானது ..
வடை தானே காக்கா கேட்டுச்சு ..அந்த பாட்டி சுத்த மோசம்.. காக்கை வடயை காலடியில் வச்சிகிச்சாம்..என்றால் ..ஏன் நரி டான்ஸ் ஆட சொல்லலைனு 🙂 ஒரு கேள்வி ..

பரவாயில்லை பையன் என்னை இல்லை .. அப்பாவ மாறியும் இல்லை ..ரொம்ப விவரமாய் தான் இருக்கான் என்று மனதிற்குள் நினைத்து பெருமூச்சு விட்டுக் கொண்டேன்..

அந்த சர்கஸ் விஷயம் மாத்திரம் தான் என்னோட டச் .. சோ ஏதாவது நல்லா வந்து இருந்ததுன்னா அதற்கும் காரணம் ப்ரணவ் மட்டுமே ..

எச்சரிக்கை : இதை பதிவுன்னு எல்லோரும் ஏத்துகிட்டு ஒழுங்கா பின்னூட்டம் இடுங்கள்.. இல்லாட்டி இதே போல் நிறைய மொக்கை போடுவேன் .. ;)இல்லாட்டியும் இதே போல் தான் மொக்கை போடுவேன்.. 😀

அச்சச்சோ இத மறந்துட்டேனே :- இந்தக் கதையை நான் ப்ரனவிற்கு சொன்னப்ப , அவனோட பாட்டி கூடவே இருந்தாங்க.. அவங்களுக்கு செம சந்தோசம்.. நான் முழி பிதுங்கினாலும் சமாளிச்சு கிட்டு அவனுக்கு பதில் சொல்ல, எங்க அம்மா என்னை பார்த்து இப்ப தெரியுதா ..உன்னை எல்லாம் வளர்க்க நானும் அப்பாவும் எவ்ளோ கஷ்டப் பட்டு இருப்போம்னு .. நீ அப்ப கேள்வி கேட்ட இப்ப உன் பையன் உன்னை மடக்கறான்னு சொல்லி ஒரே கலாட்டா.. பாட்டிங்களுக்கு தான் பேரங்க மேல எவ்ளோ பாசம்..

Read Full Post »